دنیایی از همه چیز

کره زمین (Earth)

کره زمین سومین سیاره‌ی منظومهٔ شمسی است که در فاصلهٔ حدود ۱۵۰ میلیون کیلومتری‌ از ستاره‌ی خورشید قرار گرفته است. فاصلهٔ زمین تا خورشید به گونه‌ای است که شرایط محیطی‌ی آن قابلیت زیستن را به موجودات زندهٔ کربنی می‌دهد. تاکنون زمین تنها سیاره‌ای بوده است که وجود حیات در آن ثابت شده است. زمین سیاره‌ای است سنگی با مقدار قابل توجه‌ای آب سطحی. جو زمین ترکیبی است از نیتروژن (حدود هشتاد درصد)، اکسیژن (حدود بیست درصد) و چندین گاز دیگر.

در منظومهٔ خورشیدی، فاصلهٔ زمین تا خورشید بین فاصلهٔ زهره (یا ناهید) تا خورشید و فاصلهٔ مریخ (یا بهرام) تا خورشید است. زمین جزو سیارات داخلی منظومهٔ خورشیدی محسوب می‌شود.
مرتفع‌ترین نقطه بر روی خشکی‌های زمین کوه اورست نام دارد که نزدیک به نه کیلومتر از سطح دریا بالاتر است. عمیق‌ترین قسمت دریاها نیز در نزدیکی‌ جزایر فیلیپین در اقیانوس آرام قرار دارد. عمق این ناحیه حدود ۱۱ کیلومتر پایین‌تر از سطح دریا است و به آن گودال یا درازگودال ماریانا گفته می‌شود.
زمین کره‌ای است که روی آن زندگی می‌کنیم. بنا به باورهای دینی از خاک آن آفریده شده‌ایم و روزی دوباره به خاک آن باز می‌گردیم. این کره خاکی یکی از نه سیاره منظومه شمسی است که مانند سایر سیارات در مداری به دور خورشید می‌گردد.

ناسا، سازمان ملی هوانوردی و فضایی (Nasa)

ناسا مخفف «سازمان ملی هوانوردی و فضایی (National Aeronautics and Space Administration) ایالات متحده آمریکا» است.
ناسا عهده دار و مجری طرحهای ملی ایالات متحده در زمینه برنامه‌های فضایی است. همچنین ناسا مسئول مدیریت و اجرای پژوهش‌های تجاری و نظامی در زمینه‌ی هوافضا است. این سازمان در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸ تأسیس شده و بودجه آن در سال مالی ۲۰۰۷ برابر ۱۶ میلیارد دلار است.
پس از آنکه شوروی با پرتاب اسپوتنیک، اولین ماهواره فضایی جهان، آغازگر عصر فضا شد، دوایت آیزنهاور رییس جمهور وقت ایالات متحده با ادغام شرکتها و سازمان های فعال در زمینه هوا و فضا فرمان تأسیس ناسا را صادر نمود.
پیشرفت شوروی در مسابقه فضایی و فرستادن اولین فضانورد جهان «یوری گاگارین» به مدار زمین در دهه های ۵۰ و ۶۰ میلادی، دولت وقت آمریکا وادار به سرمایه گذاریهای کلان در امور فضایی کرد. جان اف کندی رئیس جمهور فقید آمریکا در سال ۱۹۶۱ برنامه بلند پروازانه دولت را برای فرستادن فضانورد به ماه اعلام کرد. پس از ۸ سال کوشش، هزینه کردن ۱۱ میلیارد دلار و کشته شدن ۳ فضانورد در آزمایش آپولو ۱، بالاخره سفینه ماه پیمای آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹ بر سطح ماه فرود آمد و نیل آرمسترانگ اولین انسانی شد که بر سطح ماه قدم گذاشت. پس از آن ۶ ماموریت دیگر آپولو ۱۲ تا آپولو ۱۷ به ماه سفر کردند که همه آنها به جز آپولو ۱۳ ماموریتهایشان را طبق برنامه قبلی به انجام رساندند.

مجسمه آزادی (Statue of Liberty)

مجسمه آزادی که نام اصلی آن «آزادی جهان را روشن می‌کند» است (به انگلیسی: Liberty Enlightening the World - به فرانسه: La liberté éclairant le monde)، مجسمه بزرگی است که در سال ۱۸۸۶ (میلادی) توسط فرانسه به ایالات متحده آمریکا هدیه داده شده است.
این مجسمه در جزیره آزادی در دهانه رود هودسون (Hudson River) در بندر نیویورک نصب شده و به صورت نمادی برای خوش ‌آمدگویی به مسافرانی که راه دریا به نیویورک می‌آیند درآمده است.
جزیره آزادی با بندرگاه نیویورک 2.6 کیلومتر فاصله دارد. این جزیره تا پیش از سال 1656 بنام جزیره بدلو (Bedloe's Island) شناخته می شد.
ارتفاع کلی این مجسمه از سطح تا نوک مشعل آن (به همراه پایه و تاسیسات)، 93 متر است. در حالی که خود مجسمه دارای ارتفاع 46 متری می باشد. جنس این مجسمه از مس و وزن آن حدود 220 تن است.
طول انگشت دست راست آن ۳ متر و بلندی یک دست آن ۵/۵ متر است بر روی گردی سر مجسمه آزادی، چهل نفر میتوانند جا بگیرند.
این مجسمه در سال ۱۸۸۶ به مناسبت یکصدمین سال استقلال امریکا از بریتانیا و به عنوان نمادی از دوستی فرانسه و آمریکا به این کشور اهدا شده است.

برج پیزا (Pisa/Piza Tower)

برج کج پیزا , برج ناقوس‌دار کلیسای جامع ایتالیاست و ناقوس آن ۵/۳ تن وزن دارد. این واقع شده در شهر پیزا در ایتالیا، با وجودی که تنها برج کج جهان نیست، ولی مشهورترین آن در کل جهان می‌باشد.

تاریخ ساخت
در قرن دوازدهم ، اهالی شهر "پیزا" تصمیم گرفتند کلیسای آنها برجی داشته باشد که برج "سینت مارک" را تحت تأثیر قرار دهد. پس از آن که پایه‌های بنا حفر شد، معماری کار آزموده به نام "بونامو" که مسئول ساختمان این برج بود، نخستین سنگ آن را در 1174 (م.) بنا نهاد. اما پیش از آنکه ارتفاع برج به 12 متر برشد، مشخص شد که برج به میزان زیادی منحرف شده است. هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود، این برج خمیدگی خودش به سمت جنوب‌شرقی را نشان داده بود.
در سال 1234 از معمار دیگری به نام "بناناتو" خواشته شد تا ساختمان برج را تمام کند. او چهارمین سقف بنا را به پایان رساند و آن را نیمه تمام گذارد. سپس معمار دیگری رشته کار را بدست گرفت و طبقات پنجم و ششم را تمام ، اما پایه اصلی همچنان منحرف می‌شد. تقریبا هزار سال بعد ، معماری به نام "پیزانو" ساختمان آخرین بالکن را به پایان رساند و ناقوس برج را در نزدیک مرکز ثقل نصب کرد.

برج آزادی (Azadi Tower)

برج آزادی نماد شهر تهران است که در سال ۱۳۴۹ توسط معمار معروف ایرانی ، حسین امانت به یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران طراحی و ساخته‌شد. این برج، تا قبل از انقلاب ۱۳۵۷ به نام «برج شهیاد» معروف بود هم اکنون به «برج آزادی» معروف گردیده‌است.
در مراسم آغاز به کار این برج که در سمت غرب شهر تهران قرار دارد محمدرضا شاه پهلوی و همسرش شهبانو فرح دیبا حضور داشتند و منشور حقوق بشر کوروش بزرگ (نخستین نوشته حقوق بشر از کوروش کبیر، پادشاه هخامنشی) برای نخستین بار در این مکان پرده‌برداری شد.
برج آزادی در ایران، نمونه‌ای از نماد و نشانه‌های شهری به طراحی و اجرای حسین امانت است که معماری شاخص آن، تلفیق طاق‌های معماری قبل و بعد از اسلام و تبدیل آن به نمادی زیبا به لحاظ معماری است. در این طرح، معمار حتی به جزئیات اجرای بنا و نحوه چیدمان سنگ‌های نماد دقت وافری مبذول داشته تا در نهایت جز جز اجزا به کل واحدی بدل گردند.
تاریخچه برج آزادی به سال ۱۳۴۵ شمسی بر می‌گردد. در این سال طرح یک نماد معرف ایران بین معماران ایرانی به مسابقه گذاشته ‌شد و در نهایت طرح مهندس حسین امانت‌، بیست و شش ساله و فارغ‌التحصیل دانشگاه تهران برنده و برای ساخت انتخاب شد.

مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی (Mona Lisa)

تابلوی نقاشی مونالیزا که به لبخند ژوکوند نیز شهرت دارد، شاهکار لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است.
این اثر استثنایی در طول تاریخ چندین بار ربوده شده، و با اینکه ۵۰۰ سال از زمان خلقش می‌گذرد اما آسیب چندانی ندیده‌ است. تابلوی مشهور لبخند ژوکوند به دلیل لبخند بسیار مرموز مونالیزا و همچنین سبک نوین نقاشی لئوناردو داوینچی در آن زمان، به شهرت جهانی رسید.
آغاز کار داوینچی برای کشیدن تابلو زیبای مونالیزا این پرتره مملو از رمز و راز به سال 1503 باز می گردد. این تابلو با ابعاد در ابعاد 77 x 53 سانتیمتر از معروفترین کارهای داوینچی می باشد. نسخه ای را که او تهیه کرد از آنچه امروز به یادگار مانده بزرگتر بود چرا که در گذر زمان دو ستون از طرفین چپ و راست این تابلو بریده شده است. به همین دلیل به هیچ وجه مشخص نیست که مونالیزا در این تابلو نشسته است.
همچنین باید اشاره کرد که بسیاری از قسمت های این تابلو به مرور زمان خراب و یا دوباره نقاشی شده است. اما با این وجود شخصیت اصلی نقاشی همچنان محفوظ مانده است. بعنوان مثال زمینه پشت که فضایی مه آلود را نمایش می دهد - که به آن تکنیک اسفوماتو (sfumato) گفته می شود - کاملا" آشکار است و لبخند زیبا، جادویی و فریبنده او را برجسته تر می کند.
هم اینک اصل تابلو در موزه لوور در فرانسه نگهداری می‌شود.

کراک (Crack)

در یکی دو سال گذشته نام ماده مخدر جدیدی در رسانه‌ها و توده‌های مردم برده می‌شود که کراک نام دارد . بررسی‌های انجام شده توسط پلیس مبارزه با مواد مخدر نشان می‌دهد که این ماده همان هرویین است که به شکل خالص تر و به صورت فشرده در آمده و در بازار خرید و فروش می‌شود.
به گزارش «جهان»، روش مصرف این نوع هرویین تدخین و دود کردن است. این ماده فوق‌العاده اعتیاد آور است و قدرت اعتیاد آوری آن از هرویین معمولی که به صورت پودر است ، تا چند برابر بیشتر است.
از آنجا که کراک شکل خالص تر هرویین است ، لذا آثار آن همانند پودر هرویین ولی با شدت بیشتر است.
شدت این حالت بستگی دارد که چه مقدار کراک مصرف شود و با چه سرعتی این ماده به مغز برسد . در واقع یکی از دلایل اعتیاد آوری بسیار زیاد هرویین و کراک این است که خیلی زود به مغز می‌رسد.
بیشتر کسانی که کراک مصرف می‌کنند در ابتدا احساس سرخوشی و نشئگی می کنند ، همراه با این سرخوشی ، بدن گرم تر و دهان خشک می‌شود و فرد در دست ها و پاها احساس به اصطلاح سنگینی می‌کند.
در مواقعی نیز فرد مصرف ‌کننده دچار حالت تهوع و استفراغ و بی ‌قراری شدید می‌ شود . بعد از این حالات اولیه ، ممکن است تا چند ساعت سرگیچه پیش آید . در این وضعیت تمامی اعمال مغز تحت تاثیر آثار این ماده قرار گرفته و دچار نابسامانی می‌گردد . حرکات قلب کند و تنفس در مواردی آنچنان آهسته می شود که منجر به مرگ می‌گردد.
اولین آثار مصرف مداوم کراک اعتیاد و وابستگی به آن است . بدیهی است با بروز اعتیاد ، هدف اصلی زندگی فرد مصرف‌ کننده به دست آوردن و مصرف مواد خواهد بود. در واقع کراک به معنای واقعی کلمه سبب تغییرات بارز در مغز و رفتار می‌شود . وقتی که وابستگی جسمی به کراک به وجود می‌آید ، بدن فرد به حضور این ماده در بدن عادت می‌کند ، به گونه‌ای که اگر مصرف آن به یک باره قطع شود ، علائم محرویت بروز می‌کند.

دوربین دید در شب (Night vision)

دوربین دید در شب اصطلاحا به تجهیزاتی گفته می‌شود که امکان دیدن در تاریکی را فراهم می‌کند. با این تجهیزات عملا می‌توان فردی را که در فاصله ۲۰۰متری در تاریکی مطلق ایستاده است؛ مشاهده کرد.

طرزکار
این دوربین ها بسته به فناوری مورد استفاده خود به دو طریق کار می‌کنند:
۱- بهسازی تصویر
۲- تصویرسازی گرمایی

تجهیزات نوع اول یا بهسازی تصویر از روش جمع‌آوری و تقویت نورهای اندکی که از جسم متصاعد می‌شود و منابع نوری محدود موجود در محیط (ستاره‌ها و ماه) که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند استفاده می‌کند. در نوع دوم یا تصویرسازی گرمایی از جمع‌آوری بخش بالایی طیف های نور فروسرخ استفاده می‌شود. این طیف ها به‌عنوان گرما از جسم متصاعد می‌شوندو بنابراین اشیایی که گرم هستند مانند بدن جانداران بیشتر از اجسام سرد مانند درختان تشعشع فروسرخ دارند. اما از آنجا که تصویر این دوربین ها دارای طیف رنگی غیرواقعی (قرمز برای جسم گرم و آبی برای جسم سرد) هستند؛ چندان مورد استفاده به‌عنوان دوربین دید در شب نیست و مصارف خاص دیگری دارد.

چرا مردها طاس می‌شوند؟
 
ریزش مو با الگوی مردانه (MPHL) نتیجه دو عامل تاثیر ژنتیکی (احتمالا مربوط به بیش از یک ژن، و نه لزوما ژن‌های طرف مادری) و تغییرات هورمونی در بزرگسالی است.
هورمون مردانه «دی‌هیدرواپی‌آندرسترون» باعث می‌شود که موهای قدیمی بر روی پوست سر به طور پیشرونده‌ای با موهای کوتاه‌تر و نازک‌تر جایگزین شوند و این پدیده با الگویی قابل‌پیش‌بینی، از شقیقه‌ها و فرق سر آغار می‌شود.
اما مردها ممکن است بخواهند بدانند چرا این پدیده رخ می‌دهد.
خوب، حقیقت این است که اینکه افرادی وجود دارند که به طور ژنتیکی مستعد طاسی هستند، نشان می‌دهد که از دست دادن موهای یک فرد ممکن است دارای امتیاز تکاملی است (یا قبلا چنین امتیازی داشته است.)