دنیایی از همه چیز - دنیای بیماری ها

بیماری جذام

پیمان — Fri, 12 Nov 2010 01:21:25 GMT

بیماری جذام (Leprosy)

در بین‌ بیماری‌های‌ باستانی‌، یکی‌ از قدیمی‌ترین‌ و معروفترین‌ آنها، بیماری‌ جذام‌ است‌ که‌ عامه‌ مردم‌ ایران‌ به‌ آن‌ «خوره‌» می‌گویند.
جذام در طی هزاران سال ترس و وحشت را در انسانها ایجاد کرده و یک بیماری شناخته شده در تمدن های چین ، مصر و هندوستان بوده است . تعداد افرادی که در طی هزاران سال از ناتوانی های جسمی و تغییر شکلهای غیرقابل علاج آن رنج برده اند غیر قابل محاسبه است . از زمانهای دور ، جذام توسط جامعه بعنوان یک بیماری لاعلاج و ناقص کننده و مسری قلمداد می شده است . این مسائل منجر به عکس العمل های شدیدی از سوی جامعه می شده و افراد مبتلا به بیماری بیشتر از خود بیماری ، از این عکس العملها ترس داشتند .
منشا این‌ بیماری‌ را می‌توان‌ با پیدایش‌ انسان‌های‌ اولیه‌ هم‌ زمان‌ دانست‌. به‌ دشواری‌ می‌توان‌ مبدا بیماری‌ جذام‌ را مشخص کرد. اولین نمونه های جذام ، در مناطقی از جمله هند و مصر دیده شد و تا مدتها تصور می شد که این بیماری ارثی ، عذابی از جانب خداوند است. چینی‌ها از ۵۰۰ سال‌ قبل‌ از میلاد مسیح‌ این‌ بیماری‌ را می‌شناختند. این‌ بیماری‌ ۱۳۵۰ سال‌ قبل‌ از میلاد مسیح‌ شرح‌ داده‌ شد که‌ قدیمی‌ترین‌ توصیف‌ این‌ بیماری‌ به‌ شمار می‌رود.
جذام‌ اولین‌ بیماری‌ عفونی‌ در بشر است‌ و جالب‌ اینکه‌ آثار این‌ بیماری‌ در اجساد مومیایی‌ دیده‌ شده‌ است‌ و در کتاب‌ انجیل‌ نیز به‌ این‌ بیماری‌ اشاره‌ شده‌ است‌.
علت‌ گسترش‌ چشمگیر بیماری‌ جذام‌ در اروپا طی‌ قرون‌ وسطی‌، جنگ‌های‌ صلیبی‌ بوده‌ و قرن‌ ۱۳ میلادی‌ نقطه‌ اوج‌ کشتار این‌ بیماری‌ بود و در قرن‌ شانزدهم‌، جذام‌ به‌ کل‌ از فهرست‌ بیماری‌های‌ مزمن‌ اروپای‌ مرکزی‌ حذف‌ شد. هر ساله‌ ۵۰۰ هزار نفر، به‌ این‌ بیماری‌ خطرناک‌ مبتلا می‌شوند.

سال‌ ۱۸۷۴ هانس‌، پزشک‌ نروژی‌ ۹ سال‌ قبل‌ از اینکه‌ رابرت‌ کخ‌، باسیل‌ سل‌ را کشف‌ کند، عامل‌ بیماری‌ جذام‌ را در ضایعات‌ برآمده‌ بدن‌ یک‌ بیمار جذابی‌ یافته‌ و این‌ باکتری‌ را به‌ عنوان‌ نخستین‌ باکتری‌ آسیب‌رسان‌ در تاریخ‌ علم‌ پزشکی‌ شرح‌ داد، به‌ رغم‌ مخالفت‌های‌ بسیار، هانس‌ ؤابت‌ کرد که‌ این‌ بیماری‌ مسری‌ است‌، اگر چه‌ صفات‌ مشخص و شباهت‌ آن‌ به‌ باسیل‌ سل‌ تا چندین‌ سال‌ بعد ناشناخته‌ باقی‌ ماند.
۵۲ سال‌ پیش‌ وکیل‌ و فیلسوف‌ فرانسوی‌ رائول‌ فولبریو آخرین‌ یکشنبه‌ ماه‌ ژانویه‌ هر سال‌ را، روز جهانی‌ کمک‌ به‌ بیماران‌ جذامی‌ نامید. در آن‌ زمان‌ در سراسر جهان‌، تقریبا ۱۵ میلیون‌ نفر به‌ این‌ بیماری‌ مبتلا بودند. در حالی‌ که‌ امروزه‌، این‌ رقم‌ به‌ دو میلیون‌ نفر کاهش‌ یافته‌ که بیشتر آنها در آسیای جنوب شرقی ، آفریقا و آمریکای لاتین پراکنده شده اند و تنها درهشت کشور هند، ماداگاسکار، بنگلادش، میانمار، نپال و نیجریه می توان حدود 91 درصد از کل این بیماری را شناسایی کرد.
در ایام‌ گذشته‌ که‌ درمان‌ مناسبی‌ برای‌ جذام‌ وجود نداشت‌، مردم‌ از این‌ بیماری‌ وحشت‌ بسیاری‌ داشتند، اما امروزه‌ دیگر جذام‌ یک‌ بیماری‌ وحشت‌آور نیست‌ و با داروهای‌ مناسب‌، کاملا درمان‌ می‌شود. با تشخیص و شروع‌ درمان‌ بموقع‌ جذام‌ و مصرف‌ کامل‌ و منظم‌ دارو، از ایجاد یا پیشرفت‌ تغییر شکل‌ و معلولیت‌هایی‌ مانند زخم‌، قطع‌ انگشتان‌ یا عوارض‌ چشمی‌ جلوگیری‌ خواهد شد.
جذام‌ همانطور که‌ گفته‌ شد یک‌ بیماری‌ میکروبی‌ است‌ که‌ به‌ وسیله‌ میکروب‌ میله‌یی‌ شکل‌ ایجاد می‌شود. تحقیقات‌ دانشکده‌ بهداشت‌ دانشگاه‌ تهران‌ نشان‌ داده‌ که‌ خاک‌ سرخ‌ بستر خوبی‌ برای‌ پرورش‌ این‌ میکروب‌ است‌. میکروبی‌ با نام‌ «باسیل‌ هانس‌» یا «مایکو باکتریوم‌ لپرا» که‌ با درمان‌ دارویی‌ از بین‌ می‌رود.
جذام‌ به‌ صورت‌ مستقیم‌ از انسانی‌ به‌ انسان‌ دیگر سرایت‌ می‌کند. سرایت‌ جذام‌ از یک‌ شخص درمان‌ نشده‌ به‌ شخص دیگر از طریق‌ دستگاه‌ تنفسی‌ یا پوست‌ صورت‌ می‌گیرد.
جذام‌ زن‌ و مرد ندارد و هر دو جنس‌ را در تمام‌ سنین‌ در بر می‌گیرد. جذامیان‌ اغلب‌ احساس‌ طردشدگی‌ و خطرناک‌ بودن‌ می‌کنند، احتیاج‌ مبرم‌ به‌ کمک‌های‌ معنوی‌ مردم‌ دارند تا کمک‌های‌ مالی‌ آنها. چرا که‌ رنج‌ اجتماعی‌ ناشی‌ از این‌ بیماری‌ به‌ مراتب‌ بیشتر از سایر بیماری‌های‌ لاعلاج‌ است‌.
با این حال سیمای اجتماعی جذام در طی دهه های اخیر تغییر کرده است و به این بیماری بیشتر از پیش همانند سایر مشکلات بهداشت عمومی نگریسته می شود ، بطوریکه بیماران بطور فزاینده ای در سرویس های خدمات بهداشت عمومی تحت درمان قرار می گیرند . تمام کشورها بطور رسمی کلینیک های سرپائی را بعنوان پایه درمان جذام پذیرفته اند و آسایشگاههای جذام قدیمی و ننگ آور را از دور خارج کرده اند . این رویکرد خوش بینانه نیاز به حمایت قوی پرسنل بهداشتی و سایرین در تمام سطوح دارد تا درمان بطور کامل صورت گرفته و عزت نفس بیماران تضمین گردد .
هنگامیکه در سال ۱۸۷۳ ، مایکوباکتریوم لپرا توسط ج آ ، هانس کشف گردید ، اولین باکتری مولد بیماری در انسان محسوب می شد که شناسایی شده بود . اما معالجه بیماران بعد از کشف داپسون و مشتقات آن در اواخر سال ۱۹۴۰ میسر گردید و این کشف یک دگرگونی در رویکرد کنترل جذام ایجاد نمود زیرا معالجات بیماران بصورت سرپایی مقدور شد و دیگر نیازی به جداسازی ننگ آور بیماران نبود .
اما مقاومت باکتری جذام در مقابل داپسون بتدریج ظاهر گردید و گسترش یافت . بهبودی بیماران به کندی صورت می گرفت و دوره معالجه بسیار طولانی شد و نتیجه اینکه آنها به حضور نامنظم و عدم پذیرش درمان متمایل شدند . بنابراین موفقیت درمان تک دارویی با داپسون بتدریج کمتر شد و کنترل بیماران اغلب بدون تأثیر گردید .

جذام چیست؟

جُذام یا خوره یک بیماری مزمن مسری است که عامل این بیماری، یک باکتری گرم منفی به نام مایکوباکتریوم لپرا می‌باشد.رشد این باکتری بسیار کند است، به طوری که در بافت نرم کف پای موش در طی ۱۱ تا ۱۳ روز تکثیر می‌یابد.این باکتری اسیدفاست می‌باشد.
پوست و اعصاب، مهمترین مناطقی هستند که هدف این باکتری ها قرار می گیرند ( هر چند که سایراندام های بدن نیز چندان از حمله این بیماری، مصون نیستند) به خصوص دست، پا، صورت و چشم ها ممکن است دچاراین ضایعه می شوند. چون عصب این اعضا از بین می رود، بیمار آسیب دیدگی و سوختگی حاصل از بیماری را احساس نمی کند و ضایعات حاصله ممکن است تبدیل به زخم شوند . به علاوه این بیماری ممکن است خود را به صورت ضعف ماهیچه ها و فلج نیز نشان دهد و در نتیجه، معلولیتهای جدی از قبیل از شکل افتادگی عضو یا حتی کوری و از بین رفتن انگشتان دست و پا به وجود خواهد آمد.
دوره ی نهفتگی آن در محدوده ۹ ماه تا ۲۰ سال است. راه ورود عامل جذام به بدن، به طور دقیق مشخص نیست و دوره کمون آن بسیار طولانی است. ابن سینا فرموده‌است: کسی که به تازگی مبتلا به جذام شده و اوایل بیماری را طی می‌کند، امید به معالجه‌اش بیشتر است. اما وقتی بیماری ریشه دوانید و وضعیت ثابتی پیداکرد ، اگر هم معالجه شود بسیار مشکل است.
با درمان به موقع بیماری نتیجه بسیار مطلوب است.در بیمارانی که دچار ضایعه‌های ناشی از بی‌حسی اندام‌ها هستند، در صورتی که اقدام‌های درمانی نتیجه ندهد، دچار تغییر شکل اندام و استئومیلیت می‌شوند وگاهی قطع عضو، لازم می‌شود.همچنین ایریدیوسیکلیت، ممکن است منجر به کاهش بینایی یا کوری شود و کاتاراکت نیز به طور شایعی در نوع لپروماتوز ایجاد می‌شود.
نکته دیگری که در رابطه با سیر طبیعی جذام مهم است این است که کسانی که از نزدیک بااین بیماران تماس داشته‌اند آزمون پوستی لپرومین با شیوع زیادی مثبت می‌شود ولنفوسیت‌های تغییرشکل یافته ویژه مایکوباکتریوم لپرا و پادتن‌های ویژه این باکتری حاکی ازآن است علیرغم شایع بودن عفونت، تنها تعداد کمی از افراد، دچار بیماری آشکار می‌شوند.

تأثیر سن، جنس، شغل و موقعیت اجتماعی
بیماری در هرسنی ممکن است حادث گردد، اما بیشترین شیوع سنی آن در بزرگسالان جوان است. به طوری که در مناطق بومی، بروز سنی بیماری در سنین ۲۰ تا ۳۵ سالگی، به اوج می‌رسد. در بعضی از نژادها بروز بیماری در مردان بیشتر از زنان است و نوع لپروماتوز بیماری در مردان، ۲ برابر زنان عارض می‌گردد. تأثیر فقر، در بروز آن به اثبات رسیده‌است.از نظر شغلی، اکثریت جذامیان ایران را کشاورزان تشکیل می‌دهند اما دربین بیماران جذامی، کارمند، مهندس، کارگر و... به چشم می‌خورد.شایان ذکر است چون حساسیت نژادی نسبت به جذام را نمی‌توان از دیگر عوامل بیماری مجزا نمود، بنابراین اگر جذام در منطقه‌ای شایع‌تر است به علت دخالت عوامل زیست‌شناسی، اقتصادی واجتماعی است وارتباطی به منشا نژادی و قومی ندارد.

تأثیر عوامل مساعد کننده بیماری
ازآنجا که با صنعتی شدن برخی از کشورهای بومی جذام، از میزان بروز آن کاسته شده‌است وهم‌اکنون نیز بیشترین موارد آن در اقشار آسیب‌پذیر جامعه یافت می‌شود، باید فقر وبی‌خانمانی و تغذیه نامناسب رااز عوامل مساعدکننده ابتلا به این بیماری به حساب آورد.لازم به یادآوری است که حتی پژوهشگران قدیمی نیز به بعضی از این عوامل توجه داشته ومورد تاکید قرار داده‌اند، به طوری که در دایرةالمعارف قانون علاوه بر تماس خانوادگی وانتقال داخل رحمی بیماری، به تأثیر دما و وضعیت نامطلوب تغذیه نیز به عنوان عوامل زمینه‌ساز بروز جذام اشاره شده‌است.

مخزن بیماری
انسان تنها مخزن بیماری می‌باشد.همچنین میمون مانگابی (Mangabey) که نوعی میمون دنیای جدید است به طبیعی آلوده می‌شود.

راه ورود بیماری
راه‌های انتقال بیماری عبارت‌انداز: دستگاه تنفس، دستگاه گوارش، پوست، از طریق رحم مادر به نوزاد، تماس با حیوان‌ها، حشرات و خاک محیط اطراف.
چون دوره کمون طولانی است، راه اصلی ورود عامل بیماری جذام به بدن مشخص نمی‌باشد ولی محتمل‌ترین راه، دستگاه تنفسی می‌باشد. جذام تر یا همان لپروماتوز واگیردار می‌باشد.با توجه به اینکه این افراد در هر شبانه‌روز حدود ۱۰۰ میلیون باسیل جذام را از طریق ترشحات بینی خود به محیط خارج دفع می‌کنند اما بیماری جذام به آسانی منتقل نمی‌شود وانتقال آن مستلزم تماس طولانی و چندین ساله با بیماران مبتلا به جذام می‌باشد. برهمین اساس انتقال آن به پرسنل بیمارستانی بسیار ناچیز می‌باشد.
با توجه به اینکه عامل جذام در بدن پشه خاکی و ساس‌هایی که از بیماران درمان نشده تغذیه کرده‌اند یافت شده‌است، احتمال اینکه بیماری از طریق نیش حشرات منتقل شود وجود دارد، ولی هنوز به اثبات نرسیده‌است. لازم به ذکر است با توجه به شواهد ظاهری و آزمایشگاهی قابلیت انتقال بیماری در بیشتر موارد در عرض ۳ ماه پس از مصرف مداوم و منظم داپسون (DDS) یا کلوفازیمین ودر عرض ۳ روز پس از درمان با ریفامپین، از بین می‌رود.

چگونگی سرایت و انواع جذام
جذام عمدتاً با قطرات بسیار ریز آب بینی می تواند پراکنده شود . بهداشت و وضعیت زندگی نیز در انتقال بیماری، نقش موثری دارند. اکثر افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، هیچ وقت متوجه نمی شوند که به این باکتری آلوده شده اند. درمیان این بیماران، عکس العمل سیستم ایمنی، نوع جذامی را که به آن مبتلا شده اند، مشخص می کند .

انواع جذام عبارتند از:
پسی – باسیلاری : بیماری جذامی با تعداد نسبتاً کمتر باکتری.
مالتی – باسیلاری : چون بیماران جذامی مالتی، تعداد بیشتری از باسیل ها را در بدن خود دارند، بیماری آنها واگیر دارتر خواهد بود، ضایعات پوستی بیشتری خواهند داشت و درمان طولانی تری در انتظارشان است.

علایم این بیماری
رنگ پریدگی پوست و بی حسی، اولین علایم جذام هستند . در بیماران مالتی- باسیلاری ، بسیاری از اندام های دیگر مانند غدد لنفاوی، بینی، بیضه و کلیه ها نیز ممکن است درگیر شوند. اما مهمترین معلولیت ناشی از جذام، درگیری اعصاب بالاتنه است که درنتیجه آن، بی حسی یا اختلال حرکتی در یک سری عضلات مشخص، به وجود می آید.

علائم اصلی جذام
در یک منطقه یا کشور آندمیک ، هر فردی که یکی از علائم اصلی زیر را نشان دهد بعنوان مبتلا به جذام تلقی می شود :
۱ – ضایعه پوستی مطابق با جذام همراه با فقدان مشخص حس
۲ – اسمیرهای پوستی مثبت
ضایعه پوستی معمولاً کمرنگ تر از پوست اطراف است و ممکنست منفرد یا متعدد باشد ، گاهی اوقات ضایعه قرمز یا مسی رنگ است . این ضایعات به اشکال مختلفی ممکن است دیده شوند ولی عموماً بصورت ماکول ( مسطح ) ، پاپول ( برجسته ) ویا ندول هستند .
فقدان حس تظاهر تیپیک جذام است . بی حسی ضایعات پوستی را میتوان با سوزن زدن و یا لمس ملایم تشخیص داد .
آسیب عصبی عموماً در تنه های عصبی محیطی ، یکی دیگر از خصوصیات جذام است، که بصورت بی حسی پوست و یا ضعف ماهیچه هایی که توسط اعصاب مبتلا عصب دهی می شوند ، مشخص می گردد . در صورتیکه این علائم وجود نداشته باشد ، کلفتی اعصاب به تنهایی اگر همراه با بی حسی یا ضعف عضلات نباشد ، اغلب علامت قابل اعتمادی از جذام نیستند .
اسمیر پوستی مثبت در نسبت کمی از موارد ، در نمونه های گرفته شده از پوست مبتلایان ، پس از رنگ آمیزی مناسب ، باسیل میله ای شکل و قرمز رنگ جذام ممکن است مشاهده گردد. این یافته برای بیماران جنبه تشخیصی دارد .

یک آزمایش ساده برای تشخیص
به یک سوزن یا سنجاق نوک تیز و تمیز نیاز خواهید داشت .
آنچه را که می خواهید انجام دهید به شخص بگویید و به وی نشان دهید .
شخص باید چشم هایش را ببندد و یا از مانعی استفاده نماید تا نتواند انجام عملیات را ببیند .
مرکز لکه پوستی را با سوزن لمس کنید . فشار ملایمی وارد کنید ( هرگز سوزن را در پوست فرو نکنید و سبب خونریزی نشوید ) .
از شخص بپرسید که آیا درد را حس می کند .
نقاط مشابه و نیز قسمتهایی از پوست سالم را با نوک سوزن و ته سوزن آزمایش کنید تا بتوانید مقایسه نمایید .

مورد مشکوک
اگر شخصی دارای ضایعات پوستی و یا نشانه های ضایعات عصبی باشد و نشانه های اصلی جذام را نداشته باشد یا این نشانه ها مورد شک و تردید باشند و نیز تشخیص واضح دیگری را نتوان بر وی گذاشت ، به این بیمار « یک مورد مشکوک » می گویند . به چنین افرادی ، باید نکات پایه را در مورد جذام گفت و به آنان توصیه کرد که اگر علائم بیش از ۶ ماه باقی بمانند و یا در صورت بدتر شدن آن مجدداً‌ مراجعه نمایند ، این موارد را می توان جهت تشخیص قطعی به مراکز ارجاعی که امکانات تشخیص بیشتری دارند ، فرستاد . ( در بعضی برنامه ها دفاتری را جهت ثبت چنین موارید تحت عنوان « ثبت موارد مشکوک » جهت ارزیابی دوره ای وضعیت آنان در نظر می گیرند .

ارجاع محل تشخیص
موارد مشکوک ممکن است در یکی از گروههای زیر قرار گیرند :
۱ – یک یا چند لکه ( patch ) پوستی مشکوک با حس طبیعی
۲ - بی حسی وسیع در دست ها یا پاها ، بدون نشانه دیگری از جذام
۳ - بزرگ شدن قابل توجه یک یا چند تنه عصب محیطی بدون بیحسی یا ضایعه پوستی
۴ - اعصاب دردناک بدون نشانه دیگری از جذام
۵ - زخم های بدون درد در دست ها و یا پاها بدون نشانه دیگری از جذام
۶ - ندولهایی در پوست بدون نشانه های دیگر
برخی از این یافته ها در بیماریهای دیگری به غیر از جذام نیز ممکن است دیده شوند، بهتر است افرادی که چنین علائمی دارند به نزدیکترین مرکز ارجاعی فرستاده شوند این افراد ممکن است به بررسی های دقیق تری از جمله آزمونهای آزمایشگاهی و غیره نیاز داشته باشند .

درمان جذام
از آن جا که تمامی میکوباکتریوم های فعال قابل کشته شدن هستند، جذام یک بیماری قابل درمان است. چند دارو درمانی، موثرترین درمان پیشنهادی سازمان بهداشت جهانی برای بیماری جذام است . البته بیماران برای معالجه کامل، باید به صورت مرتب داروهای خود را طی دوره های نسبتاً طولانی مصرف نمایند . یک دوره 6ماهه برای بیماران پسی – باسیلاری و یک دوره 24-12 ماهه برای بیماران جذامی مالتی – باسیلاری کافی خواهد بود. جذام بیشتر از هر چیز، یک بیماری معلولیت آور است از این رو، هدف از کنترل برنامه ها، علاوه بر قطع انتقال باکتری و درمان بیماران، کاهش ناتوانی و معلولیت آنها نیز هست.
آنچه که در این بیماری اهمیت دارد، آغاز سریع درمان است . یعنی پیش از آن که اولین علایم معلولیتها ظاهر شوند.
۱۶ کشور درصدر کشورهای آندمیک جهان ، ۹۱ درصد موارد تخمینی جذام را بخود اختصاص داده اند که بیش از ۸۰ درصد موارد مربوط به ۵ کشور اول است . در سال ۱۹۹۷ ، برآورد شده که ۱/۱۵ میلیون مورد در جهان وجود دارد که بیشتر آنها در آسیای جنوب شرقی ، آفریقا و آمریکا متمرکز شده اند . از میان این تعداد ۸۹ میلیون مورد ثبت شده برای درمان وجود دارند که بیش از ۹۷ درصد آنها با روش چند دارویی ( MDT ) معالجه شده اند . تعداد موارد جدید کشف شده جهان حدود نیم میلیون نفر در سال است .

آغاز درمان چند دارویی (MDT)
با اولین توصیه گروه مطالعه شیمی درمانی سازمان جهانی بهداشت در سال ۱۹۸۱ ، در مورد رژیم های استاندارد چند دارویی ، عصری همراه با خوش بینی و امیدواری آغاز گردید . این توصیه ها با حمایت مشتاقانه کشورهای آندمیک جذام ، سازمانهای دولتی و غیردولتی ، مؤسسات خیریه و گروههای حرفه ای همراه گردید . آنچه در ۱۰ سال پیش غیرممکن می نمود با یک دوره درمان چند دارویی نسبتاً ارزان و ساده به واقعیت پیوست . درمان چند دارویی ( MDT ) توسط بیماران به خوبی تحمل و پذیرفته می شود و بسیار مؤثر است . MDT بسرعت بیماران را معالجه کرده ، انتقال بیماری را متوقف نموده و در نتیجه حذف بیماری را ممکن می سازد .
شروع و گسترش MDT تغییرات چشمگیری را در سیمای کلی جذام در تمام کشورهای آندمیک ایجاد نموده است . شیوع تخمینی در جهان طی ۱۲ سال گذشته بیش از ۸۵ درصد کاهش داشته است . MDT بحدی مؤثر است که حتی وقتی که توسط سرویسهای بهداشتی خدمات بهداشتی با زیرساخت و منابع محدود بکار گرفته شود ، تعداد ناچیزی از بیماران از پاسخ به آن ناتوان می مانند . برآورد شده که MDT در مقایسه با درمان تک دارویی با داپسون ، تا سال ۱۹۹۷ از حدود ۵۰۰/۰۰۰ تا یک میلیون مورد عود جلوگیری نموده است .

مزایای MDT
•    در معالجه بیماران بسیار مؤثر است .
•    دوره درمان را کاهش می دهد .
•    توسط بیماران بخوبی پذیرفته می شود .
•    کاربرد آن آسان است .
•    از توسعه مقاومت دارویی جلوگیری می کند .
•    انتقال عفونت را قطع می نماید .
•    خطر عود را کاهش می دهد .
•    از معلولیت جلوگیری می کند .
•    نگرش جامعه را بهبود می بخشد .
علاوه بر این ترکیب چند دارویی بکار گرفته شده در این رژیم ها از بروز مقاومت دارویی جلوگیری می نماید . بعلت اثربخشی این رژیم ها و همچنین بهبودی غیرمستقیم در بیماریابی و مراقبت از بیمار ، تخمین زده میشود که از پیدایش یک تا دو میلیون معلولیت جسمی پیشگیری شده است.
پیام درمان پذیری کامل این بیماری بطور وسیعی گسترش یافته است و باعث شده تا وحشت عمومی از جذام و تفکر جداسازی مبتلایان آن از جامعه رو به کاهش گذارد . در همین حال ، آگاهی جامعه در مورد بیماری افزایش پیدا کرده و تعداد افرادی که شخصاً برای تشخیص و معالجه به مراکز بهداشتی مراجعه می نمایند مرتب افزایش می یابد .
در تعدادی از برنامه ها که بطور مطلوب سازماندهی شده اند تعداد موارد جدید کشف شده در سال بطور مداوم کاهش یافته است که نشانگر تأثیر واضح MDT بر انتقال بیماری است .

اصول استراتژی حذف جذام عبارتند از :
- تعیین اهداف برنامه و جدول زمانبندی فعالیت ها
- بکارگیری تمام قوا برای انجام آنها
- افزایش آگاهی جامعه در مورد جذام بطوریکه افراد با ضایعات مشکوک ، خودشان سریعاً جهت تشخیص و معالجه مراجعه نمایند .
- گسترش خدمات تشخیصی و درمان چند دارویی بیماری جذام به تمام مؤسسات بهداشتی
- اطمینان از اینکه کلیه موارد جدید و موجود ، رژیم مناسب MDT را دریافت می کنند .
- تشویق تمام بیماران برای انجام درمان منظم و کامل
- ثبت کلیه فعالیتها به منظور پایش و ارزشیابی برنامه

مشکلات موجود :
- امتناع تعداد معدودی از بیماران از ادامه درمان بعلت ترس از عوارض دارویی
- تداوم وجود داغ اجتماعی ناشی از جذام در اذهان عمومی جامعه
- تردد و جابجایی مهاجرین خارجی بخصوص افاغنه
- عدم ارائه گزارش دهی بموقع از طرف معاونت های بهداشتی کشور
- عدم پیگیری مداوم بیماران مجذوم در امر تکمیل درمان

در آینده لازم است با استفاده از وسایل کمک آموزشی و نیز آموزش چهره به چهره و استفاده از رسانه های ارتباط جمعی برای آموزش مردم جهت آشنایی آنان با علائم و نشانه های بیماری تلاش بیشتری نمود تا در نتیجه این کشف زود هنگام موارد بیماری و درمان بموقع آنان ، کاهش بروز معلولیت های ناشی از جذام و در نهایت حفظ مرحله حذف و حتی دستیابی به مراحله ریشه کنی بیماری امکانپذیر گردد . آموزش مستمر کارکنان در سطوح مختلف شبکه های بهداشتی درمانی کشور نیز از ملزومات تسهیل کشف موارد بیماری در سطح کشور خواهد نمود.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

Leprosy : a chronic disease of man caused by the Mycobacterium leprae bacillus, characterized by lesions of the skin and superficial nerves; the disease also may involve the eyes, testes, and mucous membranes of the nose and pharynx. Destruction of the peripheral nerves by the bacillus leads to a loss of sensation, which, together with progressive...

منابع :

http://www2.irib.ir
http://fa.wikipedia.org
http://www.tebyan.net
http://www.supergalaxy.ir
http://www.aftab.ir
http://www.encyclopaediaislamica.com
http://www.mums.ac.ir

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- سرطان پوست	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه

سل یا توبرکولوزیس

پیمان — Wed, 22 Sep 2010 18:51:08 GMT

سل یا توبرکولوزیس (Tuberculosis)

سِلّ یا خورِشی یک بیماری واگیردار است. این بیماری یک‌ عفونت‌ باکتریایی‌ مسری‌ حاد یا مزمن است‌ که‌ بطور اولیه‌ ریه‌ها را درگیر می‌کند ولی‌ ممکن‌ است‌ به‌ سایر اعضا گسترش‌ یابد. سل‌ دوران‌ کودکی‌ ، معمولا محدود به‌ قسمت‌ میانی‌ ریه‌ها است‌ ولی‌ ممکن‌ است‌ گسترش‌ یافته‌، مننژیت‌ ایجاد کند. سل‌ در بزرگسالان‌ معمولا کلیه‌ و ریه‌ها را درگیر می‌کند. سل‌ زمانی‌ تحت‌ کنترل‌ بود ولی‌ عمدتا به‌ خاطر ایدز ، فقر و سوءمصرف‌ الکل‌ و سایر داروها مجددا ظهور کرده‌ است‌. باکتری این بیماری میکوباکتریوم توبرکلوزیس یا باکتری کخ نام دارد زیرا که در سال ۱۸۸۲ (میلادی) پرفسور رابرت کخ دانشمند آلمانی آن را کشف کرد.
این باکتریها ، هوازی بوده ، بدون اسپور ، بی‌حرکت و میله‌ای شکل هستند. اکثر گونه‌های بیماریزا به علت مقاوم اسید بودن تمیز داده می‌شوند در حالی که بسیاری از گونه‌های ساپروفیت گرم مثبت هستند. گرچه گونه‌های زیادی از میکوباکتریوم در خاک به سر می‌برند دو گونه مهم بیماریزا در انسان عبارت است از: مایکو باکتریوم توبرکلوزیس که عامل بیماری سل است و میکوباکتریوم لپرا که عامل بیماری جذام است.
نوعی از این بیماری که به سل گاوی موسوم است ،میان انسان و چهارپایان مشترک است. در زبان پهلوی به این بیماری xwarišnih می‌‌گفتند که برابر با بیماری‌ای بود که سبب تحلیل رفتن آدمی می‌‌شود.
این بیماری در کشورهای جهان سوم از معضلات بهداشتی است و در مناطقی از کشور ما نیز شیوع آن کم نیست و برنامه مبارزه مناسبی را می‌طلبد.

سل پوستی
این بیماری در افرادی که با حیوانات ، ضمایم آنها و یا فراورده های آنها سروکار دارند دیده می‌شود. آغاز بیماری به صورت برجستگیهای سفت و سخت و خشک و شاخی شکل در نواحی مخصوص بدن از جمله پشت دستها یا پاها ، اطراف انگشتان ناحیه اطراف ناخنها و حتی در مخاط دهان هم دیده می‌شود. این برجستگیها شبیه زگیل هستند و اطراف آن قرمز و متورم که پس از ماهها رنگ آن تدریجا بنفش رنگ می‌شود. درمان بیماری با مراجعه به پزشک متخصص و با عمل سوزاندن با سوزن الکتروآگولاسیون و درمان عمومی سل انجام می‌شود.

سل ریوی
این نوع سل که خطرناک‌ترین و پر شایع‌ترین نوع مسلولیت است در سابق به علت کمبود امکانات بهداشتی و درمانی فراوان‌تر بود ولی امروزه خوشبختانه کاهش یافته است. بروز آن در مراحل اولیه چنان مرموز و مخفی است که فقط به کمک اشعه ایکس قابل رویت و تشخیص است. و با پیشرفت بیماری علایمی مانند سرفه ، تب و خلط خون‌دار دیده می‌شود. با پیشرفت بیماری ممکن است این بیماری به سایر اندامها نیز انتقال یابد. کم شدن وزن ، عرق کردن به هنگام شب و سینه درد از علایم دیگر این بیماری است.

راه های ابتلا به سل
اصلی ترین راه ابتلا و استنشاق ، ترشحات یا غبار آلوده به باکتری سل می‌باشد که معمولاً ناشی از تماس با بیمار سلی درمان نشده می‌باشد. ولی سل گاوی می‌تواند از طریق مصرف لبنیات آلوده و غیر پاستوریزه نیز انسان را آلوده نماید.بیماری سل به وسیله قطره های ریز موجود در هوا از فردی به فرد دیگر منتقل می شود و اغلب افرادی را که در ارتباط نزدیک با فرد بیمار باشند ، درگیر می کند . بنابراین همه اعضای خانواده فرد بیمار ، در معرض ابتلا به این بیماری هستند. مگر اینکه او به بیمارستان منتقل شود و با آنها زندگی نکند و یا تحت درمان صحیح قرار بگیرد.فردی که دچار عفونت فعال سلی است ، اگر سرفه یا عطسه کند و جلوی دهان و بینی خود را نگیرد ، قطره هایی که حاوی مایکو باکتریوم یا میکرب سل هستند ، در هوا پخش می شوند و اگر فرد دیگری که نزدیک فرد مبتلا است ، این قطره ها را استنشاق کند ، باعث ابتلای او خواهد شد. بنابراین افراد مبتلا هنگام عطسه و سرفه باید همیشه برای پوشاندن دهان و بینی خود از دستمال استفاده نمایند و پس از آن ، دستهای خود را با دقت بشویند. البته این به آن معنا نیست که فرد مبتلا به سل باید قرنطینه شود . در تماس کوتاه و گذرا امکان انتقال بسیار کم است ، اگر چه غیر ممکن نیست.بسیاری از مردم میکروب سل در بدنشان وجود دارد . اما مبتلا به بیماری سل فعال نیستند
سل از طریق حشرات نیز منتقل می شود

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
- افراد بالای‌ 20 سال‌
- نوزادان‌ و شیرخواران‌
- بیماری‌ مزمنی‌ که‌ مقاومت‌ را کاهش‌ داده‌ باشد.
- استفاده‌ از کورتیزون‌ یا داروهای‌ سرکوبگر ایمنی‌. این‌ داروها ممکن‌ است‌ سل‌ غیرفعال‌ را مجددا فعال‌ کنند.
- شرایط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیربهداشتی‌
- سوءمصرف‌ الکل‌ و دارو
- ایدز
- افراد بی‌خانمان‌
- بیماران‌ خارجی‌ یا پناهندگان‌

علایم بالینی
سل اولیه معمولاً بی نشانه است و در جریان معاینه معاشران بیماران سلی کشف می‌شود. نشانه های بیماری عبارت‌اند از سرفه ( معمولاً خشک)، تب ، کم اشتهایی و در کودکان نارسایی رشد. نشانی های شدیدتر بیماری ممکن است شامل حملات سرفه ، دیده شدن خون در خلط باشد. سل ممکن است بحز ریه اعضای مختلفی از بدن را گرفتار کند که این اعضا میتواند شامل غدد لنفاوی ، استخوان و مفاصل ، ستون مهره ها، دستگاه ادراری تناسلی ، شکم و روده ، پریکارد قلب باشد که بسته به ناحیه گرفتار علایم خاص خود را خواهد داشت.

عارضه‌های بیماری
بسته به دستگاه درگیر و مدت درگیری سل میتواند منجر به پلورزی(جمع شدن مایع در فضای جنب)، آمپیم( پلورزی چرکی سلی)، هموپتزی (خونریزی رخمهای مخاط برونش ) که معمولاً جزیی است ولی میتواند به خونریزی کشنده نیز منجر شود.خنازیر یا لنفادنیت گردن ( تورم گره های لنفاوی که ممکن است با ترشح نیز همراه شود . تخریب کلیه ها ؛ اختلال های باروری در گرفتاری اندامها تناسلی ، شکستگی مهره ها و .... شود

روشهای تشخیص
- آزمون توبرکولین
- کشت خلط
- رادیوگرافی سینه
- نمونه برداری بافتی

درمان سل
مصرف داروهای ضد سل راه اصلی درمان این بیماری میباشد.دوره درمان و تعداد داروی مورد مصرف بسته به شدت بیماری و قسمت‌های درگیر بدن متفاوت است ولی بطور متوسط بین شش ماه تا یک سال میباشد.آلودگی هم‌زمان به بیماری ایدز میتواند درمان بیماری را بسیار مشکل کند.درمان انواع مقاوم به درمان باکتری سل از چالشهای پزشکی است.در گذشته تنها راه های درمانی استراحت در جاهای خوش آب و هوا و در زیر نور خورشید،نیروبخشی جسمانی،دوری از کارهای سخت و رنجاور،ورزش سبک،گردش و شادی و خوش گذرانی و دوری از غم و اندوه،خوردن خوارکهای سودمند و نیروبخش بود.

درمان سل با خوراکیهای طبی
درمان با سیر : سیر ضد عفونی کننده بسیار قوی است. خوردن سیر و نارگیل کوبیده مخلوط با آب لیموی تازه بسیار موثر است.
درمان با گردو : گردو برای درمان سل و بیماری دیابت بسیار مفید است. چون سرشار از ویتامینهای A و B ، آهن و مس است. 50 درصد آن چربی است به همین دلیل برای افراد مسلول و مبتلایان به دیابت تجویز می‌شود.
اثرات مفید عسل روی افراد مسلول : در نتیجه تجریبات زیاد مشخص شده است که تعدادی از مسلولین با مصرف مقدار زیاد و مداوم عسل بهبود یافته‌اند.

برای درمان سل همواره باید 3 نکته را در نظر داشت :
۱- رژیم دارویی سل، اغلب شامل چند دارو است که میکروب سل نسبت به آنها حساس است. این داروها باید همراه هم مصرف شوند تا اثر لازم را داشته باشند. استفاده نامنظم داروها باعث می شود میکروب سل نسبت به این داروها مقاوم شود.
۲- بیمار باید داروهایش را به طور منظم و دقیق، طبق دستور پزشک مصرف کند . این نکته درباره همه بیماری ها صادق است. اما به خصوص درباره سل از اهمیت فوق العاده ای برخورداراست، چون درصورت مقاومت میکروب سل نسبت به داروهای موجود تقریبا می توان گفت دیگر هیچ داروی کاملا مؤثری برای درمان سل وجود نخواهد داشت.
۳- درمان سل کمی طولانی است. بنابراین بیمار باید حوصله داشته باشد و تمام مدت درمان را سپری کند. این دوره درمان گاهی تا 2 سال طول می کشد.

پیشگیری
- اصلی ترین راه مبارزه با این بیماری شناسایی افراد مبتلا و درمان آنها با داروهای ضد سل میباشد.
- شناسایی افراد آلوده که به هنوز به سل مبتلا نشده اند .
- واکسیناسیون توسط واکسن ب ث ژ
- ارتقاء آموزشهای بهداشتی و سطح اقتصادی فرهنگی در جامعه موجب کاهش بیماری میگردد.
- مبارزه با بیماری ایدز این بیماری موجب شیوع موج جدید از بیماری سل گردیده است.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

منابع :

http://fa.wikipedia.org
http://www.tebyan.net
http://piranshahr2008.blogfa.com
http://daneshnameh.roshd.ir

* دکتر عزیزی، فریدون؛ دکتر خاتمی، حسین؛ دکتر جانقربانی، محسن؛ دکتر معتبر، منصور. اپیدمیولوژی و کنترل بیماریهای شایع در ایران- نشر اشتیاق- چاپ دوم 1379. ISBN 964-90722-9-2
* درسنامه پزشکی آکسفورد ۱ ،چاپ مرکز نشر دانشگاهی

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

مطالب مرتبط :

- بیماری جذام	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- سرطان پوست	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه

انواع سرطان

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 17:34:54 GMT

سرطان (Cancer)

سرطان (به پارسی سره: چَنگار) یعنی رشد، تکثیر و گاهی انتشار غیر طبیعی سلول‌های بدن.
بدن انسان از میلیونها میلیون سلول تشکیل شده است که در کنار هم، بافتهایی مانند ماهیچه ها، استخوان و پوست را می‌‌سازند. بیشتر سلول ‌های طبیعی بدن در پاسخ به تحریکاتی که از داخل و خارج بدن به آنها وارد می‌‌شود، رشد و تولید مثل می‌کنند و در نهایت می‌‌میرند. اگر این فرآیند در مسیر تعادل و صحیح خود اتفاق بیفتد، بدن سالم می‌‌ماند و عملکرد طبیعی خود را حفظ می‌‌کند. اما مشکلات، زمانی شروع می‌‌شود که برخی از ژن‌های یک یاخته طبیعی دچار جهش شده و سلول به یک سلول سرطانی تبدیل شود. سرطان یک بیماری صد در صد ژنتیکی است.ولی صد در صد ارثی نیست و میتواند اکتسابی باشد.
در سرطان سلول‌ها توانایی تقسیم و رشد عادی خود را از دست می ‌دهند و این موضوع منجر به تسخیر، تخریب و فاسد شدن بافت‌ های سالم می ‌شود. از اجتماع این سلول‌ های سرطانی و تخریب سلول ‌های بافت ‌های سالم توده ‌ای به نام تومور ایجاد می‌شود. اگر تومور به لایه‌‌ای محدود ختم شود و به سایر بافت‌ ها و ارگانها سرایت نکند تومور خوش ‌خیم (غیرسرطانی‌) است و اگر تومور گسترده شده یا به طور بالقوه قابلیت پخش شدن و احاطه کردن سایر بافتها و ارگانها را داشته باشد بدخیم یا سرطانی نامیده می‌شود. برخی از شکل های سرطان متاستاز (Metastasize) می‌کنند به این معنی که خصوصیت تهاجمی پیدا کرده و به سایر بافت ‌های بدن، عمدتا از طریق خون و لنف، سرایت می‌کنند و تومورهای جدیدی را ایجاد می‌کنند.

نحوه پیدایش سرطان
یک یاخته طبیعی ممکن است بدون هیچ دلیل واضحی به یک سلول سرطانی تبدیل شود، ولی در اغلب موارد، تبدیل در اثر مواجهه مکرر با مواد سرطان زا مانند الکل و دخانیات صورت می‌‌گیرد. شکل ظاهری و نیز عملکرد سلول‌های سرطانی شده با سلول ‌های طبیعی تفاوت دارد. جهش یا تغییر ایجاد شده در DNA یا ماده ژنتیکی سلول اتفاق می‌‌افتد. DNA همان مسئول کنترل شکل ظاهری و عملکرد سلول است. وقتی DNA یک سلول تغییر می‌‌کند، آن سلول با سلولهای سالم کنار خود تفاوت می‌‌یابد و دیگر کار سلول ‌های طبیعی بدن را انجام نمی‌دهد. این سلول تغییر یافته از سلولهای همسایه اش جدا می‌‌شود و نمی‌داند چه زمانی رشدش باید به پایان برسد و بمیرد. به عبارت دیگر سلول تغییر یافته از دستورها و علائم داخلی که سلولهای دیگر در کنترل آنها هستند، پیروی نمی‌کند و به جای هماهنگی با سلولهای دیگر خودسرانه عمل می‌‌کند.
این سلول جهش یافته تقسیم و به 2 سلول جدید " جهش یافته " تبدیل می‌‌شود و این فرآیند به همین ترتیب ادامه می‌‌یابد تا همان یک سلول به توده‌ای از سلولها که تومور نامیده می‌‌شود، تبدیل می‌‌گردد. گاهی این تومورها خوش خیم بوده و رشد نمی‌کنند. ولی در صورتی که سلولهای تومور رشد کنند و تقسیم شوند و سلولهای طبیعی اطراف خود را از بین ببرند و به نقاط دیگر بدن هم دست اندازی کنند، تومور بدخیم محسوب می‌‌شود. بزرگ‌ترین خطر تومورهای بدخیم، توانایی آنها در حمله به بافتهای سالم و پخش شدن در بدن است. هر چه تومورها رشد کنند و بزرگ‌تر شوند، جلوی رسیدن مواد غذایی و اکسیژن را به سلولهای سالم می‌‌گیرند و با پیشرفت سرطان، سلولهای سالم می‌‌میرند و عملکرد و سلامت بیمار از بین می‌‌رود. اگر جلوی این فرآیند گرفته نشود، سرطان به مرگ می‌‌انجامد.

در مجموع چهار گروه ژن مسئول تقسیم سلولی به شمار می‌روند:
۱- آنکوژن ‌ها (ژن‌ های عامل تومور) (Oncogene) : که در شرایط عادی در فرستادن پیام به سلول برای تکثیر نقش دارند. اختلال و تغییر در این سلول‌ها منجر به تکثیر نامنظم سلول شده و سلول سرطانی بشمار می‌رود.
۲- ژن‌ های سرکوبگر تومور- (Tumour suppressor genes) : این ژن‌ها پروتئین‌های خاصی را تولید می‌کنند که در شرایط عادی وظیفه معکوس آنکوژن ‌ها را داشته و به سلول پیام توقف تکثیر می‌دهد. یکی از مهم‌ترین ژن‌های این گروه ژنی‌ به نام p۵۳ است.
۳- ژن ‌های خودکشی – (Suicide genes) : خودکشی سلول ‌ها یا مرگ سلول یکی از مهم ‌ترین عوامل پیچیده سلولی است که به سلول توانایی خودکشی در شرایط غیرمعمول را می‌دهد تا مانع شیوع تکثیر و آسیب‌دیدگی به سایر سلول‌ ها ‌شود. هنگامی که ژن ‌های خودکشی آسیب پیدا کنند دیگر قادر به فعالیت خود برای نابود کردن سلول معیوب نبوده و سلول سرطانی محسوب می‌شود.
۴- ژن ‌های ترمیمی دی ان ای- (DNA repairing genes) : این ژن ‌ها مسئول ترمیم دی ان ای آسیب دیده و معیوب هستند که با ترشح پروتئین ‌های متفاوت زمینه ترمیم دی ان ای آسیب دیده را فراهم می کنند. اما زمانی که خود این ژن های ترمیمی دی ان ای آسیب می بینند، سلول، دیگر توانایی ترمیم خود را از دست داده و اختلالات ژنتیکی و ترمیم نشدن دی ان ای منجربه سرطان می‌شود.

انواع سرطان‌ها
اغلب سرطانها به سه دسته تقسیم می‌‌شوند:
کارسینوما : شامل سرطان ‌هایی می‌‌شود که از سلولهایی که سازنده پوست هستند (مثل سرطان پوست) و یا لایه داخلی اعضا را می‌‌پوشانند (مثل سرطان ریه) و یا سازنده غدد هستند (مثل سرطان سینه) منشا می‌‌گیرد.
سارکوما : این دسته سرطان ‌هایی هستند که از بافت همبند مثل غضروف، استخوان و ماهیچه منشاء می‌‌گیرند. از این رو سرطان استخوان یا سرطان ماهیچه را در هر نقطه از بدن سارکوما می‌‌گویند.
لوسمی و لنفوماها : شامل سرطان هایی است که از سلول‌های تشکیل دهنده خون و سلولهای ایمنی منشاء می‌‌گیرد.

انواع سرطان‌ها به شرح زیر می باشند :
سرطان مثانه (Bladder Cancer)
سرطان استخوان (Bone Cancer)
سرطان مغز (Brain Cancer)
سرطان سینه (Breast Cancer)
سرطان گردنه رحم (Cervical Cancer)
سرطان کولن و انتهای روده (Colon/Colorectal Cancer)
سرطان آندومتر (Endometrial Cancer)
سرطان کیسه صفرا (Gallbladder Cancer)
سرطان معده و روده (Gastrointestinal Cancer)
سرطان سر و گردن (Head and Neck Cancer)
سرطان کلیه (Kidney Cancer)
سرطان خون (Leukemia Cancer)
سرطان کبد (Liver Cancer)
سرطان ریه (Lung Cancer)
سرطان لنفوم (Lymphoma)
سرطان مغز استخوان (Myeloid Cancer)
سرطان حفره دهان و حلق (Oral Cavity/Oropharynx Cancer)
سرطان تخمدان (Ovarian Cancer)
سرطان پانکراس (Pancreatic Cancer)
سرطان کودکان (Pediatric Cancer)
سرطان پروستات (Prostate Cancer)
سرطان پوست (Skin Cancer)
سرطان گوشت یا بافت همبند (Soft Tissue/Sarcoma)
سرطان بیضه (Testicular Cancer)
سرطان تیروئید (Thyroid Cancer)
سرطان رحم (Uterine Cancer)

در کشورهای غربی، سرطان پوست شایع‌ترین سرطان است و پس از آن سرطان سینه، شش، پروستات، روده بزرگ، مثانه و رحم قرار دارد.

علل سرطان
سرطان یک فرایند پویا است که توسط متغیرهای ناشناخته و مستقل متعددی موجب تغییرات مولکولی سلول شده و منجر به تداخل در سیستم تکثیر سلول می‌شود.
اولین تغییر سلولی آشکار در پیدایش سرطان، تراریختی و تغییر شکل سلول است. عواملی که به ایجاد سلولهای سرطانی کمک می‌کنند عبارتند از:

استعداد میزبان : عوامل ژنتیکی از جمله نقایصی در کروموزوم‌ها و یا انتقال ژن معیوب به جنین
عوامل ایمنولوژیک (ایمنی) : مانند نارسایی مکانیسم ایمنی طبیعی بدن
داروهای سرکوبگر ایمنی : موجب سرکوب مکانیسم ایمنی طبیعی شده و زمینه‌ ابتلا به سرطان را فراهم می کنند
عوامل محیطی : تماس با مواد سرطان‌زا مانند آزبست، پرتونگارها و رادیوم‌ـ پرتوهای یونیزه شامل امواج الکترومغناطیسی
ویروسهای القا کننده سرطان : ویروسهایی هستند که قابلیت تغییر دادن شکل سلولی را که آلوده می‌کنند، دارند و در نتیجه منجر به تکثیر خارج از کنترل سلول‌های مورد نظر می‌شوند. این تکثیر فزاینده موجب تومور یا سرطان می‌شود.
عوامل ترشح هورمونی : عوامل ترشح هورمونی اغلب موجب تسریع روند بدخیمی بیماری می‌شود.

علائم هشدار دهنده سرطان

- خونریزی غیر طبیعی در هر نقطه از بدن.
- پیدایش هرگونه توده سفت سلولی در زیر پوست، مثلا در سینه یا نقاط دیگر.
- پیدایش زخمی که به آسانی بهبود نمی‌یابد (بویزه در اطراف زبان ، دهان و لبها).
- سوء هاضمه دائمی
- تغییراتی در وضع خالها یا زگیل از قبیل تغییر رنگ ، بزرگ شدن ، خارش ، دردناک شدن و یا خونریزی از آنها که به مدت طولانی ادامه یابد.
- پیدایش آشفتگی در اعمال روده‌ها یا مثانه که با درمانهای عادی بهبودی نیابد.
- سرفه ، گرفتگی صدا و یا مشکل شدذن عمل بلع به مدت طولانی.
اگر هر یک از این علائم فوق بیش از دو هفته ادامه یابد، باید بیمار تحت بررسی تخصصی قرار گیرد. البته در بشتر موارد این علائم حاکی از وجود سرطان نیستند.

راههای پیشگیری
پیشگیری اولیه از سرطان با اجتناب از عامل مسبب یا مصرف ماده‌ای که مانع از پیدایش فرایند بدخیمی می‌شود ، صورت می‌گیرد و شامل اقداماتی برای کاهش خطرات شیوه زندگی (اجتناب از توتون ، مصرف غذاهای کم چرب و غنی از فیبر ، استفاده از کرم ضد آفتاب) و مصرف عوامل پیشگیری شیمیایی است. عوامل پیشگیری شیمیایی داروها یا ریز مغذیها (مواد معدنی یا ویتامینها) هستند. عوامل زیر نیز در پیشگیری از سرطانها موثرند.

- عدم استفاده بی‌اندازه از مشروبات الکلی و دخانیات
- صرف غذاهایی که به صورت آب پز تهیه می‌‌شود.
- عدم استفاده از غذاهایی که آثار سوختگی در آنها نمایان است.
- استفاده از سبزیجات و انواع میوه‌ها
- استفاده کمتر از گوشت قرمز
- رعایت کامل امور بهداشتی

درمان سرطان
امروزه اکثر سرطانها درمان قطعی ندارند اما برای جلوگیری از رشد و پیشرفت آنها از روشهای جراحی ، پرتو درمانی ، شیمی درمانی ، هورمون درمانی ، پیوند مغز استخوان و ... استفاده می‌شود. البته یافته‌های جدید زیست شناسی سلولی تومور در روشهای درمانی ترکیبی طی یک برنامه هماهنگ مورد بهره برداری قرار می‌گیرند.

دستاوردهای‎ جدید در درمان‎‎ سرطان
تحقیقات دانشمندان نشـان داد , دارویی که برای درمان سرطان سگ ها تولیـد شده ممکن است در انسان ها نیز موثر واقـع شود.
پزشکان دانشکده پزشکی هاروارد می گویند ” داروی آزمایشی اس یو ۱۱۲۴۸ احتمـالا بـرای مقابله با سرطان های ریه , سینه و کلـیـه موثر خواهد بود.”
این دارو مـانـع از آن مـی شـود کـه پروتئین موسوم به وی ئی جی اف موجـب رشـد رگ های خونی شود.
تومورهای سرطانی به رشد رگ های خونی وابسته اند و بدون آنها به سرعت با کمبود اکسیژن مواد مغزی روبرو می شوند.
قرار است آزمایش وسیعی برای بـررسـی امکان استفاده از داروی اس یو ۱۱۲۴۸ برای درمان تومورهای استرومائی معده ای و روده ای که هر سال حدود هزاران نفر به آن مبتلا می شوند در امریکا آغاز شود.
پزشکان دانشگاه هاروارد گزارش دادند این دارو مـوجـب کـوچـک شـدن تومورها در ۶۰ نفر از ۹۰ بیمار مبتـلا بـه سرطان استرومای معـده ای و روده ای شـد , گرچه این افراد کامل درمان نشدند اما وضع آنان بهبود یافت.

متوقف کردن سرطان در سرچشمه
هیچ یک از نظریه های جدید نتوانسته اند ریشه های گره خورده بیش از ۱۰۰ بیماری عجیب و غریب که ما آنها را سرطان می نامیم گره گشایی کنند.
همه این نظریات نیاز به اضافه کردن نقش پدیده ای اپی ژنتیک دارند که احتمال دارد بسیار کلیدی باشد اما همچنان اسرارآمیز باقی مانده است. تعیین این که کدام یک از ایده ها صحیح تر از دیگران است بسیار مهم می نماید، چرا که پذیرش هر یک از آنها پیش بینی های متفاوتی را برای درمان وارد کرده و کمک می کند تا موفقیت علیه سرطان های شایع و کشنده بیشتر شود.زمانی در آینده علم پاسخ قطعی به پرسش علت ایجاد سرطان را خواهد داد. به احتمال زیاد این پاسخ، یک پاسخ بسیار پیچیده باشد و امیدهای ما را از داروهایی که بیماری را معالجه می کنند به درمان هایی که از ایجاد آن پیشگیری به عمل می آورند تغییر می دهند. حتی بدون فهم دقیق علت آن، پزشکان دریافته اند که به نظر می رسد مصرف روزانه آسپیرین باعث جلوگیری از سرطان راست روده در بعضی بالغین می شود. اثر اندک، اما گامی است برای حرکت از شیمی درمانی به یک آلترناتیو بهتر: شیمی پیشگیری.

کشف ژن آسیب پذیر هنگام استفاده از داروی ضد سرطان MTX
محققان دانشگاه Queen، طی تحقیقاتی که به انجام رساندند توانستند آزمایش بر روی کرم میوه، ژن تأثیر پذیر هنگام استفاده از دارویی که منجر به بروز نقص عضو در حین تولد می شود را کشف کنند
. به گزارش سرویس علمی پژوهشی ایسکانیوز به نقل از مجله Toxicalogical Sciences دارویی موسوم به MTX از جمله داروهای پرطرفداری است که برای درمان سرطان و بیماری‌هایی همچون سل پوستی و آرتروز روماتیسمی تجویز می‌شود. پس از مصرف، این دارو برای مدت‌های طولانی در بدن باقی مانده و سبب بروز نقص عضو هنگام تولد در نوزادانی می‌شود که مادرانشان قبلاً از این دارو مصرف کرده‌اند. محققان با استفاده از این کرم‌ها توانستند ژنی را که این دارو روی آن تأثیر می‌‌گذارد کشف کنند، این یافته جدید به دانشمندان این امکان را می‌دهد که به کشف روش‌های درمانی مؤثری برای درمان این نقص عضو‌های ناخواسته بپردازند. پیش از این نیز از کرم‌‌های میوه در تحقیقات و بررسی‌ها روی بیماری‌هایی چون سرطان، بیماری‌های عصبی و بیماری‌های مربوط به کهولت سن استفاده شده بود. نتایج کامل این تحقیقات در چاپ سال آینده مجله Toxicalogical Sciences منتشر خواهد شد.
دانشمندان دانشگاه Chapel Hill ، ادعا می کنند موفق به کشف ژنی در ویروس Epstein_Barr شده اند که در پیشرفت سرطان موثر است .
ویروس Epsetein_Barr ، که نوعی ویروس تبخال در انسان است رابطه مستقیمی با ایجاد سرطان خون و همچنین غده های سرطان مرکب از بافت‌های لنفاوی دارد . این نتایج حاصل آزمایشات انجام شده روی موش هایی بود که به علت نقص سیستم ایمنی به ویروس Epstein _ Barr ، آلوده شده بودند و این ویروس قادر است پس از مدت زمانی کوتاه تغییر ماهیت داده ،‌ژن خود را از دست بدهد و سپس این ژن آزاد شده قادر است یک سلول آلوده را از بین ببرد و ویروس های جدید تولید کند .
محققان روشی را به ثبت رسانده‌اند که آنان را قادر می‌سازد جلوی گسترش آلودگی ناشی از ویروس‌های تغییر ژن داده شده را بگیرند.
این ویروس همواره تلاش‌های پزشکان مبنی بر استفاده از ژن درمانی در برابر تومورهای سرطانی را از بین می‌برند، در واقع مشکل واقعی از آنجایی ناشی می‌شود که ویروس‌هایی که حامل ژن ضد توموری باشند از تومورهای سرطان خارج می شوند و بافت‌های دیگر بدن را نیز آلوده می‌کنند. در همین راستا محققان تلاش کرده‌اند، تا به طریقی از خروج این ویروس‌ها از بافت‌های سرطانی جلوگیری به عمل آوردند بنابراین دست به تولید نوعی پلیمر سازگار به شرایط بدن ساخته‌اند که در دمای ۳۹ درجه فارنهایت به صورت مایع بوده و وقتی در دمای بدن قرار می‌گیرد به صورت ژلی در می‌آید که جلوی انتقال ویروس‌ها از طریق خون به قسمت‌های دیگر بدن را می‌گیردو با استفاده از این روش ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ بار می‌توان جلوی انتقال این ویروس‌ها را گرفت که این خود برای حل این مشکل کفایت می ‌کند.

حقایقی در رابطه با سرطان
۱- بیش از ۱۰۰ نوع سرطـان شناسایی شده است و این سرطــان ها در هر قسمتــی از بدن می تواند تظاهر پیدا کنند.
۲- مرگ ناشی از سرطان در سال ۲۰۰۵ ، ۶/۷ میلیون نفر بوده است که ۱۳% از کل ۵۸ میلیون مرگ در سراسر جهان را به خود اختصاص می دهد.
۳- بیش از ۷۰% تمام مرگ های ناشی از کانسر در کشورهای کم درآمد یا با در آمد متوسط اتفاق می افتد .
۴- ۵ سرطان شایع و کشنده در مردان در سراسر جهان عبارتند از ریه ـ معده ـ کبد ـ کولورکتال و ازوفاگوس ( مری).
۵- ۵ سرطان شایع و کشنده در زنان به ترتیب عبارتند از سرطان سینه ـ ریه ـ معده ـ کولورکتال و سرویکس.
۶- مصرف دخانیات بزرگترین و تنها عامل قابل پیشگیری از سرطان ها در جهان می باشد.
۷- یک پنجم کل سرطانهای سراسر جهان با یک عفونت مزمن، برای مثال ویروس پاپیلوهای انسانی (HPV) که باعث کانسر سرویکس می شود و ویروس هپاتیت B (HBV) که باعث کانسر کبد می شود در ارتباط است.
۸- یک سوم کانسر ها اگر در مراحل اولیه تشخیص داده و به اندازه کافی درمان شوند، قابل درمان می باشند.
۹- درصورتیکه دانش فعلی در رابطه با کنترل درد و درمان نگهدارنده یک سرطان وجود دارد، بایدنسبت به تسکین درد آنها کمک شود.
۱۰- ۴۰% سرطان ها عمدتاً بوسیله عدم مصرف دخانیات، داشتن تغذیه سالم، انجام فعالیت بدنی و پیشگیری از عفونت هایی که ممکن است منجر به کانسر شوند، قابل پیشگیری هستند.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

Cancer : Also called malignancy. Cancer refers to a abnormal growths which have a tendency to grow uncontrolled and metastasize. It can involve any tissue of the body and can have many different forms in each body area. Cancer is a group of more than 100 different diseases. Benign tumors are not cancer; malignant tumors are cancer. Most cancers are named for the type of cell or the organ in which they begin. When cancer spreads (metastasizes), the new tumor has the same name as the original (primary) tumor. Skin cancer is the most common type of cancer for both men and women. The second most common cancer in men is prostate cancer, in women it is breast cancer. Lung cancer is the leading cause of death from cancer for both men and women in the U.S. Cancer is NOT contagious.

منابع :

http://fa.wikipedia.org
http://daneshnameh.roshd.ir
http://www.supergalaxy.ir
http://www.pezeshk.us

مطالب مرتبط :

- سرطان بیضه          - سرطان پروستات
- سرطان پوست                 - سرطان خون یا لوسمی
- سرطان سینه-پستان           - سرطان استخوان
- ارتباط بزرگی سر با سرطان مغز               - درمان جدید سرطان خون

سرطان بیضه

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 14:14:08 GMT

سرطان بیضه (Testicular Cancer)

سرطان بیضه در مقایسه با دیگر سرطان ‌های مختص مردان مانند سرطان پروستات نادر است. این سرطان مثل تمام سرطان ها، در اینجا هم رشد غیرطبیعی سلول های بیضه را دارد که باعث ایجاد بدخیمی در بیضه می شود. تومورهای بیضه نسبتا غیرشایع هستند و فقط 1 تا 2درصد تومورهای بدخیم مردان را تشکیل می دهند. با اینکه این تومورها شیوع زیادی ندارند، ولی به علت گرفتار کردن مردان جوان اهمیت پیدا می کنند. به طوری که تومور بیضه در مردان در سنین 25 تا 34 سالگی، شایع ترین تومور است. سرطان بیضه در سمت راست کمی شایع تر از سمت چپ است و در 1 تا 2درصد موارد دوطرفه است.
از آنجائی که سرطان بیضه در یک عضو خارجی اتفاق می‌افتد، می‌توان آن را با کشف بزرگ‌شدن بیضه طی بررسی معمول بیضه ‌ها تشخیص داد. با تشخیص بموقع و درمان سریع، می‌توان به بهبود آن امیدوار بود.

انواع سرطان بیضه

۱- تومورهای سلولهای زا (Germ cell) : این تومور شایع ترین نوع سرطان بیضه است و از هر ۱۰ مورد سرطان بیضه ۹ مورد آن از این دسته اند.این سرطان سلولهای تولید کننده اسپرم را درگیر می کند و خود شامل دو گروه سرطان است :
- سرطان سمینوما یا ژرمینوما (Seminoma یا Germinoma) : سرطان سمینوما شایع‌ترین و درمان ‌پذیرترین نوع تومور بیضه است و بیش از ۵۰ درصد سرطان ‌های بیضه را به‌خود اختصاص می‌دهد. از آنجائی که این تومور به‌کندی انتشار می‌یابد، در صورتی‌که به‌موقع از پیشرفت آن جلوگری شود، به ‌راحتی قابل درمان خواهد بود.
سمینوما معمولا در اواخر دهه ۳۰تا اوایل دهه ۵۰سالگی دیده می شود.
- سرطان غیرسمینومایی (Non Seminomal) : سرطان غیر سمینومایی بیضه به چند نوع تقسیم می‌شود که در بعضی از آنها درمان با انواع دیگر متفاوت می‌باشد. از آنجائی که مداوای صحیح‌تر بر تشخیص صحیح استوار است، شناسائی سریع و دقیق نوع تومور اهمیت دارد. تومور اولیه معمولاً به یک بیضه محدود است اگر چه احتمال ناچیزی (۵ درصد یا کمتر) وجود دارد که تومور در بیضه دیگر نیز ایجاد گردد.
غیر سمینومایی در سنین جوانتری دیده می شود و معمولا در فواصل سنین ۱۸تا ۴۰سالگی اتفاق می افتد.

۲- تومورهای استرومال (Stromal) : که در سلولهای تولید کننده هورمون مردانگی و بافت همبند اطراف آن دیده می شود. این تومورها معمولا خوش خیم هستند و به بیرون بیضه گسترش نمی یابند و با عمل جراحی کاملا برطرف می شوند.

۳- تومورهای بیضه ای ثانویه : که ناشی از متاستاز تومورها به سایر نقاط بدن هستند. این نوع تومورها معمولا در مردان بالای 50 سال دِده می شوند و شایعتر از تومورهای اولیه با منشا خود بیضه هستند. درمان معمول آنها برداشتن توسط جراحی و سپس رادیوتراپی و شیمی درمانی است.

در پسربچه هایی که لوسمی حاد دارند گاهی سلولهای لوسمی می تواند به بیضه گسترش یابد و سرطان ایجاد نماید. سرطان پروستات، ریه، پوست، کلیه و سایر ارگانها نیز می تواند به بیضه گسترش یابد. این سرطانها چون ناشی از گسترش تومورهای دیگر هستند معمولا پیش آگهی خوبی ندارند.

مراحل سرطان بیضه
برخلاف سرطان‌هایی چون سرطان روده بزرگ، این سرطان به سه مرحله تقسیم می‌شود:
مرحله‌ی‌ اول : ‌سرطان در بیضه‌ها قرار دارد و غده‌های لنفاوی را درگیر نکرده است (در این مرحله شانس بهبودی بیش از ۹۵ درصد خواهد بود).
مرحله‌ی دوم : ‌سرطان به غدد لنفاوی محلی و دیگر غدد لنفی خصوصاً غدد لنفاوی زیر پرده‌ی دیافراگم دست‌اندازی کرده است.
مرحله‌ی سوم : ‌سرطان علاوه بر غدد لنفاوی محلی و زیر پرده‌ی دیافراگم، به غدد لنفاوی دورتر نیز دست‌اندازی کرده است.

علل سرطان بیضه
علت تومورهای بیضه دقیقا معلوم نیست ولی هم عوامل مادرزادی و هم عوامل محیطی در بروز آن تاثیر دارند. از جمله مهم ترین عوامل موِثر، کریپتورکیدسیم است که به معنی عدم نزول بیضه به محل طبیعی خود در کیسه اسکروتوم (یا کیسه بیضه) است. در حالت طبیعی بیضه ها در دوره جنینی در داخل شکم تشکیل می شوند و سپس مسیر خود را به سمت کیسه بیضه طی کرده و داخل آن قرار می گیرند، به طور ی که وقتی نوزاد به دنیا می آید، بیضه ها در حین معاینه باید داخل کیسه بیضه باشند. اهمیت این موضوع به خاطر این است که درجه حرارت اسکروتوم یا کیسه بیضه حدود 1 درجه سانتی گراد سردتر از درجه حرارت بدن است و سلول های حساس اسپرم ساز را در دمای خنک تر نگه می دارد. اگر بیضه ها داخل شکم باقی بمانند، به علت دمای بالاتر، سلول های اسپرم ساز از بین رفته و علاوه بر ناباروری می توانند باعث ایجاد تغییر در سلول ها و سرطان شوند! به همین علت برای جلوگیری از خطرات بدخیمی، اگر بیضه ها تا سن 1 سالگی به داخل کیسه بیضه پایین نیایند، باید این کار با عمل جراحی انجام شود.
در بسیاری از موارد سرطان بیضه پس از وارد آمدن ضربه به بیضه کشف می‌گردد. صدمه به بیضه ‌ها عامل ایجاد سرطان بیضه نیست بلکه باعث ایجاد توجه به بیضه و کشف توده‌هائی که از قبل در آن بوده‌اند می‌گردد. عامل دیگری که می‌تواند زمینه‌ساز سرطان بیضه باشد، مصرف داروهای حاوی استروژن در زمان بارداری توسط مادر و اثر آنها روی جنین مذکر است.
عوامل دیگری مثل نژاد هم در ابتلا به این بیماری موِثرند و مردان سفیدپوست نسبت به مردان سیاه پوست در معرض خطر بالاتری هستند. کسانی که پدر یا برادر آنها به این بیماری مبتلا شده اند و شغل هایی دارند که درتماس با برخی مواد شیمیایی هستند، افرادی که در معادن کار می کنند و آتش نشان ها باید بیشتر مراقب باشند، چون این عوامل شانس ابتلا به سرطان بیضه را بالا می برند.

شناسائی و تشخیص
تقریباً تمام سرطان ‌های بیضه در ابتدا به عنوان توده‌ی بدن در بیضه کشف می‌شوند. برای کشف زودرس سرطان ‌های بیضه پیشنهاد می‌گردد که مردان هر ماه بیضه ‌های خود را معاینه کنند. این کار بعد از یک حمام یا دوش گرم در زمانی که کیسه بیضه شل است، به بهترین شکل قابل انجام است. هر بیضه باید به‌آرامی بین شست و انگشتان هر دو دست غتانده شود. هر توده یا تورم کشف شده ممکن است سرطان نباشد اما به هر حال باید توسط پزشک بررسی گردد.

علائم دیگر سرطان بیضه عبارتند از:

- درد خفیف در کشاله ران، شکم یا پهلو
- بزرگی یا حساسیت پستان در مردان
- ایجاد توده در ناحیه گردن

اگر این علائم ظاهر شود، برای بررسی دقیق آنها باید سریع به پزشک مراجعه نمود. پزشک بعد از گرفتن شرح حال و معاینه بیمار ممکن است یک یا تعدادی از آزمایش‌های تشخیص زیر را درخواست نماید:
- پرتونگاری قفسه سینه
- سی ‌تی ‌اسکن شکم
- آزمون‌های خون برای آلفا فیتوپروتئین و بتا hCG. این پروتئین‌ها به عنوان نشانگرهای سرطان بیضه می‌باشند زیرا در خون افراد مبتلا میزان آنها افزایش می‌یابد.
- پژواک‌ نگاری (سونوگرافی)
- لنفانژیوگرافی : در این بررسی جهت مشخص شدن گره لنفی، به درون رگ‌های لنفاوی ماده حاجب تزریق می‌شود. هر الگوی رشد نامعمول غدد لنفاوی به‌طور واضح مشخص می‌شود و پزشک می‌تواند مشاهده کند که آیا سلول‌های سرطانی به آن سرایت کرده‌اند یا خیر.
- IVP (پیلوگرافی داخل وریدی) : در این روش، ماده حاجب به داخل خون تزریق می‌گردد. ماده حاجب توسط کلیه جذب و سپس دفع می‌گردد و با انجام پرتونگاری می‌‌‌توان شکل کلیه‌ها و مجاری ادراری را مشخص نمود.
- نمونه‌برداری (بیوپسی) : در این روش قسمتی از بافت مبتلا برداشته می‌شود و زیر میکروسکوپ مشاهده می‌گردد تا نوع سرطان مشخص شود.

درمان سرطان بیضه
شیوه‌ٔ درمان بسته به نوع تومور و میزان گسترش آن تعیین می‌شود. برداشتن بیضه مبتلا از طریق جراحی، اولین مرحله درمان در سرطان بیضه است. عملکرد جنسی یا قدرت باروری با برداشتن یک بیضه، تغییر چندانی نخواهد کرد.
ممکن است جهت از بین بردن سلول‌های سرطانی در سمینوم از پرتو درمانی استفاده شود. به این صورت که اشعه گاما یا اشعه ایکس با ولتاژ بالا بر ناحیه گرفتار تابانده می‌شود. این اشعه به سلو‌ل‌های سرطانی صدمه وارد ساخته یا آنها را نابود می‌کند در حالی که بر بافت طبیعی نزدیک اثر چندانی ندارد. ممکن است پرتو درمانی آثار جانبی‌‌ای مانند واکنش‌های پوستی، حالت تهوع، استفراغ، خستگی و اسهال داشته باشد. در اکثر موارد استراحت و تغذیه مناسب و گذشت زمان این ناراحتی‌ها را برطرف می‌سازد.
شیمی درمانی و درمان با داروهای ضد سرطان که در تقسیم و رشد سلول‌های سرطانی تداخل ایجاد می‌کند در بعضی از موارد سرطان بیضه مورد استفاده قرار می‌گیرد. شیمی درمانی استفاده از داروهای خاص برای از بین بردن سلولهای سرطانی است . معمولا از دو یا چند دارو با هم استفاده می شود تا اثر بهتری ایجاد کند. عوارض جانبی ناشی از آن عبارتند از ریزش مو (که بعد از پایان شیمی درمانی، موهای جدید خواهد روئید.) زخمهای دهان، کاهش اشتها، تهوع و اتفراغ، افزایش احتمال ابتلا به عفونتهای مختلف، افزایش احتمال بروز خونریزی های پوستی خوبخود). ممکن است پزشک برای کاهش علائم عوارض جانبی داروهاطی برای شما تجویز کند؛ باید دانست که با پایان طافتن درمان همه این عوارض به تدریج بهبود می یابد. برای جلوگیری از عوارض جانبی دراز مدت مانند آسیب کبد، ریه و غیره بهتر است کاملا دستورات پزشک را رعایت نمائید.
پرتودرمانی و شیمی‌درمانی برکارکرد جنسی تأثیر ندارند اما می‌توانند بر باروری اثر داشته باشند.
جهت برداشتن غدد لنفاوی شکم در مواردی که درگیری این غدد در سرطان‌های غیر سمینومی ثابت شده باشد یا مورد شک باشد، ممکن است از عمل جراجی استفاده گردد.
در نهایت، مراقبت دقیق و مراجعه مرتب پزشکی بعد از درمان توصیه می‌شود.
تقریباً تمام موارد سرطان بیضه به‌خوبی قابل درمان‌ هستند، به‌ویژه اگر تومور به‌موقع تشخیص داده شود.

در صورت تشخیص سرطان بیضه چه سوالاتی می توانید از پزشک خود بپرسید؟
۱- لطفا نام علمی سرطان مرا به انگلیسی و فارسی برایم بنویسید(این امر به شما امکان می دهد که در حد دانش خود اطلاعات مورد نیاز را از اینترنت به دست آورید و از تجارب پزشکان و بیماران دیگر بهره مند گردید.)
۲- نوع سرطان و مرحله سرطان من چیست؟ آیا هر دو بیضه من درگیر است؟
۳- چه نوع درمانهایی برای من مناسب است و شما کدام یک را پیشنهاد می کنید؟
۴- درمان من چه مدت طول می کشد و عوارض جانبی بعد از درمان کدامند و کی از بین می روند؟
۵- هدف از درمان چیست و چه چیزی را باید از درمان خود انتظار داشته باشم؟
۶- چه مدت بعد از درمان می توانم به سر کار خود برگردم؟
۷- ریسک عود سرطان من چقدر است و چه معاینات و تستهای دوره¬ای لازم است و با چه فواصل زمانی؟
۸- آیا این بیماری و درمان آن بر روی روابط جنسی اثر می گذارد و چه موقع از این نظر به حالت طبیعی برمیگردم؟
۹- برای آماده شدن برای درمان چه باید بکنم؟
۱۰- آیا پرسیدن نظر پزشک دیگری مفید است؟
۱۱- چقدر احتمال ناباروری وجود دارد و آیا قبل از درمان لازم است که از بانک اسپرم استفاده کنم؟
همه این سوالات باعث می شود که دید خوبی در مورد بیماری خود پیدا کنید و برای مقابله با آن آماده شوید.اگر حریف خود را بشناسید بهتر با او مبارزه خواهید کرد.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

Ttesticular Cancer : malignant tumor of the testis; usually occurring in older men

منابع :

http://aftab.ir
http://forum.shayanteb.ir
http://www.supergalaxy.ir
http://satgean.net
http://andrologyiran.blogfa.com
http://www.cancer.gov

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- بیماری جذام	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان پوست

سرطان پوست

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 14:04:52 GMT

سرطان پوست (Skin Cancer)

سرطان پوست (رشد غیر طبیعی سلول ‌های پوستی) معمولاً در بخش‌هایی از پوست ظاهر می‌شود که در معرض تابش اشعه خورشیدند٬ اما امکان ظهور آن در قسمت‌های دیگر بدن نیز وجود دارد.
سرطان پوست، بیماریی است که سلولهای سرطانی (بدخیم) در لایه های بیرونی پوست بوجود می‌آیند. پوست، بدن شما را در مقابل گرما، نور، عفونت و جراحت محفوظ نگه می‌دارد. پوست همچنین آب، چربی و ویتامین D را در بدن ذخیره می‌کند. پوست دارای لایه‌های اصلی متعدد و انواع مختلفی از سلولها می‌باشد. لایه فوقانی پوست، اپیدرم نامیده می‌شود که حاوی 3 نوع سلول است: سلولهای پهن فلس مانند روی سطح پوست که سلولهای فلسی نام دارند،سلولهای گرد که سلولهای پایه نامیده می‌شوند و سلولهایی که ملانوسیت نام دارند و رنگ پوست شما را تعیین می‌کنند.

سلولهای پایه و سلولهای فلسی
انواع مختلفی از سرطانها در پوست شما می‌تواند ایجاد شود. عمومی ترین سرطانها، سرطان سلولهای پایه یا سرطان سلولهای فلسی است. سرطان پوست در کسانی که پوست روشن دارند و مدت زیادی در آفتاب سپری می‌کنند، شایعتر است. سرطان پوست می‌تواند در هر جایی از بدن ایجاد شود، اما در مکانهایی که بیشتر در معرض نور خورشید است مانند صورت، گردن، دستها و بازوها رایجتر است.

سرطان پوست به شکلهای گوناگونی به نظر می‌رسد عمومی ترین نشانه سرطان پوست تغییر در پوست است: مانند رشد غیر طبیعی یا ایجاد زخمی که ترمیم نمی‌شود. گاهی اوقات قلنبه‌ای کوچک ظاهر می‌شود. این قلنبه می‌تواند صاف، براق یا واکش مانند به نظر آید یا می‌تواند به رنگ قرمز قهوه‌ای باشد. سرطان پوست ممکن است به لکه پهن قرمز زبر یا فلس مانند باشد. هر درد یا کسالتی در پوست نشانه سرطان نیست ولی به محض دیدن تغیییر در پوست خود آن را جدی گرفته و به پزشک مراجعه کنید.

ملانوم
ملانوم بیماریی است مربوط به پوست که در آن سلولهای سرطان (بدخیم) در سلولهای رنگ دهنده پوست (ملانوسیت) یافت می‌شود. ملانوم معمولا در بزرگسالان رخ می‌دهد، اما گاهی اوقات در کودکان و سالخوردگان نیز دیده شده است. پوست، بدن را در مقابل گرما، نور، عفونت و جراحت حفظ می‌کند. پوست از دو لایه اصلی تشکیل شده است: اپیدرم (لایه بالایی) و درمیس (لایه داخلی). ملانوسیتها در اپیدرم وجود دارند و حاوی ملانین می‌باشند که رنگ پوست را تعیین می‌کند. ملانوم گاهی اوقات به ملانوم جلدی یا ملانوم بدخیم معروف است.
ملانوم، نوع بدتری از سرطان پوست در مقایسه با سرطانهای معمولی پوست، سرطان سلول پایه یا سرطان سلولهای فلسی که در سلولها پایه یا سلولهای فلسی اپیدرم شروع می‌شوند، می‌باشد. مانند همه سرطانها، ملانوم در صورتی که در آغاز تشخیص داده شود بهتر درمان می شود. ملانوم می‌تواند به سرعت از طریق دستگاه لنفاوی یا خون در تمامی بخشهای بدن پخش شود.

نشانه‌های هشدار دهنده ملانوم
عمده نشانه‌های هشدار دهنده ملانوم عبارتند از: تغییر در اندازه، شکل یا یک خال، خونریزی از خال، احساس خارش، سفت شدن، ایجاد قلنبه، متورم شدن در محل خال یک احساس ناراحتی هنگام دست دادن، ملانوم همچنین می‌تواند به صورت خال جدید در بدن ایجاد شود. در مردان ملانوم بیشتر در ناحیه تنه (ناحیه از بدن بین شانه‌ها و لگن)، سر یا گردن ایجاد می‌شود ولی در زنان ملانوم بیشتر روی بازوها و پاها رخ می‌دهد. اگر این شنانه‌ها در کسی باشد بایستی به دقت توسط پزشک متخصص مورد معاینه قرار گیرد. در صورتی که یک خال یا ناحیه رنگی، طبیعی به نظر نرسد، پزشک با برش ظریفی در پوست و نمونه برداری، وجود یا عدم سرطان را تشخیص خواهد داد. این عمل باید توسط پزشک صورت گیرد و نحوه صحیح انجام کار بسیار اهمیت دارد.

- چه عواملی باعث سرطان پوست می‌شوند؟

سرطان پوست معمولاً در بخش‌های در معرض آفتاب بروز می‌کند٬ یعنی صورت، لب‌ها، گوش‌ها، گردن، دست‌ها و دیگر قسمت‌هایی که در معرض آفتاب هستند. البته این احتمال هم هست که سرطان پوست، در قسمت‌های دیگر بدن ظاهر شود٬ مثلاً در کف دست، فاصله بین انگشتان یا حتی اعضای تناسلی. احتمال سرطان پوست برای هر فردی با هر نوع پوستی، وجود دارد.
- آفتاب سوختگی و نور آفتاب : آفتاب سوختگی و اشعه ماورای بنفش به سادگی می‌تواند به پوست صدمه بزند و این صدمه می‌تواند موجب سرطان پوست شود. میزان کل تشعشع خورشید طی سالها و در معرض خورشید قرار گرفتن به میزان زیاد که موجب آفتاب سوختگی می‌شود، می‌تواند باعث سرطان شود. بیشتر مردم تا سن 18 سالگی 80% در معرض خورشید بودن سراسر عمرشان را تجربه می‌کنند. بنابراین به والدین توصیه می‌شود که از کودکان خود محافظت کنند. بونزه شدن، واکنش پوست شما به پرتو فرابنفش است. در واقع برنزه شدن واکنش محافظتی برای جلوگیری از صدمه بیشتر پوست در مقابل نور خورشید است. از سویی این واکنش، پوست شما را از سرطان محافظت نمی‌کند. بخاطر داشته باشید که سرطان پوست خیلی به کندی رخ می‌دهد. آفتاب سوختگی که در این هفته در شما ایجاد می‌شود ممکن است در 20 سال بعد یا بیشتر باعث ایجاد سرطان پوست شود.
- وراثت : در صورتی که سابقه سرطان پوست در خانواده شما وجود دارد، شما احتمالا در معرض خطر بیشتری هستید. کسانی که پوست تر دارند و از نژاد اروپای شمالی هستند، بیشتر مستعد سرطان پوست می‌باشند.
- محیط : در حال حاضر میزان پرتو فرابنفش در مقایسه با 50 تا 100 سال گذشته بیشتر است و علت آن کاهش لایه ازون (سوراخ شدن لایه ازون) در جو زمین می‌باشد. هر چند لایه ازون کمتر شود میزان رسیدن پرتو فرابنفش به زمین بیشتر می‌شود. سایر عوامل موثر عبارتند از: ارتقاع، عرض جغرافیایی و پوشش ابر. هر چه ارتفاع افزایش می‌یابد، پرتو فرابنفش قویتر می‌شود. در عرض جغرافیایی بالاتر، جو نازکتر نمی‌تواند پرتو فرابنفش را به اندازه‌ای که سطح دریا، تصفیه می‌شود، کاهش دهد. در خط استوا تشعشع خورشید قویتر است.
در قطب جنوب، شیلی و نیوزلند (زلاندنو) میزان پرتوفرابنفش بویژه در فصل بهار به علت سوراخ شدن لایه ازون در نیمکره جنوبی خیلی بیشتر از میزان طبیعی است، عاملی که بطور واقعی پرتو فرابنفش را کاهش می‌دهد، پوشش ابر است. آب و هوای مرطوب با پوشش منظم ابر، ممکن است به میزانی کمتر از 50 درصد دارای پرتو فرابنفش باشد. میزان واقعی پرتو تحت تاثیر چگالی ابرها است. اندازه گیریهای لایه اوزن در خطر استوا در سپتامبر 1995، موجود می‌باشد. گزارشهای سازمان ملل متحد، نشان می‌دهد که در سال جاری سرعت کاهش لایه ازون بیشتر از آنچه که انتظار می‌رفت، بوده است. و منطقه‌ای به وسعتی بیش از اروپا، بطور مشخص میزان بیشتری از پرتوفرابنفش را دریافت کرده است.

- چگونه می‌توان خطر سرطان پوست را کاهش داد؟
آفتاب سوختگی شدید می‌تواند خطر سرطان را به میزان 50 درصد افزایش دهد. اثر پرتوفرابنفش روی پوست شما بستگی به شدت پرتو و طول مدت در معرض قرار گرفتن آن دارد. نحوه واکنش پوست شما به میزان پرتو تابیده شده به زمینه ژنتیکی تان بستگی دارد. از سویی اگر شما بندرت دچار آفتاب سوختگی می‌شوید مناطق حساس مانند لبهایتان، بینی و کف دستهایتان را باید محافظت کنید. از طرف انجمن پوست شناسی در مورد سرطان پوست توصیه‌های زیر ارائه شده است که برای کاهش خطر سرطان پوست به کار ببندید.

- خود را در معرض تابش نور خورشید بویژه در اواسط روز و بین ساعات 10 صبح و 3 بعد از ظهر کمتر قرار دهید.
- کرمهای ضد آفتاب حداقل با 15-SPF یا بیشتر را در مناطقی از بدن که در معرض نور خورشید می‌باشد، به کار ببرید.
- کرمهای ضد آفتاب را هر دو ساعت یکبار حتی در روزهای ابری به کار ببرید. پس از شنا کردن یا عرق کردن، کرم را مجددا استفاده کنید.
- از لباسهایی استفاده کنید که تمام بدن شما را بپوشانید و روی صورت شما سایه ایجاد کنید. (کلاه‌های لبه‌دار هم بر صورت و هم بر پشت گردن شما سایه می‌افکند.)
- از کودکان خود مراقبت کنید. از در معرض قرار گرفتن آنها در نور خورشید بویژه زمانی که شدت دارد (بین ساعت 10 صبح تا 3 بعد از ظهر) خودداری کنید. در ضمن کرمهای ضو آفتاب در کودکان 6 ماهه و بالاتر استفاده کنید. از مصرف کرمهای ضد آفتاب برای کودکان کمتر از 6 ماه جددا خودداری کنید. از در معرض قرار گرفتن کودک کمتر از 6 ماه در نور خورشید جددا باید خودداری کنید.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

منابع :

http://daneshnameh.roshd.ir
http://www.supergalaxy.ir
http://mayoclinic.com

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- بیماری جذام	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه

سرطان پروستات

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 11:24:37 GMT

سرطان پروستات (Prostate Cancer)

سرطان پروستات عبارت است از وجود سلولهای سرطانی در پروستات که به علت افزایش آندروژن و غدد فوق کلیوی بوده و باعث انسداد در دستگاه ادراری می‌شود.

علت سرطان پروستات
علت آن دقیقا مشخص نیست. اما زمینه ژنتیکی (سیاه پوستان آمریکا بیشتر مبتلا می‌شوند)، عوامل هورمونی (شانس بروز سرطان پروستات با گذشت سن بالا می‌رود و ممکن است به علت تغییرات هورمونی حاصله نظیر کم شدن مقدار آندرسترون و یا افزایش مقادیر سرمی استروژن و استرادیول باشد)، رژیم غذایی (مصرف زیاد چربی با ایجاد تغییر در متابولیسم کلسترول و استروئید، شانس بروز سرطان را افزایش می‌دهد.

مصرف سبزیجات یا رنگدانه‌های سبز و زرد یک اثر حفاظتی از بروز سرطان پروستات دارد)، عوامل شیمیایی سرطان زا (تماس با عوامل شغلی و محیطی شانس بروز سرطان را بیشتر می‌کند، شغلهایی که شانس بروز سرطان را بیشتر می‌کنند شامل کارگرانی که با کودها، بافتنیها و لاستیک سر و کار دارند، تماس با بطری‌های حاوی کادمیوم و ویروس‌ها (با مشاهده ویروس در بافت سرطانی پروستات توسط میکروسکوپ الکترونی) را در بروز سرطان پروستات موثر می‌دانند.

محل غدهٔ پروستات در بدن، مجرای ادراری از میانهٔ پروستات می‌گذرد.

علایم بالینی و درمان
ممکن است علامت خاصی دیده نشود. علایم انسدادی معمولاً زودتر بروز می‌کند و شامل تکرر ادرار، احتباس ادرار و کاهش قطر و فشار جریان ادرار است.
پرتودرمانی که ممکن است به‌وسیله کاشت املاح طلا در پروستات یا قرار دادن مواد پرتوزا (رادیواکتیو) در داخل پروستات (برکیتراپی) یا تابش اشعه با ولتاژ بالا توسط منبع خارجی صورت گیرد.
دارودرمانی مطالعات آندوکرینی نشان داده که کم کردن آندروژنها منجر به آتروفی سلولهای اپیتلیال آن می‌شود و آندروژن در بیضه و غدد فوق کلیوی تولید شده و درمانهای آندوکرینی به صورت زیر است.
حذف منبع تولید آندروژی. مهار گونادوترپین هیپوفیز. کاهش ساخت آندروژن. جلوگیری از تأثیر آندروژن بر روی بافت‌ها.
مصرف فلوتامید (اولکسین)، داروهای خوراکی مهار کننده آندروژن، جدیدترین درمان دارویی کانسر پروستات است. هورمون آزاد کننده گونادوتروپین (آنالوگهای لوپرولید، گاسرلین استات) نیز گاهی در درمان بکار می‌رود. این عوامل ترشح یا عملکرد آندروژنها را که سبب تحریک و رشد تومور است، مهار می‌کند. گاهی به بیمار استروژن می‌دهند (دی اتیل استیل بسترون) و با مهار آزاد سازی گونادوترپین هیپوفیز مقادیر سرمی تستوسترون را کاهش می‌دهند. از داروهای شیمی درمانی می‌توان به سیلکوفسفامید (سیستوکسان)، 5 فلوئور و اوراسیل استراموستین فسفات، دوکسور و بی سین هیدروکلراید (آدریامایسین) و سیتومایسین c (موتامایسین) اشاره کرد.
درمان جراحی جراحی شامل پروستاتکتومی ترانس یوترال و پروستاتکتومی رادیکال است. پروستاتکتومی ترانس یوترال برای تومورهای خوب دیفرانسیه با حجم کم یا به عنوان یک عمل تسکینی برای رفع انسداد انجام می‌شود و در واقع یک آدنکتومی است از بافت جدید و پروستات حقیقی و کپسول فیبروتیک آن را خارج نمی‌کنند. پروستاتکتومی رادیکال از طریق پرینه یارتروپیک انجام می‌شود و محتویاتی مانند تمام غده پروستات، کپسول بیرونی، وزیکول سیمینالها، مقاطعی از وازود فرانها و قسمتی از گردن مثانه خارج می‌شود.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

منابع :

http://fa.wikipedia.org
http://www.supergalaxy.ir

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- بیماری جذام	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پوست	- سرطان بیضه

سرطان خون یا لوسمی

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 11:14:53 GMT

سرطان خون یا لوسمی (Leukemia Cancer)

سرطان لوسمی یا لوکمی Leukemia ریشه در زبان لاتین به معنای "خون سفید" دارد و فرآیند تکثیر، خونسازی و ایمنی طبیعی بدن را مختل می ‌کند. اجتماع این یاخته های سرطانی در خارج از مغز استخوان، موجب تشکیل توده هایی در اندامهای حیاتی بدن نظیر مغز و یا بزرگ شدن غده های لنفاوی، طحال، کبد و ناهنجاری عملکرد اندامهای حیاتی بدن می شوند. لوسمی شایع ترین سرطان اطفال در جهان است. ‎لوسمی براساس طیف، شدت و سرعت پیشرفت روند بیماری به دو دسته حاد (Acute) و مزمن (Chronic) تعریف می شود.

۱- لوسمی حاد : رشد سریع همراه با تعداد زیادی گویچه‌ های سفید نارس است و مدت فاصله زمانی بین شروع بیماری و گسترش دامنه آن بسیار کوتاه است.
۲- لوسمی مزمن : رشد آهسته همراه با تعداد بیشتری یاخته های سرطانی بالغ تر است و مدت زمان طولانی تا بروز علائم بالینی آن دارد. لوسمی نیز با توجه به نوع یاخته موجود در بافت مغز استخوان که دچار تراریختی و سرطان شده است تعریف می شود و اشکال مختلفی از این نوع سرطان وجود دارد که هر کدام نشانه ها و عوارض خاص خود را دارند. لوسمی بر اساس نوع گویچه سفید خون که دچار تراریختگی و سرطان شده به دو دسته تقسیم می شود:

۱) لنفوئیدی (lymphocytic) یا لنفوبلاستی lymphoblastic
۲) میلوئیدی (myelogenous) با توجه به طبقه بندی فوق، شایع ترین اشکال لوسمی بر اساس سرعت پیشرفت روند بیماری و نوع گویچه سفید خون که دچار تراریختگی و سرطان شده به چهار گروه تقسیم می شود که عبارتند از:

۱- لوسمی لنفوئیدی یا لنفو بلاستی حاد : لوسمی لنفو بلاستی حاد بیماریی است که در آن تعداد بسیار زیادی از گویچه های سفید خون که مسئول دفاع بدن در مقابل عوامل خارجی هستند و "لنفوسیت" نامیده می شوند و هنوز به طور کامل تکامل نیافته اند دچار اختلال شده و بطور فزاینده ای در خون محیطی (blood peripheral) و مغز استخوان یافت می شوند. علاوه بر این، تجمع این یاخته ها در بافتهای لنفاوی باعث بزرگ شدن این اندامها می شود. ازدیاد لنفوسیتها نیر منجر به کاهش تعداد سایر یاخته‌های خونی مانند گویچه‌های قرمز و پلاکت ها شده و این عدم تعادل یاخته‌های خونی منجر به کم خونی، خونریزی و عدم انعقاد خون می شود. مدت فاصله زمانی بین شروع بیماری و گسترش دامنه آن بسیار سریع و کوتاه است. لوسمی لنفوبلاستی حاد، شایع ترین نوع لوسمی در اطفال است که اغلب در کودکان بین سنین ۲ تا ۶ سال تظاهر می کند. گروه سنی دیگری که در مقابل این بیماری بیش از بقیه آسیب پذیر هستند، افراد بالای 7۵ سال را تشکیل می دهند.

۲- لوسمی میلوئیدی حاد : تراریختگی یاخته های "میلوئید" گویچه های سفید خون است که فرآیند تکثیر و خونسازی و ایمنی طبیعی بدن را مختل می ‌کند. این نوع سرطان دارای چندین زیرگونه و میانگین سن ابتلا به آن ۶۴ سال است. این نوع لوسمی در مقایسه با لوسمی لنفوسیتی حاد کمتر در کودکان دیده می شود اما کودکان مبتلا به سندرم دان (Down Syndrome) در سه سال ابتدایی زندگی استعداد بیشتری برای ابتلا به آن دارند.

۳- لوسمی لنفوئیدی مزمن : شایع ترین نوع لوسمی بزرگسالان است. طیف رشد و پیشرفت این نوع لوسمی بسیار کند و آهسته است و اغلب در افراد سالمند تظاهر می کند. میانگین سن بروز لوسمی لنفوئیدی مزمن ۶۰ سال است و ابتلا به آن در سنین پایین تر از ۳۰ سال بسیار غیر طبیعی و در کودکان بسیار نادر است. این نوع لوسمی در مردان بالای ۵۰ سال شایع تر است و اغلب به طور تصادفی و هنگام معاینات و آزمایش معمولی خون که افراد برای تشخیص بیماری های دیگر انجام می دهند، تشخیص داده می ‌شود.

۴- لوسمی میلوئیدی مزمن : این نوع لوسمی یک بیماری اکتسابی ناشی از یک نوع ناهنجاری در کروموزوم ۲۲ یاخته ‌های مغز استخوان است. لوسمی میلوئیدی مزمن در مردان بین سنین ۴۰ تا ۶۰ سال شایع تر است و افرادی که تحت تشعشعات یونیزه و یا تماس با بنزین و مشتقات آن قرار داشته اند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آن هستند.

علائم هشدار دهنده سرطان خون (لوسمی)

- احساس ناخوشی عمومی
- تظاهر لکه‌های دانه اناری زیرجلدی پوست (petechiae)
- لخته یا منعقد نشدن خون در پی ایجاد زخم یا بریدگی
- ضعف و خستگی مفرط
- عفونتهای مکرر و عود آنها
- دردهای استخوان و مفاصل
- تنگی نفس در اثر فعالیت
- تب و لرز و نشانه های شبه سرماخوردگی
- رنگ‌ پریدگی پیشرونده
- تورم و بزرگی حجم غده های لنفادی، طحال و کبد
- احساس سیری و بی‌اشتهائی
- کم خونی
- خواب ‌آلودگی
- خونریزی مکرر بینی
- تورم و خونریزی لثه ‌ها
- ضعف و لاغری ممتد

علاوه بر نشانه های فوق ممکن است عوارضی در بیمار ظاهر شود که به اجتماع یاخته ها و سرایت سرطان به اندامهای دیگر بدن مربوط باشد. در چنین مواردی بیمار از سردرد، حالت تهوع و استفراغ، کاهش سطح هوشیاری، تشنج، دید مضاعف، فلج اعصاب مغز، عدم‌‏ حفظ تعادل، تورم در ناحیه گردن و صورت شکایت می کند.

سبب شناسی سرطان زایی لوسمی
بیماری لوسمی یک فرآیند پویا است که توسط متغیرهای ناشناخته و مستقل متعددی موجب تغییرات مولکولی یاخته شده و منجر به تداخل در سیستم تکثیر یاخته های مغز استخوان می‌شود. عامل مستعد و پیشتاز در تظاهر لوسمی مانند هر سرطان دیگری به هم خوردن نظم تقسیم یاخته ‌ای است.
تحقیقات آماری و بالینی روند بدخیمی بیماری لوسمی را به این عوامل ارتباط می دهند:

- جنس : لوسمی در مردان بیشتر تظاهر می کند.
- سابقه قبلی : ابتلا به برخی از بیماری های خونی و یا سابقه قبلی به سرطان.
- عوامل ژنتیکی و استعداد میزبان : عوامل ژنتیکی از جمله نقایصی در کروموزوم‌ها و انتقال ژن معیوب.
- تشعشع : افرادی که در معرض تابش اشعه های یونیزه و یا هسته ای و سرطانزا قرار گرفته اند.
- اعتیاد به دخانیات
- آلاینده های موجود در هوای محیط زیست و محل کار : (مواد یونیزه ، مواد صنعتی و شیمیایی سمی مانند بنزین ومشتقات آن)
- نارسایی مکانیسم ایمنی طبیعی بدن
- سن : در میان بزرگسالان، استعداد ابتلا به لوسمی با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد. افراد بالای ۵۵ سال باید بیشتر مراقب علائم هشدار دهنده این بیماری باشند.

الگوهای غربالگری لوسمی
لوسمی شایع ترین سرطان اطفال در جهان است با توجه به وضیعت عمومی سلامت فرد، بررسی های تشخیص لوسمی ممکن است شامل:

۱- آزمایش خون : در شرایط طبیعی گویچه ‌های سفید بالغ در خون محیطی (peripheral) یافت می‌شوند ولی زمانی که گویچه‌های سفید نارس که باید در مغز استخوان باشند به مقدار زیادی وارد خون محیطی می ‌شوند عمدتا می تواند نشانه سرطان‌های خون (لوسمی) باشد. آزمایش خون و ‏ شمارش‌‏‎ و بررسی یاخته های شناور خون اولین گام‎ جهت ‎تشخیص‌‎ لوسمی‌ است.‏‎

۲- نمونه برداری یا بیوپسی (biopsy) مغز استخوان : بررسی میکروسکوپی از نمونه بافت سرطان بسیار مهم است زیرا مطمئن ترین روش برای تشخیص لوسمی و نوع آن به حساب می آید. نمونه برداری از مایع مغز نخاع و نمونه برداری از غدد لنفاوی نیز از روش های تشخیصی سرطان خون است.
۳- سازگاری بافتی (Tissue matching) : یاخته ها دارای انواع پروتئین های مختلف بر روی سطح خود هستند که از این پروتئین ها در آزمایش های ویژه خون برای تشخیص سازگاری بافتی استفاده می شود. موفقیت در پیوند مغز استخوان به تشابه و سازگاری مغز استخوان فرد دهنده با مغز استخوان فرد گیرنده بستگی دارد که از طریق این آزمایش سنجیده می شود.
۴- بررسی کروموزومی (cytogenic analysis) : از دیگر اقدامات تشخیص ژنتیکی در افتراق انواع لوسمی است.
۵- عکسبرداری از قفسه سینه با تابش اشعه X : تشخیص طیف پراکندگی یاخته های مهاجم و غده های لنفاوی متورم در ناحیه قفسه سینه است.
۶- سی تی اسکن (Computerised tomography scan) : در این روش دستگاه سی تی اسکن با گرفتن تعدادی عکس توسط اشعه ایکس، تصویری سه بعدی از بدن را نشان می دهد و از این طریق پراکندگی سرطان به بخش های دیگر بدن مشخص می شود.
۷- پرتونگاری با استفاده از تشدید میدان مغناطیسی (MRI Scan) : این آزمایش مشابه سی تی اسکن است با این تفاوت که به جای تابش اشعه X از مغناطیس جهت عکسبرداری از اعضای بدن استفاده می شود. در این آزمایش بیمار به مدت ۳۰ دقیقه به طور ساکن درون اتاقک این دستگاه می ماند و تصاویر مقطعی از بدن او تهیه می شود.
۸- سونوگرافی (Ultrasound) : در این شیوه از امواج صوتی جهت بررسی ساختار اندامها استفاده می شود.
۹- معاینات بالینی : بررسی وضعیت غدد لنفاوی، طحال، کبد و دیگر اعضای بدن است.

الگوهای درمان لوسمی
فرآیند درمان لوسمی برای هر شخص معین با شرایط بیماری وی مرتبط است و الگوهای درمان لوسمی بستگی به نوع لوسمی، وضعیت بیماری در شروع درمان، سن، سلامت عمومی و چگونگی واکنش بیمار به نوع درمان دارد. علاوه بر الگوهای رایج برای درمان انواع سرطان همچون شیمی درمانی و اشعه درمانی، از جمله می توان به روش های درمانی زیر اشاره کرد:

- درمان بیولوژیکی یا ایمونولوژیک : که مشتمل بر بازسازی، تحریک،‌ هدایت و تقویت سیستم طبیعی دفاعی بدن بیمار است و با استفاده از آنتی‌ بادی و هدایت سیستم دفاعی خود بیمار جهت مبارزه با سرطان صورت می گیرد.

- جراحی : راهیابی یاخته های مهاجم لوسمی به سایر اندامهای بدن اغلب موجب تورم و بزرگی حجم غده های لنفادی و طحال و کبد می شود. الگوی درمانی محل ضایعه طحال، برداشتن آن از طریق جراحی "اسپلینکتومی" (splenectomy) است.
- پیوند مغز استخوان و پیوند سلول های پایه ( Stem cell ) : جایگزینی مغز استخوان فرد بیمار با مغز استخوان سالم است تا بیمار بتواند مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی و یا پرتودرمانی را دریافت کند.

شایع ترین اشکال پیوند مغز استخوان عبارتند از:
- سلول های سرطانی خون پیوند "اتولوگ" (autologous) : طی این نوع پیوند بیمار بافت پیوندی ( مغز استخوان ) خود را دریافت می کند. در این روش مغز استخوان بیمار را خارج و آن را در معرض داروهای ضد سرطان قرار می دهند تا یاخته های بدخیم کشته شوند. سپس محصول بدست آمده را منجمد و نگهداری می کنند.
- پیوند "سینژنئیک" Syngeneic : بیمار بافت پیوندی ( مغز استخوان ) را از عضو دیگر دو قلوی مشابه خود دریافت می کند. در این روش ابتدا بوسیله مقادیر زیادی از داروهای ضد سرطان همراه یا بدون پرتو درمانی،‌ تمام مغز استخوان موجود در بدن بیمار را از بین می برند.سپس از عضو دیگر دو قلوی مشابه که شباهت بافتی زیادی با بدن بیمار دارد، مغز استخوان سالمی را تهیه می کنند .
- پیوند "آلوژنئیک" allogeneic : بیمار بافت پیوندی را از فردی غیر از خود یا دو قلوی مشابه خود (مثل برادر، خواهر، و یا هر یک از والدین و یا فردی که هیچگونه نسبتی با بیمار ندارد) دریافت می کند. این فرد باید سازگاری بافتی نزدیک با بدن بیمار داشته باشد .

پس از تهیه بافت پیوندی از روش های فوق، به بیمار مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی همراه یا بدون پرتو درمانی می دهند تا باقیمانده مغز استخوان وی تخریب شود. در مرحله آخر مغز استخوان سالم را گرم کرده و بوسیله یک سوزن و از طریق سیاهرگ به بیمار تزریق می کنند تا جانشین مغز استخوان تخریب شده شود. پس از ورود بافت پیوندی به جریان خون، یاخته های پیوند زده شده به مغز استخوان هدایت شده و به تولید گویچه ‌های سفید خون، گویچه‌ های قرمز خون و پلاکتهای جدید می پردازند. ابتلاء به عفونت و خونریزی، تهوع، استفراغ، خستگی، بی اشتهایی، زخمهای دهانی، ریزش مو و واکنشهای پوستی از جمله عوارض جانبی پیوند مغز استخوان و پیوند سلول های پایه (Stem cell) است. امروزه با کاربردهای جدید الگوهای درمان پیوند مغز استخوان و درمان بیولوژیکی یا ایمونولوژیک و داروهای جدید ضد سرطان و پیشرفت های علم ژنتیک و ساختار های ژن های انسانی امیدهای تازه ای برای غلبه بر این بیماری بوجود آمده است.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

Cancer, leukemia : Leukemia is a cancer of the white blood cells. Leukemias are grouped by how quickly the disease develops (acute or chronic) as well as by the type of blood cell that is affected. People with leukemia are at significantly increased risk for developing infections, anemia, and bleeding. Diagnosis of leukemia is supported by findings of the medical history and examination, and examining blood under a microscope. Leukemia cells can be detected and further classified with a bone marrow aspiration and/or biopsy. Most patients with leukemia are treated with chemotherapy. Some patients also may have radiation therapy and/or bone marrow transplantation.

منابع :

http://www.pezeshk.us
http://www.supergalaxy.ir
http://www.knowclub.com
http://www.bbc.com

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- بیماری جذام	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان پوست
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه

سرطان سینه-پستان

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 10:17:10 GMT

سرطان سینه-پستان (Breast Cancer)

سرطان سینه یکی از سرطانهای شایع است. طبق محاسبات انستیتو ملی سرطان ایالات متحده آمریکا، از هر هشت زن یک نفر در زندگی خود مبتلا به سرطان پستان می‌شود. این سرطان در صورتی که به موقع تشخیص داده‌شود به راحتی قابل درمان است.

در صورت متمرکز بودن بافت سرطانی معمولاً از ترکیبی از عمل جراحی (لامپکتومی)، شیمی درمانی، و رادیوتراپی استفاده می‌گردد. ماموگرافی نیز در تشخیص این بیماری نقش محوری دارد.

نماد بین‌المللی آگاهی بخشی درباره سرطان پستان، روبان صورتی است.

اتیولوژی
سرطان سینه یک بیماری هتروژن میباشد که یک علت مشخص برای آن در نظر گرفته نمیشود.
سرطانهای پستان از سلولهای پوشاننده لبول‌های پستان و مجاری تخلیه کننده منشاء می‌گیرند، سلولهای سرطانی که محدود به لبولها و مجاری باشند را اصطلاحاً درجا (in situ) یا غیرتهاجمی می‌نامند. آنها را همچنین به نام پیش سرطانی (Pre-cancers) نیز می‌گویند، زیرا این سلولها قادر به انتشار به سایر قسمتهای بدن نمی‌باشند. یک سرطان تهاجمی پستان، به سرطانی گفته میشود که سلولهای آن قادر به خروج از مجاری و لبولها بوده و به بافت پستانی اطراف منتشر می‌گردند.

در صورتی که سرطانهای غیرتهاجمی پستان را بدون درمان به حال خود رها کنیم، آنها می‌توانند به سرطان تهاجمی تبدیل شوند. سرطان‌های تهاجمی، این قدرت را دارند که منتشر شوند و قادرند که وارد مجاری لنفاوی پستان شده و به غدد لنفاوی زیربغل فرستاده شوند. این غدد لنفاوی زیر بغل، شایع‌ترین جایی هستند که سلولهای سرطانی پستان به آنجا فرستاده میشوند و از آنجا از طریق وارد شدن به جریان خون، به هر جایی که از بدن منتشر گردند. سیستم لنفاوی، شبکه‌ای از مجاری و غدد لنفاوی می‌باشد که در سرتاسر بدن وجود داشته و کار آن، مبارزه علیه عفونتهای بدن است. اگر یک میکروب وارد بدن شود، از طریق مجاری لنفاوی به غدد لنفاوی می‌رود و در آنجا توسط سلولهای خاصی، این میکروبها از بین خواهند رفت. سلولهایی که در غدد لنفاوی وجود دارند یا خودشان مستقیماً میکروب را می‌کشند و یا اینکه با تولید ماده‌ای به نام آنتی‌بادی (پادتن) که به جریان خون ترشح میشود، اقدام به از بین بردن میکروب می‌کنند.

غدد لنفاوی که کار تخلیه و زه کشی پستان را برعهده دارند، در زیر بغل قرار گرفته‌اند، بنابراین وقتی که سلولهای سرطانی وارد مجاری لنفاوی میشوند، به این غدد در زیر بغل انتقال می‌یابند.

هم سرطانهای تهاجمی و هم سرطانهای غیرتهاجمی براساس بعضی از معیارها به زیر گروههای دیگری تقسیم می‌شوند. در سرطانهای تهاجمی، مهم‌ترین تمایز آنها در تفاوت روش رشد و انتشار آنها و نوع سلولهای درگیر می‌باشد.
وقتی سلولهای سرطانی در زیر میکروسکوپ بررسی می‌شوند، متخصصین می‌توانند میزان تهاجمی بودن آن را ارزیابی کنند و بفهمند که چقدر سریع این سلولها می‌توانند رشد و انتشار یابند. براساس این ارزیابی‌ها، می‌توان غده سرطانی را به سه درجه تقسیم بندی نمود. هر چه این درجه بالاتر باشد، وخامت وضعیت بیشتر خواهد بود. با توجه به نوع، شدت و درجه هر غده‌ای، درمان آن در هر فردی متفاوت خواهد بود.
نکته دیگری که پزشکان قبل از شروع درمان باید بدانند این است که آیا سرطان به قسمتهای دیگر بدن انتشار یافته است یا خیر و شدت این انتشار چقدر می‌باشد. در صورتی که در یک خانم، تشخیص سرطان پستان داده شود، معمولاً معاینات بالینی، آزمایش خون و رادیوگرافی از سینه انجام خواهد شد تا مشخص گردد که آیا سرطان به سایر قسمتهای بدن منتشر شده است یا خیر و آیا بدن برای انجام عمل جراحی آمادگی دارد.
گاهی اوقات، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد که یک اسکن استخوان برای بررسی استخوانهای شما و یک اسکن کبد برای مشاهده جزئیات کبد درخواست کند. این اطلاعات به پزشک اجازه می‌دهد که مرحله‌ای که سرطان در آن قرار دارد را ارزیابی نموده و بهترین راه درمان آن را برگزینند. به این اقدامات اصطلاحاً مرحله‌بندی (Staging) سرطان گفته میشود و سرطان را به سه مرحله تقسیم می‌کند:
مرحله اول یا زودرس: در این مرحله، سرطان فقط محدود به خود پستان و یا غدد لنفاوی زیر بغل همان سمت پستان میباشد.
گسترش موضعی: در این مرحله، سرطان به نظر نمی‌رسد که به جاهایی غیر از پستان یا زیر بغل گسترش یافته باشد اما با جراحی اولیه به خوبی درمان نشده است. در این موارد، پوست روی پستان معمولاً غیرطبیعی بوده و متورم یا قرمز شده است و یا اینکه سرطان مستقیماً به پوست حمله کرده است. این سرطانها سابقاً ابتدا با عمل جراحی درمان می‌شدند، اما پزشکان متوجه شدند که فقط در ۵۰ درصد موارد،‌این کار موفقیت‌آمیز است و در بقیه افراد، سرطان دوباره در قسمتهای اطراف محل جراحی عود می‌کرد.
سرطان پیشرفته: سرطانی که به غیر از پستان و زیربغل به سایر قسمتهای بدن هم گسترش یافته است.

ریسک فاکتور
فاکتور هایی با ریسک نسبی بیش از 4
- سن بالا
- زندگی در اروپای شمالی و آمریکای شمالی
- سطح بالای فاکتور رشد شبه انسولینی در خون زنان قبل از منوپوز (insulinlike growth factor )
- سطح بالای استروژن در خون زنان قبل از منوپوز
- سابقه سرطان پستان در فامیل

عکس سمت چپ بافت نرمال و عکس سمت راست بافت مبتلا را نشان می‌دهد.

پیشگیری از سرطان سینه توسط آسپیرین یا بروفن
بر اساس یک مطالعه جدید ، استفاده منظم از بروفن و آسپیرین احتمال سرطان سینه را در زنان کاهش می دهد. انستیتو کانسر آمریکا بر مبنای مطالعات انجام شده به این نتیجه رسیده است که مصرف هفتگی داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی ( NSAIDs ) اثرات قابل توجهی در کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه داشته است. این تحقیقات نشان می دهد حتی زنانی که احتمال ابتلا به سرطان در آنها زیاد است بوسیله ( NSAIDs ) محافظت می شوند. هر چند برای قطعی کردن این موضوع نیاز به بررسی بیشتری می باشد.
در بررسی بعمل آمده نشان داده شد ۸۰۷۴۱ زن یائسه که بمدت ۹-۵ سال بطور هفتگی دو عدد یا بیشتر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مصرف می کردند به میزان ۲۱ درصد احتمال سرطان سینه در آنها کاهش یافت. همچنین احتمال ابتلا به سرطان در زنانی که که بیش از ۱۰ سال دارو مصرف کرده بوند نسبت به زنانی که دارو نگرفته بودند ۲۸ درصد کاهش یافت.
محققین مشاهده کردند که بروفن در پیشگیری از سرطان سینه مؤثرتر از آسپیرین می باشد ( ۴۹ درصد در مقابل ۲۱ درصد ) همچنین نشان داده شد که استفاده منظم از آسپیرین با مقدار کم ( کمتر از ۱۰۰ میلیگرم )‌ در پیشگیری تأثیری نداشته است.
هدف از استفاده دارو جهت پیشگیری از سرطان سینه یا سرطانهای دیگر پیدا کردن یا تولید داروهای اختصاصی با حداقل مسمومیت است که مانع پیشرفت سرطان شده و یا آنرا درمان کند.

مکانیسم عمل
اولیه این داروها سرکوبی آنزیمی بنام COX-۲ می باشد که در اکثریت سرطانهای سینه فعالیت بیش از حد معمول دارد. مطالعات اخیر نشان داده اند که آنزیم COX-۲ ممکن است در وقایع بیولوژیک متعدد در طی روند ایجاد تومور مؤثر باشد. بنابراین ، این آنزیم هدف احتمالی برای جلوگیری و احتمالاً درمان تعدادی از سرطانها می باشد.
در مطالعه ای که بر روی نزدیک به ۸۱۰۰۰ خانم یائسه ۷۹-۵۰ ساله انجام شد اثرات استفاده طولانی مدت از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی در کاهش خطر سرطان سینه به اثبات رسید.
پیش بینی می شود که در سال ۲۰۰۳ بیش از ۲۱۲۶۰۰ مورد جدید سرطان ریه تشخیص داده شود و تقریباً ۴۰۰۰۰ بیمار به این علت فوت کنند. سرطان سینه دومین علت مرگ و میر بعلت سرطان در زنان می باشد.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

منابع :

http://fa.wikipedia.org
http://supergalaxy.blogsky.com
http://www.pezeshk.us

پایگاه الکترونیکی خدمات پزشکی ایران

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- بیماری جذام	- سرطان استخوان
- سرطان پوست	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه

سرطان استخوان

پیمان — Tue, 21 Sep 2010 10:01:15 GMT

سرطان استخوان (Bone Cancer)

سرطان استخوان از سنین شیرخوارگی تا سالمندی می تواند ایجاد شود و سبب فلج عضو و یا مرگ فرد مبتلا شود . سرطان استخوان به سارکوم Sarcome نیز شهرت دارد و در تمام دنیا شایع است . سرطانهای دیگر بدن از جمله سرطان پستان ، ریه ، پروستات ، تیروئید و کلیه ها نیز قادرند به استخوانها منتقل شده و آن را تخریب کنند.

علت ایجاد سرطان استخوان

اختلالات ژنتیکی و تغییراتی که در قسمت های خاصی از هسته سلولی صورت می گیرد باعث تبدیل پروتئین های غیرفعالی به نام پروتوانکوژن به نوع فعال آن به نام انکوژن ها می شود. انکوژن ها پروتئین هایی را در سلول تولید می کنند که نظم کنترل شده تکثیر سلولی را تحت تاثیر قرار داده و باعث ازدیاد سلولی و تکثیر بیش از حد آنها در بدن می شوند که به آنها تومور استخوانی می گویند. اینکه چه عواملی باعث این اختلالات ژنتیکی می شوند هنوز به خوبی مشخص نشده است. برخی عوامل محیطی مانند تابش اشعه های یونیزان و برخی مواد شیمیایی و همچنین برخی از ویروس ها در این امر مقصر شناخته شده اند.

تومور استخوانی چیست ؟
اگر سلول های استخوان ساز بدن که به آنها استئوبلاست نیز گفته می شود شروع به تکثیر غیرعادی و غیرقابل کنترل کنند توده استخوانی در محل ایجاد می شود که به آن تومور استخوانی گفته می شود. بیماران برحسب محل توده و یا قابلیت دست اندازی آن به نقاط دیگر بدن از خود علائم خاص آن بیماری را نشان می دهند.

انواع تومورهای استخوانی
تومورهای استخوانی می توانند اولیه و یا ثانویه باشند. تومورهای اولیه توده هایی هستند که به طور اولیه از تکثیر سلول های استخوان ساز در محل ایجاد می شوند. اگر تومورهای غیراستخوانی با سرایت به سیستم اسکلتی آن را دچار تخریب کنند به آن تومور ثانویه استخوان گفته می شود. این نوع تومورهای ثانویه و یا تومور های متاستاتیک استخوان برخلاف نوع اولیه آن در سنین بالا دیده شده و یک نمونه بارز آن سرایت سرطان پستان به سیستم اسکلتی در خامن هایی است که قبلا به دلیل سرطان پستان درمان شده اند.
تومورهای اولیه که در این مطلب منحصرا در مورد آنها بحث خواهد شد می توانند خوش خیم بوده و یا سیر بدخیمی و سرطانی داشته باشند. تومورهای اولیه خوش خیم که انواع کیست های استخوانی نیز از آن دسته هستند بسیار شایع تر از انواع بدخیم بوده و تمایل دارند تا به صورت خودبه خود بهبودی کامل پیدا کنند. در مقابل تومورهای اولیه بدخیم احتیاج به درمان های دارویی و جراحی داشته و در سیر خود تمایل دارند تا از محل ابتدایی خود جدا شده و در نقاط دیگر بدن ایجاد توده بکنند که به این قابلیت آنها متاستاز گفته می شود و اکثرا این حالت در ریه ها اتفاق می افتد. شایع ترین نوع سرطان اولیه استخوان استئوسارکوم نامیده می شود.

علائم سرطان استخوان
درد، نخستین علامت و شروع آن خفیف است که با مسکن های معمولی نیز بر طرف می شود. با توجه به اینکه این تومور ها اکثرا در افراد جوان و فعال ایجاد می شود و در این مرحله معمولا کوفتگی ها و ضربات حین ورزش را اشتباها عامل ایجاد درد قلمداد می کنند. به تدریج بر شدت درد افزوده شده و در نهایت درد حالت مداوم و طاقت فرسایی پیدا می کند و بخصوص درد شبانه شدید اکثرا مانع از آن می شود که بیمار به خواب برود و یا پس از خواب از شدت درد بیمار بیدار می شود. در این مرحله رشد تومور سریع بوده و به بافت نرم اطراف نیز دست اندازی می کند و ایجاد تورم در ناحیه را می کند. پس از ایجاد ورم است که خانواده ها متوجه جدیت موضوع شده و به پزشک مراجعه می کنند که در نتیجه با انجام رادیولوژی های خاص بیماری تشخیص داده می شود.
برآمدگی در محل استخوان،گرم شدن ناحیه تورم،نازک شدن جدار استخوان و خوردگی استخوان ، کم خونی و ضعف عمومی،براق شدن پوست در سطح تومور از علائم دیگر سرطان استخوان می باشند.

راه های تشخیص بیماری
وجود درد و تورم در اندام یک فرد جوان پزشک را بر آن می دارد که با عکسبرداری ساده چرخه تشخیصی بیماری را شروع کند. معمولا یک رادیوگرافی ساده برای تشخیص تومور استخوانی کفایت می کند اگرچه روش های پیشرفته رادیولوژیک (، سی تی اسکن ، MRI، اسکن هسته ای ، تستهای اختصاصی و آزمایشگاهی ، بیوپسی از تومور) جهت ارزیابی وسعت ضایعه لازم است. بیماران مبتلا به سرطان استخوان بر خلاف مبتلایان به سرطان های احشائی و خون حال عمومی خوبی دارند و به جز موارد نادر علائمی مانند تب کاهش وزن و بی حالی در مراحل اولیه دیده نمی شود. هیچ یافته آزمایشگاهی نیز در تایید این بیماری وجود ندارد و قطعی ترین راه تشخیصی انجام نمونه برداری از تومور استخوان است که این کار بایستی توسط همان پزشکی صورت گیرد که جراحی نهایی را بر روی بیمار انجام خواهد داد.

درمان سرطان استخوان
درمان سرطان استخوان نیاز به همکاری تیم های مختلف پزشکی و غیرپزشکی دارد. از بین پزشکان جراحان ارتوپدی که در جراحی تومور های ارتوپدی دوره های تکمیلی دیده اند در راس کار قرار می گیرند.
در کنار آنها پزشکان متخصص خون و انکولوژی، متخصصان پرتودرمانی، رادیولوژیست ها و پاتولوژیست ها قرار می گیرند. علاوه بر گروه پزشکی، مددکاران اجتماعی، متخصصان ساخت ارتوز و پروتز، روان شناسان و فیزیوتراپیست ها نقش مهمی در تکمیل تیم درمانی دارند. بیمار مبتلا به سرطان استخوان نیاز به انجام شیمی درمانی قبل و بعد از عمل و گاهی انجام رادیو تراپی خواهد داشت. هدف از انجام جراحی خارج کردن ضایعه تومورال به طور کامل و با حاشیه مطمئن از بدن بیمار است.

راههای پیشگیری
عدم تماس با ترکیبات رادیواکتیو و هسته ای . در صورتی که استعداد ژنتیکی وجود داشته باشد انجام آزمایشات طبی در هر ۶ ماه توصیه می شود .

سرطان استخوان در چه کسانی و در کدام قسمت از بدن شایع تر است؟
متاسفانه سرطان اولیه استخوان اکثرا در گروه سنی نوجوان و جوان و بین ۱۰ الی ۳۰ سالگی شایع است. نسبت ابتلا در دختران و پسران مساوی است. شایع ترین محل بروز تومور در اطراف زانو، اطراف شانه و لگن خاصره است.

نقش توارث و ژنتیک در ایجاد سرطان استخوان
همان طور که گفته شد تغییرات ژنتیکی عامل اصلی ایجاد اکثر تومورهای بدخیم هستند ولی سرطان استخوان ارثی نیست و این بدان معنی است که این تغییرات ژنتیکی پس از تولد در سلول ها ایجاد می شود و از پدر و مادر به فرزندان منتقل نمی شود. همچنین سرطان استخوان مسری نبوده و امکان ابتلا افراد دیگر خانواده برابر با افراد دیگر جامعه است و بیشتر از آنها نیست.

آیا می توان از بروز سرطان استخوان جلوگیری کرد؟
با توجه به اینکه علت اصلی ایجاد سرطان استخوان ناشناخته است به نظر می رسد نتوان از ابتلا به آن پیشگیری کرد ولی اجتناب از اشعه یونیزان و برخی مواد شیمیایی خاصی که در ایجاد تومور های استخوان موثر شناخته شده اند از ابتلا به سرطان استخوان جلوگیری می کند.

تعداد مبتلایان به سرطان استخوان
اگرچه آمار دقیقی در دست نیست ولی تصور می شود که از هر یک میلیون نفر جمعیت کشور در یک سال تعداد ۱۰ مورد بیمار، مبتلا به سرطان اولیه استخوان می شوند. با این حساب تعداد مبتلایان به سرطان استخوان در کشور ما سالیانه حدود ۷۰۰ نفر است.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

Bone Cancer : Cancers that begin in bone are rare but it is not unusual for cancers to spread to bone from other parts of the body. This is not called bone cancer, but is named for the organ or tissue in which the cancer begins. Pain is the most frequent symptom of cancer of the bone. Diagnosis of cancer of the bone is supported by findings of the medical history and examination, blood and x-ray tests and confirmed with a biopsy. Treatment of cancer of the bone depends on the type, location, size, and extent of the tumor as well as the age and health of the patient.

منابع :

http://www.aftab.ir
http://www.supergalaxy.ir

پایگاه اطلاع رسانی پزشکی ایران سلامت
دکتر سام حاجی علیلو سامی

روزنامه کارگزاران

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری تب مالت
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- بیماری جذام	- سرطان پوست
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه

بیماری تب مالت

پیمان — Tue, 31 Aug 2010 19:19:28 GMT

تب مالت (Brucellosis)

بیماری تب مالت یا بروسلوز به عنوان یکی از مهم‌ترین بیماری‌های مشترک انسان و دام محسوب می‌گردد. بروسلوز اولین بار توسط دکتر” بروس ” و در سال ۱۸۸۷‬ از طحال سربازان انگلیسی که در جزیره مالت فوت کرده بودند ، جدا شد و از همین رو آنرا تب مالت خواندند. باکتری بروسلا که ایجاد کننده بیماری است، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلا می‌سازد. این بیماری به علت ایجاد سقط جنین در دام، کاهش تولید شیر، عقیمی و نازایی دام‌های مبتلا و همچنین به علت ابتلای انسان به بیماری تب مالت، همواره از دو بعد اقتصادی و بهداشتی مورد توجه قرار می‌گیرد.این بیماری از حیوانات به انسان انتقال پیدا می کند.
میکروب سه گانه این بیماری عبارتند از : بروسلآ بورتوس ،بروسلا تنسیس ،بروسلا سویس.
مخزن طبیعی بروسلوز در حیوانات اهلی به خصوص گاو ، بز ، گوسفند و خوک است. این بیماری در اثر تماس با مواد بیولوژی آلوده حیوانات مانند خون ، ادرار ، ترشحات جنینی و بافتها از راه خوراکی و یا استنشاق انتقال پیدا می‌کند. این‌ بیماری‌ از انسان‌ به‌ انسان‌ مسری‌ نیست‌. این‌ عفونت‌ باکتریایی‌ اعضای‌ خون‌ساز بدن‌، از جمله‌ مغز استخوان‌، گره‌های‌ لنفاوی‌، کبد و طحال‌ را متأثر می‌سازد. بیماری‌ در مردان‌ 60-20 ساله‌ شایعتر است‌. دوره‌ نهفتگی‌ بیماری‌ ممکن‌ است‌ ۵ تا ۶۰ روز یا حتی‌ تا چندین‌ ماه‌ باشد. بیماری‌ یک‌ نوع‌ حاد و یک‌ نوع‌ مزمن‌ دارد.

همیشه وقتی صحبت از شیر می‌شود همه به فواید آن فکر می‌کنند اما به راستی مگر شیر ضرر هم دارد؟ تب مالت یا هدیه شیرهای ناسالم از جمله از بیماریهای عفونی است که در فصلهای گرم سال شیوعش وسیع است. بسیاری از خانواده‌ها گمان می‌کنند با وجود شیرهای پاستوریزه دیگر رد پای اینگونه بیماریها بطور کامل از صفحه روزگار محو شده است اما باید این پیام را به خانواده‌ها داد و آن هم اینکه تا وقتی شیر هست تب مالت هم در کنارش است.

علایم‌ تب مالت
این بیمارى که به بیمارى هزارچهره نیز معروف است، در آن طیفى از علائم مشاهده مى شود :
در نوع‌ حاد : علایم‌ تب‌ و لرز متناوب‌، تعریق‌، خستگی‌ قابل‌ توجه‌، درد به‌ هنگام‌ لمس‌ ستون‌ فقرات‌، سردرد و ... بطور ناگهانی‌ ظاهر می‌شوند.
در نوع‌ مزمن‌ : با بزرگ‌ شدن‌ گره‌های‌ لنفاوی‌،علایم‌ خستگی‌، درد عضلانی‌، کمردرد، یبوست‌، کاهش‌ وزن‌، افسردگی‌، ناتوانی‌ جنسی‌ و ندرتاً بروز آبسه‌ در تخمدان‌ها، کلیه‌ها، و مغز تدریجاً ظاهر می‌شوند.

علل‌ بیماری
عفونت‌ ناشی‌ از باکتریهایی‌ تحت‌ عنوان‌ بروسلا ، که‌ از راه‌ مصرف‌ شیر یا محصولات‌ لبنی‌ (کره‌، پنیر) یا محصولات‌ گوشتی‌ به‌ انسان‌ انتقال‌ می‌یابد.

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر
- وجود کم‌خونی‌ وخیم‌ یا سابقه‌ جراحی‌ معده‌. این‌ مشکلات‌ باعث‌ کاهش‌ اسید معده‌ می‌شوند؛ وجود اسید معده‌ شانس‌ عفونت‌ را کاهش‌ می‌دهد. در افرادی‌ که‌ با حیوانات‌ سر و کار دارند، مثل‌ کشاورزان‌، قصابان‌، دامپزشکان‌، یا دامداران‌
- مسافرت‌ به‌ مناطق‌ آلوده‌ احتمال ابتلا بیشتر است. همراه این بیماری ندرتاً عفونت‌ قلب‌، استخوان‌، مغز یا کبد نیز دیده می‌شود. باید بیماری را بسیار جدی گرفت چرا که در صورت‌ ناکافی‌ بودن‌ مراقبت‌ و درمان‌، بیماری‌ ممکن‌ است‌ مزمن‌ شود یا معلولیت‌ رخ‌ دهد. البته خطر انتقال و ابتلا به بیماری بروسلوز در انسان ، با توجه به رعایت نکات بهداشتی در جهت پرهیز از تماس با نسوج حیوانات مبتلای ذبح شده و یا عدم مصرف شیرهای غیر پاستوریزه می‌تواند در جوامع مختلف کاهش یابد.

پیشگیری‌
- هیچگاه‌ شیر غیرپاستوریزه‌، از هر منبعی‌ که‌ باشد، مصرف‌ نکنید.
- زمانی‌ که‌ با حیوانات‌ سر و کار دارید، از دستکش‌، محافظ‌ چشم‌، پیش‌بند، و سایر وسایل‌ محافظتی‌ استفاده‌ کنید.
- دامها را واکسینه کنید.
رژیم غذایی در بیماری تب مالت

رژیم غذایی در بیماری تب مالت
رژیم غذایی باید طوری تنظیم گردد که، نیاز به پروتئین ،انرژی و سایرمواد مغذی که در این حالت افزایش یافته است را، مرتفع سازد. رعایت نکات زیر در رژیم غذایی این بیماران ضروری است :

- انرژی
رژیم باید حاوی انرژی زیاد باشد. میزان انرزی مورد نیاز این بیماران 2500 تا 3000 کیلو کالری در روزاست و در بعضی از شرایط برای مثال زمانی که این بیماری همراه با تب زیا د باشد، تا 5000 کیلو کالری نیزدر روز توصیه می شود.

- پروتئین
میزان پروتئین دریافتی باید بالا باشد، تا تخریب پروتئین بدن جبران شود وهمچنین وزن بدن در حد مطلوب حفظ گردد. که در این خصوص میزان نیاز به پروتئین می تواند از 100 تا 150 گرم در روزمتغیر باشد.

- کربوهیدرات ها
مقدار زیادی از انرژی رژیم باید از کربوهیدرات ها تامین شود.همچنین برای جبران ذخیره ی گلیکوژن بدن لازم است که، انواع کربوهیدرات های زود هضم در برنامه ی غذایی این بیماری گنجانده شوند. گلوکز از جمله کربوهیدرات هایی است که، باید هر چه زودتر به همراه مایعات به بیمار داده شود، تا ذخیره ی گلیکوژن بدن تامین گردد و نسبت مواد ستون زا به ضد ستون زا حفظ و میزان انرژی افزایش یابد.

- چربی ها
مصرف خامه ی تازه و کره نباتی انرژی دریافتی را افزایش می دهند، ولی غذاهای سرخ شده در روغن و انواع شیرینی های خامه ای در افراد مبتلا به این بیماری (چون ممکن است این مواد دیرهضم باشند) توصیه نمی شود.

- مایعات
شیر(منظور شیر کاملا پاستوریزه شده می باشد)عالی ترین نمونه از مایعات است که، انرژی، پروتئین، بعضی ویتامین ها و برخی مواد معدنی( مانندپتاسیم و کلسیم) را تامین می کند.
مایعات باید به مقدار زیاد به بیمار داده شود، چرا که مقدار زیادی ازآب بدن به صورت عرق دفع می گردد. از طرف دیگرعدم رغبت بیماران به نوشیدن مایعات و خوردن غذا ممکن است ایجاد هیدارتاسیون( از دست دادن آب بدن) کند. بنا بر این مصرف 5/2 تا 3 لیتر مایعات در روز توصیه می شود. وقتی اسهال و استفراغ بطور مداوم دیده شود، ترزیق وریدی مایعات لازم می گردد.
شیر (منظور شیر کاملا پاستوریزه شده می باشد)عالی ترین نمونه از مایعات است که، انرژی، پروتئین، بعضی ویتامین ها و برخی مواد معدنی( مانند پتاسیم و کلسیم ) را تامین می کند.

- مواد معدنی
درهنگام تب به علت تعریق زیاد ممکن است، مقادیر زیادی سدیم و پتاسیم از بدن دفع گردد.بنابراین لازم است به غذاهایی مانند سوپ کمی نمک اضافه شود. بهترین منا بع غذایی پتاسیم در این حالت شیر و آبمیوه است.

- ویتامین ها
کمبود ویتامین C ازجمله مواردی است که باید در این بیماران مورد توجه قرارگیرد .زیرا کمبود ویتامین C موجب تضعیف توانایی بدن در تولید عوامل موثر برای عکس العمل های سیستم دفاعی بدن می گردد.
در صورتی که مواد غذایی از گروه های مختلف انتخاب گردد، بدون تردید کلسیم، فسفر ، آهن و سایر مواد معدنی تامین خواهد شد.
کمبود ویتامین ها موجب کاهش مقاومت طبیعی بدن می گردد و ممکن است میزان بعضی از ویتامین های سرم نظیر ویتامین A کاهش یابد. دریافت مقدار کافی ویتامین A موجب تحریک مرکز فعالیت ایمنی بدن می شود.
کمبود ویتامین C نیز ازجمله مواردی است که باید در این بیماران مورد توجه قرارگیرد .زیرا کمبود ویتامین C موجب تضعیف توانایی بدن در تولید عوامل موثر برای عکس العمل های سیستم دفاعی بدن می گردد. نیاز به ویتامین B نیز افزایش می یابد، چرا که با افزایش انرژی میزان نیاز به ویتامین B1 ، B2 و نیاسین بالا می رود. در ضمن آنتی بیوتیک و داروها نیز ممکن است از سنتز ویتامین های گروه B در روده جلوگیری به عمل آورند. لذا مصرف مکمل ها نیز توصیه می شود.

نحوه ی استفاده از غذا و انتخاب مواد غذایی مختلف
الگوی معمول در تغذیه ی این بیماران با رژیم غذایی مایع شروع شده و به تدریج به رژیم غذایی نرم و سپس رژیم غذایی معمول منتهی می گردد.
با وجود آنکه بیمار مبتلا به تب مالت، به رژیم غذایی غنی از انرژی احتیاج دارد، اما بهتر است ازغذاهای نرم و ساده شروع شود و به تدریج به نوع و مقدار آنها افزوده گردد. و این عمل ادامه می یابد تا زما نی که بیمار به برنامه ی غذایی عادی برسد.( این روش از اختلال در معده جلوگیری نموده و موجب بی علاقه شدن بیمار نسبت به خوردن غذا نمی گردد.)
برای افزایش انرژی دریافتی می توان به افزودن کره به سوپ، شکر به آب میوه و سایر نوشیدنی ها و برای افزایش دریافت پروتئین می توان به مصرف پودرهای غنی از پروتئین یا مخلوط شیر و تخم مرغ (پودرشیر بدون چربی + تخم مرغ ) اشاره کرد. از آن جایی که اشتهای این بیماران کم است انتخاب مواد غذایی اهمیت خاصی پیدا می کند.
رنگ، بو، طعم و ظاهرخوشایند غذا عوامل موثری در تشویق بیماران به خوردن است. قرار دادن انواع مواد غذایی درمقادیرکم در یک سینی مانند یک لیوان شیر و تخم مرغ به همراه یک برش نان برشته و کره و بستنی یا آبلیمو اشتهای بیمار را تحریک می کند. در صورتی که بیمار انواع سبزی های بزگ سبز و زرد، گوشت و سایر مواد را تحمل می کند، باید در وعده های غذایی این مواد گنجانده شوند.
الگوی معمول در تغذیه ی این بیماران با رژیم غذایی مایع شروع شده و به تدریج به رژیم غذایی نرم و سپس رژیم غذایی معمول منتهی می گردد.و همانگونه که ذکر شد، میزان انرژی و پروتئین باید به شکل مطلوب و مناسب حال بیمار به تدریج افزایش یابد و بیمار باید مواد غذایی را در حجم کم و وعده های غذایی بسیار دریافت کند.

درمان‌ تب مالت
تشخیص‌ قطعی‌ با آزمایش‌ خون‌ انجام‌ می‌گیرد. با درمان‌ معمولاً در عرض‌ 3 تا 4 هفته‌ خوب‌ می‌شود. درمان‌ شامل‌ یک‌ دوره‌ استراحت‌ در رختخواب‌ و مصرف‌ آنتی بیوتیک است‌. معمولاً لازم‌ نیست‌ که‌ بیمار از دیگران‌ جدا شود. همچنین تمامی‌ اعضای‌ خانواده‌ که‌ ممکن‌ است‌ از همان‌ محصول‌ لبنی‌ آلوده‌ مصرف‌ کرده‌ باشند باید تحت‌ معاینه‌ و آزمایش‌ قرار گیرند. افرادی که کاهش‌ وزن‌ قابل‌ توجه‌ داشته باشند، بایستی کالری‌ غذایی‌ را افزایش‌ دهند.

الف) داروها
▪ آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌، مثل‌ تتراسیکلین‌، برای‌ حداقل‌ سه‌ هفته‌
▪ داروهای‌ کورتیزونی‌ برای‌ کاهش‌ پاسخ‌ التهابی‌ در موارد شدید
▪ داروهای‌ ضد درد برای‌ درد عضلانی‌

گردآونده : دنیایی از همه چیز – www.supergalaxy.ir

منابع :

http://daneshnameh.roshd.ir
http://www.tebyan.net
http://www.supergalaxy.ir
http://www.iranhealers.com
http://www.pezeshk.us

ماهنامه سلامتی و تغذیه شماره 20

مطالب مرتبط :

- سل یا توبرکولوزیس	- بیماری جذام
- بیماری آسم	- بیماری آلزایمر
- سرطان پوست	- سرطان استخوان
- سرطان سینه-پستان	- سرطان خون یا لوسمی
- سرطان پروستات	- سرطان بیضه