دنیایی از همه چیز - آموزش کامپیوتر

مشاهده میزان کارکرد مانیتور

پیمان — Sun, 10 Oct 2010 10:00:32 GMT

بدست آوردن میزان دقیق کارکرد مانیتور

شرکت مادایران نماینده LG قابلیتی را برای مانیتور های خود تعریف کرده اند که شما با استفاده از آن می توانید میزان کار کرد مانیتور خود را از زمان خرید تا به امروز مشاهده نمایید.
ممکن است شما خواسته باشید کامپیوتری را خریداری نمایید ولی از عمر حقیقی ان بی خبر هستید با استفاده از این ترفند شما می توانید عمر حقیقی مانیتور خود را مشاهده نمایید برای این کار مراحل زیر را انجام دهید.
منوی مانیتور خود را انتخاب نمایید ( همان طور که مشاهده می کنید این منو بر روی کیس مانیتور شما و در پایین لامپ تصویر قرار دارد).
با استفاده از کلید های بالا و پایین به قسمت language مراجعه نمایید.
از زبان های موجود زبان انگلیسی یا ژاپنی را انتخاب نمایید.
همان طور که مشاهده می کنید میزان کارکرد مانیتر شما با ساعت نوشته شده است.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- خدمات رایگان تلفن ثابت	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی بدون نرم افزار	- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی
- افزودن Copy to و Move to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع کامل خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- سرعت واقعی اینترنت	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- پاک کردن حرفه ای اطلاعات	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- آموزش کامل شبکــه	- ترفند در دسترس نبودن
- آموزش راه اندازی شبکه LAN	- شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق
- مبانی شبکه و سوئیچ	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی -آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

سرعت واقعی اینترنت

پیمان — Sat, 9 Oct 2010 01:02:48 GMT

سرعت واقعی اینترنت شما چقدر است؟

وقتی به اینترنت متصل هستید، تصویری از دو رایانه بسیار کوچک در سمت راست پایین صفحه نمایش (قسمت Tray) ظاهر می شود.
اگر موس خود را روی این دو رایانه نگه دارید ( یا روی آن دوبار کلیک کنید )، سرعت اینترنت شما را نشان می دهد؛ مثلا bps 33600 ( بیت بر ثانیه )، اما این سرعت واقعی خط شما نیست؛ بلکه سرعت مودمی است که در شرکت ISP ( که شما از او اینترنت گرفته اید ) قرار دارد. سرعت واقعی خط معمولا عددی بسیار کمتر از این مقدار است!
اگر می خواهید ببینید این مقدار اطلاعات با چه سرعتی رد و بدل می شوند، می توانید سری به نشانی http://Promos.mcafee.com/speedometer بزنید، در این صفحه یک سرعت سنج وجود دارد. کافیست روی عبارت Test Now کلیک کنید. کمی صبر کنید تا Speedometer سرعت اتصال را اندازه بگیرید. عددی که در مقابل عبارت Your Speed مشاهده می کنید، سرعت واقعی است.

اگر این مقدار با سرعت مودم ISP خیلی متفاوت است، از دست ISP خود شاکی نشوید!
چون سرعت خط علاوه بر تجهیزات موجود در ISP، به موارد زیادی چون کیفیت خطوط مخابراتی منطقه و منزل شما نیز بستگی دارد.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- خدمات رایگان تلفن ثابت	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی بدون نرم افزار	- مشاهده میزان کارکرد مانیتور
- افزودن Copy to و Move to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع کامل خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- پاک کردن حرفه ای اطلاعات	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- آموزش کامل شبکــه	- ترفند در دسترس نبودن
- آموزش راه اندازی شبکه LAN	- شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق
- مبانی شبکه و سوئیچ	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی-آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

پاک کردن حرفه ای اطلاعات

پیمان — Mon, 27 Sep 2010 00:12:48 GMT

پاک کردن حرفه ای اطلاعات

زمانی که هارد دیسکی خراب و از رده خارج می شود، معمولاً مقدار بسیار زیادی اطلاعات مهم در آنها وجود دارد. همچنین در هارد دیسکهایی که در حال کار هستند لازم است که بعضی اوقات اطلاعاتی از روی آنها برای همیشه برداشته شوند و از بین بروند. بنابراین لازم است که بدانید چگونه می توان اطلاعات حساس و مهم را، چه از روی هاردهای در حال کار و چه خراب و از کار افتاده، پاک کرده و از میان برد.
اطلاعاتی وجود دارند که یا برای بار اول نوشته شده و در کامپیوتر وارد شده اند و یا دسترسی مجدد به آنها امری بسیار مشکل و دشوار است. Office، فایلهای موقت را ایجاد می کند، Backup ها شامل کپی ها هستند و Paging File، فایلهای ناتمام و حتی فایلهای رمز دار و کد بندی شده را به صورت واضح و آشکار بر روی هارد ذخیره و ضبط می کند. اطلاعات مالیاتی، کلمه های عبور، اطلاعات مربوط به شرکتها و اطلاعات شخصی هنگام فروش هارد، تعمیر کامپیوتر یا حملات جاسوسی (هکرها) در دسترس افراد بیگانه قرار می گیرند. اگر شما هارد خود را به منظور تعمیر به دست افراد متخصص می سپارید، از حفظ اطلاعات خود اطمینان حاصل کنید.
البته از جمله وظایف شخص یا شرکت خدماتی این است که به تمام قوانین حفاظت اطلاعات عمل کند، بخصوص اطلاعاتی که بر روی ابزار ذخیره اطلاعات قرار دارد، به قصد یا منظور دیگری استفاده نکند.

برای از بین بردن و نابود سازی اطلاعات 4 روش و شیوه وجود دارد:
1- پاک کردن Delete -
2- فرمت کردن Format -
3- جایگزین کردن - Overright
4- نابودی کامل ابزار ذخیره اطلاعات
درجه اطمینان هر یک از این 4 شیوه به طور قابل توجهی متغیر است. اگر قصد انتقال اطلاعات خود را بر روی دیسکت دارید، بهتر است که از دیسکت های نو و کار نکرده استفاده کنید. چنانچه این امر میسر نباشد، قبل از ذخیره اطلاعات، دیسکت را به طور کامل فرمت کنید (Full Format) و از فرمت سریع (Quick Format) استفاده نکنید.

- پاک کردن و فرمت کردن (Delete & Format) :
دستورات پاک کردن (Delete) و Quick Format و همچنین انتقال به قسمت بازیابی اطلاعات (Recycle Bin) اطلاعات را کاملاً از روی هارد پاک نمی کنند، بلکه فقط محل رجــــــوع به آن فایل را در فهرست (Directory) آن ابــــزار ذخـــــیره اطــــلاعات، یعــــــنی FAT (File Allocation Table) پاک می کند. پس از آن این فایل قابل دسترس بوده و می تواند دوباره فراخوانی شده و مورد استفاده قرار بگیرد.
در واقع در سیستم عامل Dos با دستور: Format a: /u، فرمان unformat غیر فعال می شود، ولی با این حال ابزار بازیابی مجدد تحت تـــاثیر این دســـتور قرار نـــمی گیرد. هنگـــام فرمت کردن، مجموعه ای از FAT پاک می شود که اطلاعات آن بعداً هم قابل دسترس است. حتی با خود Low-Level-Format ولی با صرف هزینه قسمت بزرگی از اطلاعات قابل دسترسی است.
فایلهای پاک شده زمانی از بین می روند که فایلهای جدیدی با همان نام بر روی آنها مجدداً ضبط شوند و جایگزین گردند. با این حال این مطلب به مدت زمان طولانی نیاز دارد، چرا که اگر اطلاعات جدید بر روی یک Cluster به طور کامل بتواند قرار گیرد، اطلاعات فایل پاک شده در مابقی محدوده Cluster ها قابل دسترسی است.
برای اینکه بتوان فایلهای موقت را فوراً پاک کرد، توصیه می شود که یک دیسک RAM-Disk)RAM) را در دستگاه قرار دهید و دایرکتوری های برنامه های کاربردی را بر روی درایو مجازی قرار دهید. نرم افزار RAM-Disk را شما می توانید از سایت cenatek ،superspeed یا simtel دریافت کنید.
همچنین بقایای اطلاعات، بدون پاک کردن بر روی هارد قرار دارد. برنامه های کاربردی برای کار کردن، فایلهای موقت را ایجاد می کنند که این فایلها پس از ذخیره سازی در واقع به عنوان فایل پاک می شوند، با این حال این اطلاعات باز هم وجود دارند. شرکت Microsoft در مرجع فنی ویندوز XP هشدار می دهد که برای فایلهای کد بندی شده و رمز دار، اطلاعات شفاف در Paging File وجود دارد. در این حالت اگر فردی که قصد دستیابی به اطلاعات شما را دارد، سیستم را با یک سیستم عامل دیگر استارت و راه اندازی کند و Paging File را باز کند، می تواند اطلاعات را بازبینی کرده و بخواند.
ایــــــن Paging File را مــی تــــوان در نســــخه حرفـــه ای ویندوز XP Professional)XP) در هنگام عمل Shut Down با کمک خط مشی های گروهی پاک نمود. برای این کار قسمت Start/Run را فعال نمایید و دستور زیر را در آن وارد کنید:

gpedit,msc

سپس از مسیر: Computer configuration/windows settings/local guidelines/security settings بر روی کلید Shut Down دو بار کلیک کنید: Paging File حافظه RAM مجازی را پاک کنید. سپس روی Active و بعد روی ok کلیک کنید.

- عمل جایگزین (Overright) :
بالاترین نوع حفاظت نرم افزاری را عمل Overright انجام می دهد. حتی به همراه برنامه هایی چون Eraser و Wiper، تعداد ابزار پاک کردن به سختی به 20 نوع می رسد. همچنین برنامه PGP که برنامه ای برای رمزگذاری فایلها می باشد دارای مدول(module) پاک کردن، برای پاک کردن فضای خالی حافظه RAM می باشد.
توجه: شما این برنامه ها را به مسئولیت خود به کار برده و استفاده می کنید. پس از عمل پاک کردن، موفقیت این برنامه را با ابزار undelete کنترل کنید. به این ترتیب فایلی را که پاک کرده اید Undelete کنید و ببینید که آیا دوباره بازیافت می شود یا نه. همچنین توجه و دقت کنید که اطلاعات پاک شده دیگر غیر قابل برگشت و از دست رفته خواهند بود، بنابراین قبل از پاک کردن اطمینان حاصل کنید که آیا این همان فایلی است که شما می خواهید پاک کنید.

ابزار پاک کردن در 2 حالت استفاده می شوند:

• نو کردن کل هارد:
اگر هاردی می بایست از رده خارج شود، یا فروخته شود، باید کل هارد پاک شود. متخصصان، این مرحله را که هارد به وضعیت خام خود هنگام تولید در کارخانه بر می گردد Sanitizing می گویند.
• پاک کردن فایلها در هنگام کار با هارد:
کسی که همیشه این احتمال را می دهد که ممکن است شخصی مخفیانه به فایلهایش دستیابی پیدا کند، می بایست فایلهای خود را به صورت کنترل شده نگهداری و محافظت نماید و کپی هایی را که نمی خواهد، بلافاصله از بین ببرد. از این دست می توان به فایلهای موقت، باز مانده های فایل در paging file و بایتهایی از cluster ها که به طور کامل پر نشده اند اشاره کرد که باید پاک شوند. ابزارهایی که فضای آزاد هارد را پاک می کنند، انجام دادن این عمل را تضمین می کنند.
با عمل ذخیره سازی مجدد (overright) ساده، اطلاعات شما هنوز از لحاظ امنیتی پاک نشده است. علت این امر در فیزیک عمل ذخیره سازی است. هارد دیسک ها، صفحات ضبط مغناطیسی هستند که از تعداد زیادی صفحات مغناطیسی به همراه یک هد ضبط و خواندن تشکیل شده اند که در یک محفظه و قاب خالی از هوا و خلاء قرار دارند. هد ضبط و خواندن، اطلاعات را با یک محیط مغناطیسی قابل پلاریزه بر روی این صفحات می نگارد. اطلاعات در مسیرهایی از قبل مشخص شده و ثابت ثبت می شوند. هنگام خواندن، این مسیرها بر روی هارد برقی القاء می کنند که دوباره به 1 و 0 تبدیل می شود که از همین صفر و یک ها اطلاعات، فراخوانی و تبدیل می شوند. با هر بار عمل ضبط و نوشتن، از این مسیر به طور دقیق استفاده نمی شود. در حاشیه، محل های باریکی قرار دارند که حاوی اطلاعات پاک شده احتمالی هستند. به همین خاطر متخصصان توصیه می کنند که برای ذخیره سازی مجدد از سمبل های یک جور و یکسان (فقط صفر یا فقط یک) استفاده نشود، بلکه از نمونه (sample) استفاده کرد. در یک عبور دوباره یک نمونه مکمل متصل می شود که شامل صفری است که قبلاً صفری دیگر در آنجا قرار داشته است و بر عکس تا اینکه حتی الامکان هر بیتی یک بار تغییر پیدا کند.
پیتر گوتمان در مقاله ای به نام، Secure Deletion of Data From Magnetic and Sold-State Memory روشی را بیان می کند که در آن اطلاعات در 27 شکل مختلف، ذخیره سازی مجدد (overright) می شوند. این روش بین متخصصان به عنوان مطمئن ترین روش پاک کردن فایل شناخته شده است.

وزارت دفـــاع آمـــریــــکا (DOD) و اداره امنـــــیت در فن آوری اطلاعات (BSI)، از 2 روشی که خود ایجاد کرده اند استفاده می کنند:

روش اول اینکه بر روی فایل، 3 بار ضبط مجدد کرده و روش دوم اینکه بر روی فایل، 7 بار ضبط مجدد می کنند. BSI روش 7 بار ضبط مجدد را نیز توصیه می کند.
دو روش اخیر از لحاظ ضریب اطمینان از اعتبار ویژه ای برخوردارند؛ حداقل برای بازسازی مجدد اطلاعات توسط ابزارهای نرم افزاری. حفظ امنیت اطلاعات در برابر وسایل اندازه گیری که قادر به بازخوانی اطلاعات هستند، فقط با روش گوتمان امکان پذیر است. برای اغلب حالتها روشهای DOD و BSI کافی است، چرا که ضبط مجدد احتیاج به زمان دارد. همچینن عمل خواندن هارد دیسک ها با کمک دستگاههای اندازه گیری، این مطلب به خصوص در مورد اطلاعات مهم یا موارد حقوقی بسیار ارزشمند است.
در اتاقهای خالی از هوا (خلاء)، هارد دیسک ها بـــــه این منـــــــظور بــــاز می شوند و با میکروسکوپ نیروی مغناطیسی Magnetic Force Microscope) MFM) و Scanning Tunneling Microscope) STM) مورد آزمایش و بازبینی قرار می گیرند. MFM اثرات متغیر مغناطیسی بین یک نوک (سر یا هد) مغناطیسی و سطح رویی را ثبت می کند و مقدار عمل پلاریزه را در محدوده های کناری مسیرها مشخص می کند.

- عمل مغناطیسی کردن :
چنانچه هارد دیسک خراب باشد و امکان تعمیر آن وجود نداشته باشد، توصیه می شود که آن را به طور کامل و فیزیکی از بین برد. زیرا برنامه های نرم افزاری دیگر قادر به دسترسی به هارد و محتــــویـــات آن نیـــــستند. شرکـــت Ibas بــــــرای این مــنظور دستگاه Degausser) DG-01)را ارائه می کند. این دستگاه دارای مغنـــاطیسی اســــــــــت که قــــدرت مغــــناطیسی مــــعادل 8/0 تسلا (Tesla) دارد که این قدرت حتی از هارد دیسک های مدرنی که در مقابل مغناطیس حفاظت شده اند می تواند عبور کند. هاردهایی که با این Degausser پاک شده اند دیگر غیر قابل استفاده خواند بود، زیرا اطلاعات هدایتی هد خوانده نیز به واسطه میدان قوی (مغناطیسی) پاک می شوند. این روش فقط برای پالایش و پاکسازی نهایی هارد مناسب می باشد.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- خدمات رایگان تلفن ثابت	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی بدون نرم افزار	- مشاهده میزان کارکرد مانیتور
- افزودن Copy to و Move to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع کامل خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- سرعت واقعی اینترنت	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- آموزش کامل شبکــه	- ترفند در دسترس نبودن
- آموزش راه اندازی شبکه LAN	- شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق
- مبانی شبکه و سوئیچ	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی-آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

آموزش کامل شبکــه

پیمان — Sat, 25 Sep 2010 18:58:40 GMT

آموزش کامل شبکــه (از سیر تا پیاز شبکه)

تعریف شبکه های کامپیوتری (Computer Network) :
مجموعه ای از کامپیوتری خود مختار و مستقل که به یکدیگر متصل بوده و با هم تبادل اطلاعات می نمایند.

تعریف اینترانت (Intranet) :
شبکه های مربوط به یک سازمان یا مجموعه خاص که به صورت منطقی یا فیزیکی از اینترنت جدا می باشد.این شبکه ها معمولا ترکیبی از شبکه های LAN و WAN هستند.اینترانت ها ممکن است در نقاطی به اینترنت متصل باشند یا هیچ نقطه اتصالی به آنها نداشته باشند.

تعریف اکسترانت (Extranet) :
به لایه های ارتباطی و نقاط اتصال Intranet و Internet گفته می شود .اکسترانت ها از بعد امنیتی برای شبکه ها بسیار حیاتی می باشند . زیرا محلی هستند برای نفوذ به شبکه و ورود ویروسها . معمولا اطلاعات عمومی مربوط به اینترانت ها یا سازمانها در این قسمت ها قرار می گیرند.

تعریف اینترنت (Internet ) :
مجموعه ای از شبکه های مستقل و مرتبط بهم می باشد که با هم تبادل اطلاعات می کنند و گستره آن تمام دنیا می باشد ، به عبارت دیگر Internet مجموعه ای از Internet ها (Internal network ) و یا مجموعه ای از Interanet ها و Extranet ها می باشد ، و بزرگترین WAN موجود در جهان می باشد .

سخت افزار شبکه
سخت افزار شبکه را از دو دیدگاه مورد بررسی قرار می دهیم :
دیدگاه تکنولوژی و دیدگاه سخت افزار/ مقیاس

1- LAN (Local Area Network )
MAN (Metro Palitian Network) -2
WAN (Wide Palitian Network -3

شبکه LAN : از خواص این نوع شبکه ها می توان سرعت و کارایی بالا و فواصل کم را نام برد.(حداکثر در حد چند کیلومتر یا چند صد متر)
در این شبکه ها تعداد ایستگاههای کاری محدود بوده و شبکه به یک سازمان یا محیط یک اداره ،‌یک ساختمان محدود می شود.
برخی از توپولوژی های مربوط به شبکه های محلی به قرار زیر می باشد:
الف ) توپولوژی خطی (BUS): در این نوع توپولوژی کلیه ایستگاهها از طریق یک کانال فیزیکی مشترک به یکدیگر متصل هستند و انتقال اطلاعات از طریق این کانال انجام می شود ، مزیت این پروتکل سادگی و هزینه پایین آن است و مشکل عمده آن سرعت و کارایی کانال می باشد.
ب) توپولوژی حلقوی (Ring): در این نوع توپولوژی کلیه ایستگاهها در یک ساختار بسته حلقوی به یکدیگر متصل می شوند.
در واقع در این شبکه کامپیوتر ها اطلاعات را دست به دست می نمایند و جهت چرخش اطلاعات در شبکه ثابت و به یک سمت می باشد.
ج)توپولوژی ستاره (Star): در این توپولوژی یک دستگاه متمرکز کننده به عنوان هسته مرکزی شبکه وجود دارد. و سایر ایستگاهها مستقیما به این دستگاه متصل می شوند که شکل حاصل یک ستاره است به علت کارایی بالا و ارزان بودن تجهیزات امروزه این شبکه جایگزین سایر شبکه ها شده است.

- شبکه های MAN) Metropolitan Area Network):
معمولا شبکه های MAN با اتصال راه دور چندین شبکه محلی در مقیاس هایی مانند یک شهر در صورت امکان برای فواصل راه دور از فیبر نوری، اتصال بی سیم، خطوط اجاره ای و سایر امکانات LAN یا WAN استفاده می شود. انتخاب نوع اتصال بستگی به شرایط محیطی ، زیر ساخت شهری و یا سیاستهای کلی سازمان دارد.

- شبکه های WAN:
این نوع شبکه ها معمولا محدودیت مقیاس جغرافیایی ندارند، این شبکه ها از اتصال راه دور شبکه های کوچکتر بوجود آمده اند و دارای ساختار یکنواخت نیستند؛ زیرا اولا شبکه های محلی با توپولوژیهای مختلف پیاده سازی می شوند، ثانیا ماشینهای موجود در این شبکه ها از سخت افزار و نرم افزار متفاوتی استفاده می کنند و به طور ذاتی با هم سازگار نیستند.

اصول طراحی شبکه و لایه بندی
برای طراحی شبکه ها معمولا از طراحی لایه ای استفاده می شود. دلیل این کار سادگی پیاده سازی و خطایابی می باشد. نمونه هایی از این طراحی ها مدل OSI و TCP/IP می باشد، که در مورد آنها بیشتر خواهیم گفت.

مدل OSI:
این مدل دارای هفت لایه زیر می باشد:
1- Physical layer ( لایه سخت افزاری ) پایین ترین لایه می باشد .
2- Data link layer
Network layer -3
Transport layer -4
Session layer -5
Presentation layer -6
Application layer -7 (لایه کاربردی) بالاترین لایه می باشد.
هیچ یک از پروتکلهای واقعی پیاده سازی شده کاملا منطبق بر مدل OSI نیستند.

مدل TCP/IP:
از این مدل در اکثر شبکه ها و برخی از کاربردهای صنعتی و اینترنت بکار برده می شود .
این مدل دارای چهار لایه زیر می باشد:
1-Network access
(IP) Subnet OR Internet -2
(TCP) Transport OR Host to Host -3
Application layer -4

حال در مورد هر لایه مختصرا توضیحاتی می دهیم:
1-اولین لایه، لایه دسترسی به شبکه یا Network access می باشد که این لایه شامل رسانه ارتباطی ( تجهیزات فیزیکی و کانالهای ارتباطی ) و همچنین پروتکلهای ارتباطی برای انتقال قابها ( Frameها ) بر روی شبکه می باشد .
2-لایه زیر شبکه / لایه اینترنت / لایه شبکه : وظیفه اصلی این لایه ایجاد ارتباط بین میزبانها می باشد. برقراری ارتباط بین میزبانها توسط این لایه بدون در نظر گرفتن ساختار لایه پایینی انجام می شود. این لایه باید دارای توانایی برقراری ارتباط در سطح شبکه محلی و گسترده باشد. لایه اینترنت از پروتکل IP برای انتقال اطلاعات استفاده می کند. در این لایه همچنین باید پروتکلهایی برای مسیریابی در شبکه و هدایت بسته ها وجود داشته باشد که برخی از آنها عبارتند از: Address Resolution Protocol ، Reverse Address Resolution Protocol ، Routing Information Protocol ، Internet Control Massage Protocol ، Internet Group Management Protocol و Internet Protocol
3-لایه میزبان به میزبان / لایه انتقال : این لایه سرویسهای مورد نیاز برای ایجاد ارتباطات غیرقابل اطمینان را بوجود می آورد. ساختار این لایه از دو پروتکل TCP و UDP تشکیل شده است.

TCP: این پروتکل امکان ایجاد ارتباطات قابل اطمینان و اتصال گرا را فراهم می نماید. برخی از وظایف مربوط به این پروتکل به قرار زیر می باشد:
• شکستن و تقسیم بندی داده ها و پشته های دریافتی از لایه بالاتر به بسته های TCP و ساخت مجدد پشته ها از بسته های TCP در مقصد .
• حصول اطمینان از رسیدن بسته ها به مقصد .
• بازبینی بسته ها و مرتب کردن آنها و کنترل خطا
• کنترل جریان داده ها
3-2- UDP: این پروتکل برای فراهم آوردن مکانیزمی جهت کاهش و کم کردن سرریز داده ها در انتقال اطلاعات بکار می رود و معمولا برای ارتباطاتی که نیاز به قابلیت اطمینان ندارند استفاده می شود. لایه انتقال در سطح بالای خود با لایه کاربرد در ارتباط است.داده های تحویلی به لایه کاربرد توسط برنامه های کاربردی قابل دریافت می باشد ، همچنین این برنامه ها می توانند با استفاده از APIها ( Application Program Interface ) مستقیما با لایه انتقال ارتباط برقرار کنند .
4- لایه کاربرد : این لایه دارای پروتکلهای سطح بالایی برای استفاده ازپروتکلهای سطح پایین تر UDP و TCP می باشد که در این پروتکلها برای ایجاد سرویسهای اینترنتی بکارمی روند .

برخی از این سرویسها به قرار زیر می باشند :
الف ) Telnet شبیه سازی پایانه ارتباطی : با استفاده از این پروتکل می توان یک ارتباط راه دور بین دو میزبان برقرار نمود و ترمینال یا پایانه را برای دو میزبان شبیه سازی می کند .
این ترمینال راه دور کلیه امکانات یک ترمینال محلی را در اختیار قرارمی دهد .
ب ) FTP ( File Transport Protocol ) انتقال فایل : با استفاده از این پروتکل کاربر قادر خواهد بود از راه دور از راه دور فایلها را از میزبانی به میزبان دیگر انتقال دهد .
ج ) SMTP مدیریت پست الکترونیک : این پروتکل استانداردی برای ارسال و دریافت پست الکترونیک برروی اینترنت می باشد .
د ) HTTP انتقال صفحات وب : ازاین پروتکل برای انتقال ابرمتنها بر روی اینترنت استفاده می شود . این متنها بر روی میزبانها به وسیله مرورگرها ( Explorer ) قابل نمایش هستند . با استفاده از این پروتکل می توان متن ، صدا ، تصویر ، تصاویر متحرک ، موسیقی و فیلم را بر روی شبکه انتقال داد .

توجه داشته باشید که معمولا لفظ TCP/IP برای دو موضوع متفاوت بکار برده می شود :
1- مدل TCP/IP که مدل چهار لایه آن بررسی شد .
2- پشته TCP/IP یا پشته پروتکلهای TCP/IP که مجموعه ای است شامل بیش از 100 پروتکل که برای سازماندهی اجزا اینترنت بکارمی رود .

تجهیزات شبکه (Network structure) :
سرویس دهنده ها Servers :
1- حافظه های جانبی HDD
2- حافظه اصلی RAM
3- کارت شبکه
4- پردازنده

تجهیزات خاص شبکه :
1- تجهیزات خاص شبکه محلی : MAU ، Hub ، Switch
2- تجهیزات شبکه راه دور : Gateway ، Bridge ، Router

سرویس دهنده ها : یک سرویس دهنده ، یک کامپیوتر پر قدرت در شبکه می باشد که یک سری از منابع خود را بر روی شبکه به اشتراک گذاشته و یا سرویسی بر روی آن نصب شده و در حال اجرا می باشد . آنچه برای یک سرویس دهنده در شبکه حائز اهمیت می باشد ؛ قابلیت اطمینان ، صحت و پیوستگی سرویسها است ، همچنین کارآیی یک سرویس دهنده از اهمیت ویژه ای برخوردار است . سرویس دهنده ها دارای پردازنده قوی و میزان RAM آنها دو تا چهار برابر حافظه های اصلی بر روی PCها است و همچنین دارای حافظه جانبی با سرعت و حجم بالا می باشند .
تجهیزات شبکه های محلی ( LAN ) : در شبکه ها با گذرگاه مشترک اطلاعات بر روی کارت شبکه کلیه کامپیوترها قرار می گیرد و هر کامپیوتری که اطلاعات مربوط به آن باشد آنرا از روی شبکه بر می دارد . در این شبکه ها کلیه کامپیوترها به یک کانال مشترک وصل هستند . معمولا در این شبکه ها از کابل کواکسیال استفاده می شود و در هر لحظه فقط یک کامپیوتر می تواند اطلاعات ارسال نماید . به دلیل آسیب پذیر بودن این نوع توپولوژی ( 10Base-2 حالت استاندارد Ethernet ) ساختارهای شبکه جدیدی بوجود آمد که با توپولوژی Star عمل مشابهی را انجام می داد . در این شبکه ها ( 10Base-T ) از دستگاهی به نام Hub استفاده می شود که گذرگاه شبکه را شبیه سازی و قدری از مشکلات روش قبل را حل کرده است .
Hub : سخت افزاری است که اطلاعات را از روی یک پورت خود دریافت نموده و بر روی کلیه پورتهایش در روی شبکه Broad cast یا ارسال می کند . از Hub در شبکه هایی استفاده می شود که دارای توپولوژی شبکه Star باشند ؛ در این شبکه ها امکان برخورد اطلاعات وجود دارد .
Switch : این ابزار در شبکه هایی با توپولوژی Star نصب می شوند و ساختار شبکه ای مشابه با ساختار قبل بوجود می آورند . تفاوتی که Switchها یا در واقع متمرکز کننده های مجهز به سیستم Switching با Hubها دارند این است که در این ابزارها بسته ها را در شبکه Broad cast نمی کنند بلکه کامپیوترهای متصل به هر پورت خود را تشخیص داده و یک بسته دریافتی را از مبدا مستقیما به سوی مقصد هدایت می نمایند . بنابراین در این شبکه ها امکان برخورد اطلاعات تقریبا به صفر رسیده و همچنین می توان شبکه های کوچکتر را به یکدیگر متصل نمود .
MAU) Multi Access Unit ) : سخت افزاری است که در شبکه های Ring استفاده می شود و یک شبکه حلقه را تبدیل به شبکه ای با توپولوژی Star - مانند آنچه Hub برای شبکه Bus انجام می داد - می نماید .

تجهیزات شبکه WAN :
Bridge : سخت افزاری است که پل ارتباطی دو LAN مختلف می باشد . تفاوت بین یک پل یا Bridge در تکنیک برقراری ارتباط بین دو LAN و Router در این است که Router در هر شبکه ای عمل مسیریابی را انجام می دهد و بر اساس IP مبدا و مقصد اطلاعات را در شبکه انتقال می دهد اما یک Bridge که معمولا در شبکه های مخابراتی و بی سیم بکار می رود ، سخت افزار یا نرم افزاری است که اطلاعات از جنس لایه دوم یک شبکه ( Frame ) را در شبکه دیگر کپی می کند ؛ به عنوان مثال دو LAN می توانند به وسیله خط تلفن به یک دیگر متصل شوند . استفاده از Bridge کارایی شبکه را تا حد زیادی کاهش می دهد و باعث کندی شبکه می شود . پلها اصولا در شبکه هایی استفاده می شوند که از پروتکل های غیر قابل مسیردهی استفاده کنند یعنی آدرس مبدا و مقصد ندارند . این پروتکل ها به راحتی از Bridge عبور می کنند . نمونه ای از این پروتکل ها NetBios ، NetBeui می باشند .
Gateway یا مترجم پروتکل : وسیله ای است که معمولا مانند یک دروازه ورودی/خروجی در شبکه عمل می کند . لفظ Gateway برای هر سخت افزاری بکارمی رود که معمولا دو شبکه غیر همجنس را به هم متصل کند . یک Gateway می تواند یک کامپیوتر ، یک مسیریاب ، یک Firewall ، یک Proxy Server و یا هر چیز دیگری باشد . اما تجهیزاتی که خاص Gateway هستند معمولا در شبکه هایی بکار می روند که براساس پروتکل TCP/IP کار نمی کنند . این تجهیزات وظیفه ترجمه پروتکل بین دو شبکه غیر همجنس را انجام می دهند . به عنوان مثال در شبکه هایی TCP/IP Base نیستند با استفاده از یک Gateway می توان پروتکل شبکه را به پروتکل TCP/IP و برعکس تبدیل نمود .
Router یا مسیریاب : وسیله ای است که بسته ها را در طول شبکه گسترده هدایت می کند و در واقع ساختار شبکه اینترنت ( Back Bone ) در لایه IP از مسیریابها و اتصالات بین آنها تشکیل شده است . مسیریابها در لایه سه کار می کنند ؛ یعنی هر مسیریاب بسته را شناخته و می تواند از روی Header بسته ها مبدا و مقصد را تشخیشص دهد . وقتی کامپیوتری در یک شبکه بسته ای را ارسال می کند که مقصد آن در شبکه محلی متصل به آن کامپیوتر موجود نیست آن بسته را تحویل Gateway می دهد تا از شبکه خارج شود . Gatewayها در شبکه معمولا تجهیزاتی هستند که عمل مسیریابی را نیز انجام می دهند . پس Router شبکه یا همان Gateway آدرس مقصد بسته ها را با مسیرهای خود مقایسه می کند تا کوتاهترین و بهترین مسیر را بین مبدا و مقصد انتخاب کنند و در صورت وجود مسیر بسته به خروجی مورد نظر ارسال می شود و در صورت عدم وجود مسیر یا برای مسیریابی Router با مسیریابهای مجاور مشورت می نماید و یا بسته را تحویل مسیریاب بعدی که در واقع Gateway مربوط به این مسیریاب می باشد هدایت می کند . هر Router دارای یک Routing table می باشد که این جدول به صورت پویا نسبت به مسیریابهای همسایه به روز رسانده می شود ( پروتکلهایی مانند RIP و OSPF ) به عبارت بهتر مسیریابها همیشه در مورد مسیرهای موجود برروی اینترنت با یکدیگر تبادل نظر می نمایند . مسیریابها همواره به دنبال بهترین مسیر با کمترین هزینه برروی اینترنت می گردند .

لایه دسترسی به شبکه در اینترنت (Network Access) :
پایین ترین لایه مدل TCP/IP یا Network Access که شامل کنترل و مدیریت رسانه فیزیکی و پروتکلهای انتقال فریم می باشد و هیج تعریف مشخصی نداشته و به دلیل تنوع فراوان تجهیزات و پروتکلها در این لایه بسیار انعطاف پذیر می باشد . سخت افزارها یا کانالهای ارائه سرویس در این لایه می توانند خطوط تلفن ، سیم زوج تابیده STP و UDP و کابلهای هم محور کواکسیکال ، فیبرهای نوری ، کانالهای رادیویی و کانالهای ماهواره ای و غیره باشند . تمام این کانالها دارای مفهومی به نام پهنای باند ( Band With ) می باشند . Band With دریک مفهوم ساده و غیر دقیق ؛ پهنای باند هر کانال را می توان توانایی و ظرفیت آن کانال در ارسال اطلاعات با نرخ بیت بر ثانیه ( Bit/s ) تعریف نمود .
بسیاری از کاربران شبکه اینترنت بوسیله مودم و خط تلفن معمولی ( Modem/Dial up ) به اینترنت متصل می شوند . این کاربران برای برقراری ارتباط با اینترنت نیاز به یک تامین کننده ارتباط یا ISP ( Internet Service Provider ) دارند . این تامین کنندگان ارتباط نیز خود به شکلی به اینترنت متصل هستند . در اکثر موارد ارتباط بین کاربران و سرویس دهنده و همچنین ارتباط بین سرویس دهنده بزرگتر ، ارتباطی نقطه به نقطه یا Point to Point می باشد . بنابراین پروتکلهای برقراری ارتباط نقطه به نقطه در استفاده از اینترنت کاربرد فراوانی دارد . در ادامه به بررسی دو پروتکل PPP و SLIP به عنوان نمونه ای از این پروتکلها می پردازیم :
پروتکل SLIP : یک ایستگاه ارسال اطلاعات را با فرستادن رشته 0XC0 به ایستگاه مقابل اعلام می دارد . همچنین خاتمه ارسال اطلاعات نیز با همین رشته مشخص می شود . در این پروتکل هیچگونه کشف خطایی گنجانده نشده و کشف خطا به لایه بالاتر واگذارشده است . همچنین در فریم مربوط SLIP فقط پروتکل IP ( بسته IP ) قرارمی گیرد . از دیگر نقاط ضعف SLIP این است که ایستگاههای کاری باید دارای IP ثابت باشند که معمولا در اینترنت چنین نیست و به دلیل این ساختار در این پروتکل مشکل امنیتی وجود دارد که باعث می شود تا هر ایستگاهی که ارتباط برقرار نماید ماشین معتبر شناخته شود .
پروتکل PPP : این پروتکل دارای ساختار فریم زیر می باشد :
Byte FLAG ( ابتدای فریم )
Byte ADDRESS
Byte CONTROL
OR 2 Byte PROTOCOL
Variable Byte PAY LOAD
OR 4 Byte CHECK SUM
Byte FLAG ( انتهای فریم )
در هنگام اتصال با مودم ابتدا لازم است یک سری پارامترها بین مبدا و مقصد انتقال یابد و پس از انتقال این پارامترهای کنترلی ارسال اطلاعات آغاز می شود . این پارامترهای کنترلی به دو رشته NCP و LCP تقسیم می شوند :
LCPها ( Link Control Protocol ) پارامترهای کنترل PPP را بصورت توافقی بین طرفین و تا هنگام قطع ارتباط مشخص می نمایند . پس از تنظیم LCPها ، NCPها ( Network Control Protocol ) تنظیم خواهند شد که بوسیله آنها پارامترهای مربوط به لایه بالاتر انتقال داده شده وتنظیم می گردند ؛ به مجموعه این مراحل فاز مذاکره یا Negotiation phase می گویند . پس از این فاز واحدهای دریافتی از لایه بالاتر در قسمت PAY LOAD قرار گرفته و انتقال داده می شود . در هنگام قطع ارتباط نیز یک سری NCP و LCP رد و بدل می شوند و سپس ارتباط قطع می شود . به عنوان مثال در هنگام رد و بدل NCPها یک سرویس دهنده به میزبان خود IP اختصاص می دهد .

لایه اینترنت ( لایه IP یا لایه Network ) :
یادآور می شویم که مفهوم مسیریابی در شبکه اینترنت و سایر شبکه های WAN انتقال اطلاعات بین شبکه های مختلف و یا در حالت کلی بین شبکه های مختلف با توپولوژیها و استانداردهای مختلف می باشد . در شبکه های مختلف قالب فریمهای انتقالی با یکدیگر متفاوت بوده و بنابراین اطلاعات یک شبکه با فریم همان شبکه نمی تواند از مرز شبکه خارج شود . همچنین یادآور می شویم که در لایه اول مدل TCP/IP آدرسهای مورد استفاده برای انتقال فریمها MAC آدرسها یا آدرسهای سخت افزاری نام داشتند و برای یک شبکه خاص منحصر به فرد بوده اند .
بی نظمی در شبکه های مختلف و تنوع توپولوژی و پروتکلها و همچنین روشهای آدرس دهی ایجاب می کند که برای برقراری ارتباط بین تمام کامپیوترها و تمام شبکه ها در اینترنت اصول مشترک و استانداردی بوجود آید . برای انجام این عمل در اولین مرحله بوجود آوردن آدرسهای منحصر بفرد و استاندارد با ساختار خاص در نظر گرفته و طراحی شود . { مرحله اول : IP Address آدرسهای جهانی منحصر بفرد در اینترنت }
مرحله دوم ایجاد ساختار بسته ای است که برای کلیه شبکه ها استاندارد و قابل انتقال باشد ؛ در واقع باید بسته ای در نظر گرفته شود که به راحتی بتواند در طول اینترنت و بر روی شبکه های مختلف به راحتی حرکت کند . در مدل TCP/IP به واحد اطلاعاتی که درون فیلد داده هر فریم قرار می گیرد بسته IP از شبکه ای به شبکه دیگر به راحتی و با قرار گرفتن در فریمها انتقال داده می شود . در واقع می توان گفت وجه تشابه کلیه کامپیوترهای موجود در اینترنت داشتن یک آدرس منحصر بفرد و پشتیبانی پروتکل TCP/IP می باشد . { مرحله دوم : IP Pocket بسته استاندارد }

پروتکل IP ) Internet Protocol ) :
پروتکل IP را می توان به صورت خلاصه و به شکل زیر تشریح نمود ؛ لایه IP یک واحد اطلاعات را از لایه بالاتر تحویل می گیرد . این واحد اطلاعات Data Gram نام دارد اگر طول Data Gram بزرگ باشد لایه IP آن را به واحدهای کوچکتر بنام قطعه تقسیم می نماید ، پس با استفاده از قطعه و اضافه کردن Header یا سربار به آن ( سر‌آیند ) بسته IP را تشکیل می دهد . در هر بسته IP که آدرس مبدا و مقصد در آن موجود می باشد Header بسته توسط مسیریابها پردازش شده وبسته به سمت مقصد هدایت می شود . طول یک بسته IP می تواند حداکثر 64 کیلو بایت باشد ؛ اما معمولا بسته های IP با طولی حدود 1500 بایت تشکیل می شود به دلیل اینکه اکثر استانداردهای شبکه در لایه پایین تر طول فریم در همین حدود دارد و تشکیل بسته IP با این طول باعث می شود حتی الامکان یک بسته IP بین مبدا و مقصد شکسته نشده و به واحدهای کوچکتر تقسیم نشود . در این پروتکل به قطعات ساخته شده از یک دیاگرام شماره ترتیب تخصیص داده می شود تا در مقصد بسته های IP مجددا به ترتیب چیده شده و قطعه اصلی تشکیل شود . در کنار پروتکل IP پروتکلهای دیگری مانند : ICMP ، ARP ، RARP ، RIP و غیره وجود دارد که پروتکل IP را در عملکرد بهتر ، مسیریابی صحیح ، مدیریت خطاهای احتمالی و مواردی از این قبیل کمک می کند .

قالب بسته IP :
قالب بسته IP به شکل زیر می باشد :
4 Bit VERSION
4 Bit IHL
8 Bit TYPE OF SERVICE
16 Bit TOTAL LENGTH
8 Bit IDENTIFICATION
1 Bit UNUSED!
1 Bit DF
1 Bit MF
13 Bit FRAGMENT OFFSET
8 Bit TIME TO LIVE
- 8 Bit PROTOCOL
16 Bit HEADER CHECK SUM
32 Bit SOURCE ADDRESS
32 Bit DESTINATION ADDRESS
0 OR More ( 32 Bit ) OPTION
32 Bit PAY LOAD

Version :
این فیلد چهار بیت است و نسخه پروتکل IP را مشخص می کند . پروتکلی که هم اکنون در اینترنت از آن استفاده می شود پروتکل نسخه چهار می باشد .
IHL) IP Header Length ) :
این فیلد نیز 4 بیتی است و طول Header بسته را مشخص می کند ، اگر عدد موجود در این فیلد در 4 ضرب شود طول Header به بایت بدست می آید . به عنوان مثال اگر در این فیلد عدد 10 قرار گرفته باشد بدین معنی است که طول Header ، 40 بایت خواهد بود . حداقل طول Header ( در هنگامی که Option برابر صفر باشد ) برابر 20 بایت و بنابراین حداقل IHL عدد 5 می باشد . اگر در بسته ای IHL کمتر از 5 باشد از این بسته صرفنظر می شود . حداکثر این مقدار نیز برابر عدد 15 است . بنابراین حداکثر طول Header می تواند 60 بایت باشد و درنتیجه قسمت Option می تواند بین صفر تا 40 بایت تغییر کند .
Type of service :
در این قسمت اطلاعات مربوط به اولویت بندی و کیفیت سرویس ذخیره می شود .
Total length :
طول یک بسته شامل قسمت Header و Data را مشخص می کند . باتوجه به تعداد بیتهای Total length می توان گفت که ماکزیمم طول بسته IP ، 64 کیلو بایت باشد .
Identification :
در این قسمت مشخص می شود که اطلاعات موجود دراین قسمت داده در این بسته IP مربوط به چه دیتاگرامی از لایه بالاتر می باشد .
Fragment offset :
این فیلد در سه بخش سازماندهی شده است :
الف ) DF ) Don't Fragment ) : با یک شدن این بیت در یک بسته IP هیچ مسیریابی حق ندارد در بین راه این بسته را به بسته های کوچکتر تقسیم نماید .
ب ) MF ) More Fragment ) : این بیت مشخص می کند که آیا بسته IP آخرین قسمت مربوط به یک دیتاگرام می باشد و یا هنوز هم بسته های دیگری وجود دارد .
ج ) Fragment offset : این قسمت 13 بیتی است و در حقیقت شماره ترتیب داده های هر بسته در دیتاگرام شکسته شده می باشد . بنابراین یک دیتاگرام می تواند به حدود 8000 بسته تقسیم شود .
TTL ( Time To Live )
TTL در نقش یک شمارنده طول عمر بسته را تعیین می نماید . طول عمر بسته به زمانی اشاره می کند که یک بسته IP می تواند در شبکه سرگردان باشد . بیشترین عددی که می توان در این قسمت قرارداد عدد 255 ( یک بایت ) است . این عدد توسط فرستنده بسته تنظیم شده و با عبور از هر مسیریاب – هر مرحله عبور از مسیریاب را یک hop یا پرش می نامند - یک واحد از آن کم می شود . به ازای هر ثانیه انتظار در صف نیز یک واحد از آن کم می شود . وقتی این عدد به صفر برسد بسته IP از مسیر حذف شده و از رسیدن آن به مقصد جلوگیری می شود . عددی که به طور معمول توسط سیستم عامل در این قسمت قرار می گیرد عدد 30 است و عددی که معمولا بوسیله آن می توان از نقطه ای به نقطه دیگر حرکت کرد عدد 15 است .
Protocol :
این فیلد مشخص می کند که پروتکل تحویلی از لایه بالاتر TCP یا UDP می باشد ؛ هر پروتکل دارای یک شماره خاص است .
Header check sum :
برای کشف خطا بکار می رود . این فیلد به دلیل اینکه برخی از اطلاعات بسته در عبور از هر مسیریاب تغییر می نماید باید دوباره مقداردهی شود . همچنین خطاهای بوجود آمده مربوط به بسته IP در این لایه بررسی نمی شود .
Source و Destination :
آدرسهای 4 بایتی منحصر بفرد برروی اینترنت می باشند که مبدا و مقصد را مشخص می کنند .
Option :
این قسمت اختیاری است و معمولا اطلاعاتی در خصوص مسیریابی و مسیرهای بهینه در آن قرار می گیرد که مورد استفاده مسیریابها است .
Pay load :
در این قسمت داده ها و یا در واقع قطعه ای از دیتاگرام لایه بالاتر قرار می گیرد .

آدرسها در اینترنت
در اینترنت هر میزبان دارای یک آدرس یکتا و منحصر بفرد 32 بیتی می باشد برای سادگی نمایش این آدرس ، آدرس به 4 قسمت 8 بیتی بقسیم می شود هر قسمت با نقطه از قسمت دیگر جدا شده و در مبنای 10 نمایش داده می شود . برای مثال عدد 00100010,00010101,11100001,00000001 به صورت 34.21.225.1 نمایش داده می شود .
نحوه پیدا کردن آدرسها بر روی اینترنت مانند پیدا کردن آدرسها برای یک آدرس پستی و یا مسیریابی تلفن براساس شماره تلفن ها می باشد . تفاوتی که بین تقسیم بندی IPها و آدرسهای پستی و شماره تلفن ها وجود دارد این است که تقسیم بندیهای پستی براساس مرزبندیهای جغرافیایی و موقعیت سیاسی – جغرافیایی می باشد اما در تقسیم بندی IPها این دسته بندی براساس شرکتهای مختلف و تامین کنندگان سرویس انجام شده است و محدودیتی از لحاظ جغرافیایی ندارد .
آدرسهای IP برروی اینترنت حدود 4 بیلیارد می باشند که در 5 کلاس A ، B ، C ، D و E تقسیم بندی شده اند :
• آدرسهای کلاس A : آدرسهای این کلاس با عددی بین 0 تا 127 (0.xxx.xxx.xxx تا 127.xxx.xxx.xxx ) شروع می شوند .
• آدرسهای کلاس B : آدرسهای این کلاس با عددی بین 128 تا 191 شروع می شوند .
• آدرسهای کلاس C : آدرسهای این کلاس با عددی بین 192 تا 223 شروع می شوند .
• آدرسهای کلاس D : دراین کلاس 4 بیت مشخصه کلاس می باشد ( 1110 ) و 28 بیت باقی مانده آدرسهای Multi cast هستند ، بدین معنی که با تنظیم کردن قسمت باقی مانده می توان اطلاعاتی را برای گروهی از کامپیوترها که دارای مشخصه مشترک هستند ( آدرس Multi cast) ارسال نمود .
• آدرسهای کلاس E : آدرسهای این کلاس با عددی بزرگتر از 224 شروع می شوند . این آدرسها رزرو شده اند و برروی اینترنت استفاده نمی شوند .

آدرسهای خاص
در بین تمامی کلاسهای آدرس ( 5 گروه ) گروهی از آدرسها وجود دارند که دارای معنی ویژه ای هستند و نمی توان با آنها شبکه یا میزبان خاصی را برروی اینترنت آدرس دهی نمود ؛ رنج IPهای آزادی که می توان برروی اینتزنت از آن استفاده کرد از 192.168.0.0 تا 255.255.0.0 می باشد .
این آدرسهای خاص عبارتند از :
1- 0.0.0.0 : هر ماشینی که آدرس آن مشخص نیست ( آدرس خودش را نمی داند ) از این آدرس در قسمت Source پاکت IP استفاده می کند . مشخص است که گیرنده Packet نمی تواند هیچ جوابی برای فرستنده ارسال نماید .
2- 0.xxx.xxx.xxx : هر ماشینی که مشخصه شبکه ای را که متعلق به آن است ندارد از این ساختار آدرس استفاده می کند .
3- 255.255.255.255 : برای ارسال Broad cast در شبکه ای که ماشین ارسال کننده بسته برروی آن شبکه قرار دارد بکارمی رود .
4- xxx.xxx.xxx.255 : برای ارسال Broad cast برای کلیه ماشینها در یک شبکه خاص بکارمی رود .
5- 127.xxx.xxx.xxx : این آدرس ، آدرس بازگشت ( Loop back ) می باشد . از این آدرس برای اشکال زدایی نرم افزارها و تست برنامه ها استفاده می شود ؛ به عنوان مثال آدرس 127.0.0.1 فرستنده بسته را مشخص می نماید یعنی هر Packet ارسالی به ارسال کننده Packet بازمی گردد .

DNS ) Domain Name Server ) :
تنها هویت معتبر یک میزبان برروی اینترنت آدرس IP میزبان می باشد اما به دلیل اینکه به خاطر سپردن IPها تقریبا غیرممکن است از آدرسهای نمادین استفاده می شود که باید به آدرسهای IP تبدیل شوند . DNS یا سیستم نامگذاری دامنه روشی سلسله مراتبی است که بانک اطلاعاتی مربوط به نامها و معادل IP آنها را روی شبکه اینترنت توزیع کرده است و هر ایستگاهی می تواند در یک روال منظم و سلسله مراتبی آدرس IP معادل با نام مورد نظرش را پیدا نماید .
روش کار به این صورت است که قبل از اینکه یک برنامه کاربردی بخواهد برروی اینترنت ارتباطی را برقرار کند نام میزبانی را که می خواهد به آن متصل شود با استفاده از پروتکل UDP برای سرویس دهندههای DNS که در تنظیمات آن به صورت دستی معرفی شده اند ارسال می نماید و پس از دریافت آدرس IP اطلاعات را برای مقصد مورد نظر ارسال می نماید .

منبع : شبکه فن آوری اطلاعات ایران (www.IRITN.com)

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی	- مشاهده میزان کارکرد مانیتور
- افزودن Copy toوMove to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- سرعت واقعی اینترنت	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- پاک کردن حرفه ای اطلاعات	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- خدمات رایگان تلفن ثابت	- ترفند در دسترس نبودن
- آموزش راه اندازی شبکه LAN	- شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق
- مبانی شبکه و سوئیچ	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی -آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

آموزش راه اندازی شبکه LAN

پیمان — Sat, 25 Sep 2010 09:14:25 GMT

آموزش راه اندازی و تنظیم یک شبکه LAN کوچک

اگر در محیط کار یا منزل خود با بیش از یک کامپیوتر سروکار دارید احتمالا به فکر افتاده اید که آنها را به یکدیگر متصل کرده و یک شبکه کوچک کامپیوتری راه بیا ندازید .
با اتصال کامپیوتر ها به یکدیگرمیتوانید چاپگرتان را بین همه انها به اشتراک بگذارید از طریق یکی از کامپیوتر ها که به اینترنت وصل است بقیه را نیز به اینترنت متصل کنید از هر یک از کامپیوتر ها به فایل های خود از جمله عکس ها اهنگ ها و اسنادتان دسترسی پیدا کنید به بازی هایی بپردازید که نه چند بازیکن با چند کامپیوتر نیاز دارند
و بلاخره این که که خروجی وسایلی چون DVD PLAYER یا وب کم را به سایر کامپیوتر ها ارسال کنید .
در این مقاله صمن معرفی روش های مختلف اتصال کامپیوترها به یکدیگر انخام تنظیمات دستی را برای بهره بردن از حد اقل مزایای یک شبکه کامپیو تری به شما نشان می دهیم .

روشهای اتصال
برای اثصال کامپیوتر هایی که در فاصله ای نه چندان دور از یکدیگر قرار دارند راههای مختلفی وجود دارد که عبارتند از :

سیم کشی دیتا به صورت تو کار در حین ساخت ساختمان که امروز بسیار متداول است .
ذر این روش همان گونه که برای برق ساختمان از قبل نقشه می کشند و مثلا جای کلید ها و پریز ها را مشخص می کنند برای شبکه کامپیوتری هم نقشه کشی و سیم کشی می کنند .
قرار دادن سیم ها در کف اتاق و اتصال کامپیوتر هایی که در یک اتاق قرار دارند .

استفاده از فناوری بی سیم

استفاده از سیم کشی برق داخل ساختمان
استفاده از سیم کشی تلفن داخل ساختمان

هر یک روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند اما برای به اشتراک گذاشتن چاپگر فایل ها و اینتر نت باید کامپیوتر ها را به نحو صحیح و مناسبی تنظیم و آماده کنید و فرق نمی کند که کدام روش را انتخاب کرده باشید.
به همین دلیل کار را از همین نقطه شروع می کنیم از آنجا که ویندوز اکس پی پر استفاده ترین ویندوز در منازل و دفاتر کوچک است نحوه اشتراک گذاری منابع در این ویندوز را مورد بحث قرار می دهیم هر چند مورد سایر ویندوز ها مفاهیم تغییر نمی کند .

گام های اولیه :
برای راه اندازی شبکه در منزل خود این سه کار را باید انجام دهیم :
۱- انتخاب فناوری مناسب شبکه که مورد نظر ما در این مقاله اترنت استاندارد است
۲- خرید و نصب سخت افزار مناسب این کار، که اصلی ترین آنها کارت شبکه برای هر یک از این کامپیوتر ها و یک هاب – سوییچ است.
۳- تنظیم و آماده سازی سیستم ها به نحوی که بتوانند همدیگر را ببینند و با یکدیگر صحبت کنند.
از این سه مرحله قدم سوم از همه مهم تر است .
ویندوز اکس پی قسمتی به نام NETWORK SETUP WIZARD دارد که تنظیمات شبکه را برای شما انجام می دهد .
به غیر از این متخصصان هستند که در ازای دریافت دستمزد ، شبکه شما را در محل راه می اندازند .
نام گذاری کامپیوتر ها به اشتراک گذاشتن چاپگر ها فایل ها و اتصالات اینترنتی ،اساسی ترین کارهایی هستند که این افراد برای شما انجام می دهند .
اما اگر با مشکلی مواجه بشوید یا تنظیمات کامپیوتر تان بهم بخورد ، باید بتوانید خودتان شبکه را تنظیم کنید .
کلا بد نیست مفاهیم و اصول راه اندازی یک شبکه کامپیوتری را بدانید تا به هنگام ضرورت خودتان بتوانید دست به کار شوید .
به طور کلی کار هایی که باید انجام دهید تا یک شبکه ((مرده)) را ((زنده)) کنید و به بهره برداری از ان بپر دازید ، از این قرار است :
نام گذاری کامپیوتر
دادن آدرس IP
به اشتراک گذاشتن فایل ها
به اشتراک گذاشتن چاپگر
انجام تنظیمات امنیتی
به اشتراک گذاشتن اتصال اینترنت

نام گذاری کامپیوتر :
بعد از نصب سخت افزار های مورد نیاز برای راه اندازی شبکه ، نیاز به نوبت به نصب نرم افزار های آن می رسد.
در اولین قدم باید برای تک تک کامپیوتر های موجود در شبکه خود اسمی منحصر به فرد و غیر تکراری انتخاب کنید .
علاوه بر اسم کامپیوتر اسم گروه کاری یا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپیوتر های یک شبکه باید عضو یک گروه کاری باشند .

مراحل در ویندوز اکس پی :
برای نام گذاری کامپیوتر در ویندوز اکس پی این مراحل را دنبال کنید :
۱- پنجره Control Panel را باز کنید
۲- اگر حالت نمایش آیکون ها به صورت کلاسیک نیست روی لینک Classic View کلیک کنید .در این حالت برنامه System را اجرا کنید .
۳- در کادر محاوره ظاهر شده صفحه Computer Name را انتخاب کنید
۴- همان طور که ملا حظه می کنید کامپیوتر یک اسم کامل دارد و یک گروه کاری . روی دکمه Change کلیک کنید تا کادر محاوره بعدی ظاهر شود .
۵- در کادر اول اسمی را تایپ کنید که می خواهید به کامپیوتر تان اختصاص دهید . این اسم هر چیزی می تواند باشد ، فقط نباید تکراری باشد . مثلا اسم کامپیونر اول را pc 1 بگذارید .
۶- در کادر دوم اسمی را که می خواهید به گروه کاری خود اختصاص دهید وارد کنید .مثلا My office یا My Home یا هر چیز دیگر . حتی خود Work Group هم بد نیست .
۷- در پایان OK و دوباره OK را بزنید . اگر ویندوز خواست ری استارت کند قبول کنید .

آدرس IP
آدرس IP نشانی هر کامپیوتر در شبکه است . کامپیوتر از طریق این نشانی است که یکدیگر را در شبکه پیدا می کنند .
در هر شبکه آدرس IP هر کامپیوتر باید منحصر به فرد و غیر تکراری باشد .
درباره ی IP و آدرس دهی از این طریق ، زیاذ میتوان صحبت کرد ، اما از آنجا که در این مقاله قصد پرداختن به تئوری را نداریم بلا فاصله دست به کار می شویم . فقط ذکر این نکته را ضروری میدانیم که آدرس IP در واقع یک شماره چهار قسمتی است . هر قسمت عددی از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدی جدا می شود .
مثلا 192.168.0.1 یک آدرس IP است . مفهوم دیگر Subnet Mask است ، که توضیح آن هم از حوصله این مقاله خارج است . فقط این را قبول کنید که در یک شبکه کوچک ، Subnet Mask را به صورت 255.255.255.0 تایین می کنیم .
در یک شبکه کوچک ، برای تمام کامپیوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را یکسان می گیریم و فقط قسمت چهارم را برای هر کامپیوتر عدد متفاوتی را در نظر می گیریم .
مثلا در کامپیوتر اول آدرس 192.168.0.1 و برای کامپیوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را می نویسیم و به همین ترتیب ذر بقیه کامپیوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتی را می دهیم .

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی	- مشاهده میزان کارکرد مانیتور
- افزودن Copy toوMove to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- سرعت واقعی اینترنت	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- پاک کردن حرفه ای اطلاعات	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- آموزش کامل شبکــه	- ترفند در دسترس نبودن
- خدمات رایگان تلفن ثابت	- شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق
- مبانی شبکه و سوئیچ	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی -آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

مبانی شبکه و سوئیچ

پیمان — Sat, 25 Sep 2010 03:08:57 GMT

آشنایی با مبانی شبکه و سوئیچ

عناصر اصلی در یک شبکه کامپیوتری بشرح زیر می باشند:
شبکه : شامل مجموعه ای از کامپیوترهای متصل شده (با یک روش خاص )، بمنظور تبادل اطلاعات است.
گره : شامل هر چیزی که به شبکه متصل می گردد ، خواهد بود.( کامپیوتر ، چاپگر و ... )
سگمنت : یک بخش خاص از شبکه بوده که توسط یک سوئیچ ، روتر و یا Bridge از سایر بخش ها جدا شده است .
ستون فقرات : کابل اصلی که تمام سگمنت ها به آن متصل می گردند. معمولا" ستون فقرات یک شبکه دارای سرعت بمراتب بیشتری نسبت به هر یک از سگمنت های شبکه است . مثلا" ممکن است نرخ انتقال اطلاعات ستون فقرات شبکه 100 مگابیت در ثانیه بوده در صورتیکه نرخ انتقال اطلاعات هر سگمنت 10 مگابیت در ثانیه باشد.
توپولوژی : روشی که هر یک از گره ها به یکدیگر متصل می گردند را گویند.
کارت شبکه : هر کامپیوتر از طریق یک کارت شبکه به شبکه متصل می گردد.در اکثر کامپیوترهای شخصی ، کارت فوق از نوع اترنت بوده ( دارای سرعت 10 و یا 100 مگابیت در ثانیه ) و در یکی از اسلات های موجود روی برد اصلی سیستم ، نصب خواهد شد.
آدرس MAC : آدرس فیزیکی هر دستگاه ( کارت شبکه ) در شبکه است. آدرس فوق یک عدد شش بایتی بوده که سه بایت اول آن مشخص کننده سازنده کارت شبکه و سه بایت دوم ، شماره سریال کارت شبکه است .

Unicast : ارسال اطلاعات توسط یک گره با آدرس خاص و دریافت اطلاعات توسط گره دیگر است .
Multicast : یک گره ، اطلاعاتی را برای یک گروه خاص (با آدرس مشخص) ارسال می دارد.دستگاههای موجود در گروه ، اطلاعات ارسالی را دریافت خواهند کرد.
Broadcast : یک گره اطلاعاتی را برای تمام گره های موجود در شبکه ارسال می نماید.

سوئیچ
شبکه از مجموعه ای کامپیوتر ( گره ) که توسط یک محیط انتقال (کابلی بدون کابل) بیکدیگر متصل می گردند ، تشکیل شده است. در شبکه از تجهیزات خاصی نظیر هاب و روتر نیز استفاده می گردد.
سوئیچ یکی از عناصر اصلی و مهم در شبکه های کامپیوتری است . با استفاده از سوئیچ ، چندین کاربرقادربه ارسال اطلاعات از طریق شبکه در یک لحظه خواهند بود. سرعت ارسال اطلاعات هر یک از کاربران بر سرعت دستیابی سایر کاربران شبکه تاثیر نخواهد گذاشت .
سوئیچ همانند روتر که امکان ارتباط بین چندین شبکه را فراهم می نماید ، امکان ارتباط گره های متفاوت (معمولا" کامپیوتر) یک شبکه را مستقیما" با یکدیگر فراهم می نماید. شبکه ها و سوئیچ ها دارای انواع متفاوتی می باشند..
سوئیچ هائی که برای هر یک از اتصالات موجود در یک شبکه داخلی استفاده می گردند ، سوئیچ های LAN نامیده می شوند. این نوع سوئیچ ها مجموعه ای از ارتباطات شبکه را بین صرفا" دو دستگاه که قصد ارتباط با یکدیگر را دارند ، در زمان مورد نظر ایجاد می نماید.

استفاده از سوئیچ
در اکثر شبکه های متداول ، بمنظور اتصال گره ها از هاب استفاده می شود. همزمان با رشد شبکه ( تعداد کاربران ، تنوع نیازها ، کاربردهای جدید شبکه و ...) مشکلاتی در شبکه های فوق بوجود می آید :
- Scalability . در یک شبکه مبتنی بر هاب ، پهنای باند بصورت مشترک توسط کاربران استفاده می گردد. با توجه به محدود بودن پهنای باند ، همزمان با توسعه، کارآئی شبکه بشدت تحت تاثیر قرار خواهد گرفت . برنامه های کامپیوتر که امروزه بمنظور اجراء بر روی محیط شبکه ، طراحی می گردنند به پهنای باند مناسبی نیاز خواهند داشت . عدم تامین پهنای باند مورد نیازبرنامه ها ، تاثیر منفی در عملکرد آنها را بدنبال خواهد داشت .

-Latency . به مدت زمانی که طول خواهد کشید تا بسته اطلاعاتی به مقصد مورد نظر خود برسد ، اطلاق می گردد. با توجه به اینکه هر گره در شبکه های مبتنی بر هاب می بایست مدت زمانی را در انتظار سپری کرده ( ممانعت از تصادم اطلاعات ) ، بموازات افزایش تعداد گره ها در شبکه ، مدت زمان فوق افزایش خواهد یافت . در این نوع شبکه ها در صورتیکه یکی از کاربران فایل با ظرفیت بالائی را برای کاربر دیگر ارسال نماید ، تمام کاربران دیگر می بایست در انتظاز آزاد شدن محیط انتقال بمنظور ارسال اطلاعات باشند. بهرحال افزایش مدت زمانی که یک بسته اطلاعاتی به مقصد خود برسد ، هرگز مورد نظر کاربران یک شبکه نخواهد بود.
- Network Failure . در شبکه های مبتنی بر هاب ، یکی از دستگاههای متصل شده به هاب قادر به ایجاد مسائل و مشکلاتی برای سایر دستگاههای موجود در شبکه خواهد بود. عامل بروز اشکال می تواند عدم تنظیم مناسب سرعت ( مثلا" تنظیم سرعت یک هاب با قابلیت 10 مگابیت در ثانیه به 100 مگابیت در ثانیه ) و یا ارسال بیش از حد بسته های اطلاعاتی از نوع Broadcast ، باشد.
- Collisions . در شبکه های مبتنی بر تکنولوژی اترنت از فرآینده خاصی با نام CSMA/CD بمنظور ارتباط در شبکه استفاده می گردد. فرآیند فوق نحوه استفاده از محیط انتقال بمنظور ارسال اطلاعات را قانونمند می نماید. در چنین شبکه هائی تا زمانیکه بر روی محیط انتقال ترافیک اطلاعاتی باشد ، گره ای دیگر قادر به ارسال اطلاعات نخواهد بود. در صورتیکه دو گره در یک لحظه اقدام به ارسال اطلاعات نمایند ، یک تصادم اطلاعاتی ایجاد و عملا" بسته های اطلاعاتی ارسالی توسط هر یک از گره ها نیز از بین خواهند رفت . هر یک از گره های مربوطه ( تصادم کننده ) می بایست بمدت زمان کاملا" تصادفی در انتظار باقی مانده و پس از فراهم شدن شرایط ارسال ، اقدام به ارسال اطلاعات مورد نظر خود نمایند.

هاب مسیر ارسال اطلاعات از یک گره به گره دیگر را به حداقل مقدار خود می رساند ولی عملا" شبکه را به سگمنت های گسسته تقسیم نمی نماید. سوئیچ بمنظور تحقق خواسته فوق عرضه شده است . یکی از مهمترین تفاوت های موجود بین هاب و سوئیچ ، تفسیر هر یک از پهنای باند است . تمام دستگاههای متصل شده به هاب ، پهنای باند موجود را بین خود به اشتراک می گذارند.در صورتیکه یک دستگاه متصل شده به سوئیچ ، دارای تمام پهنای باند مختص خود است. مثلا" در صورتیکه ده گره به هاب متصل شده باشند ، ( در یک شبکه ده مگابیت درثانیه) هر گره موجود در شبکه بخشی از تمام پهنای باند موجود ( ده مگابیت در ثانیه ) را اشغال خواهد کرد. ( در صورتیکه سایر گره ها نیز قصد ارتباط را داشته باشند) . در سوئیچ ، هر یک از گره ها قادر به برقراری ارتباط با سایر گره ها با سرعت ده مگابیت در ثانیه خواهد بود.
در یک شبکه مبتنی بر سوئیچ ، برای هر گره یک سگمنت اختصاصی ایجاد خواهد شد. سگمنت های فوق به یک سوئیچ متصل خواهند شد. در حقیقت سوئیچ امکان حمایت از چندین ( در برخی حالات صدها ) سگمنت اختصاصی را دارا است . با توجه به اینکه تنها دستگاه های موجود در هر سگمنت سوئیچ و گره می باشند ، سوئیچ قادر به انتخاب اطلاعات ، قبل از رسیدن به سایر گره ها خواهد بود. در ادامه سوئیچ، فریم های اطلاعاتی را به سگمنت مورد نظر هدایت خواهد کرد. با توجه به اینکه هر سگمنت دارای صرفا" یک گره می باشد ، اطلاعات مورد نظر به مقصد مورد نظر ارسال خواهند شد. بدین ترتیب در شبکه های مبتنی بر سوئیچ امکان چندین مبادله اطلاعاتی بصورت همزمان وجود خواهد داشت .
با استفاده از سوئیچ ، شبکه های اترنت بصورت full-duplex خواهند بود. قبل از مطرح شدن سوئیچ ، اترنت بصورت half-duplex بود. در چنین حالتی داده ها در هر لحظه امکان ارسال در یک جهت را دارا می باشند . در یک شبکه مبتنی بر سوئیچ ، هر گره صرفا" با سوئیچ ارتباط برقرار می نماید ( گره ها مستقیما" با یکدیگر ارتباط برقرار نمی نمایند) . در چنین حالتی اطلاعات از گره به سوئیچ و از سوئیچ به گره مقصد بصورت همزمان منتقل می گردند.
در شبکه های مبتنی بر سوئیچ امکان استفاده از کابل های بهم تابیده و یا فیبر نوری وجود خواهد داشت . هر یک از کابل های فوق دارای کانکتورهای مربوط به خود برای ارسال و دریافت اطلاعات می باشند. با استفاده از سوئیچ ، شبکه ای عاری از تصادم اطلاعاتی بوجود خواهد آمد. انتقال دو سویه اطلاعات در شبکه های مبتنی بر سوئیچ ، سرعت ارسال و دریافت اطلاعات افزایش می یابد.
اکثر شبکه های مبتنی بر سوئیچ بدلیل قیمت بالای سوئیچ ، صرفا" از سوئیچ به تنهائی استفاده نمی نمایند. در این نوع شبکه ها از ترکیب هاب و سوئیچ استفاده می گردد. مثلا" یک سازمان می تواند از چندین هاب بمنظور اتصال کامپیوترهای موجود در هر یک از دپارتمانهای خود استفاده و در ادامه با استفاده از یک سوئیچ تمام هاب ها(مربوط به هر یک از دپارتمانها) بیکدیگر متصل می گردد.

تکنولوژی سوئیچ ها
سوئیچ ها دارای پتانسیل های لازم بمنظور تغییر روش ارتباط هر یک از گره ها با یکدیگر می باشند. تفاوت سوئیچ با روتر چیست ؟ سوئیچ ها معمولا" در لایه دوم (Data layer) مدل OSI فعالیت می نمایند.در لایه فوق امکان استفاده از آدرس های MAC ( آدرس ها ی فیزیکی ) وجود دارد. روتر در لایه سوم (Network) مدل OSI فعالیت می نمایند. در لایه فوق از آدرس های IP ر IPX و یا Appeltalk استفاده می شود. ( آدرس ها ی منطقی ) . الگوریتم استفاده شده توسط سوئیچ بمنظور اتخاذ تصمیم در رابطه با مقصد یک بسته اطلاعاتی با الگوریتم استفاده شده توسط روتر ، متفاوت است .
یکی از موارد اختلاف الگوریتم های سوئیچ و هاب ، نحوه برخورد آنان با Broadcast است . مفهوم بسته های اطلاعاتی از نوع Broadcast در تمام شبکه ها مشابه می باشد. در چنین مواردی ، دستگاهی نیاز به ارسال اطلاعات داشته ولی نمی داند که اطلاعات را برای چه کسی می بایست ارسال نماید. بدلیل عدم آگاهی و دانش نسبت به هویت دریافت کننده اطلاعات ، دستگاه مورد نظر اقدام به ارسال اطلاعات بصورت broadcast می نماید. مثلا" هر زمان که کامپیوتر جدید ویا یکدستگاه به شبکه وارد می شود ، یک بسته اطلاعاتی از نوع Broadcast برای معرفی و حضور خود در شبکه ارسال می دارد. سایر گره ها قادر به افزودن کامپیوتر مورد نظر در لیست خود و برقراری ارتباط با آن خواهند بود. بنابراین بسته های اطلاعاتی از نوع Broadcast در مواردیکه یک دستگاه نیاز به معرفی خود به سایر بخش های شبکه را داشته و یا نسبت به هویت دریافت کننده اطلاعات شناخت لازم وجود نداشته باشند ، استفاده می گردند.
هاب و یا سوئیچ ها قادر به ارسال بسته ای اطلاعاتی از نوع Broadcast برای سایر سگمنت های موجود در حوزه Broadcast می باشند. روتر عملیات فوق را انجام نمی دهد. در صورتیکه آدرس یکدستگاه مشخص نگردد ، روتر قادر به مسیریابی بسته اطلاعاتی مورد نظر نخواهد بود. ویژگی فوق در مواردیکه قصد جداسازی شبکه ها از یکدیگر مد نظر باشد ، بسیار ایده آل خواهد بود. ولی زمانیکه هدف مبادله اطلاعاتی بین بخش های متفاوت یک شبکه باشد ، مطلوب بنظر نمی آید. سوئیچ ها با هدف برخورد با مشکل فوق عرضه شده اند.
سوئیچ های LAN بر اساس تکنولوژی packet-switching فعالیت می نمایند. سوئیچ یک ارتباط بین دو سگمنت ایجاد می نماید. بسته های اطلاعاتی اولیه در یک محل موقت ( بافر) ذخیره می گردند ، آدرس فیزیکی (MAC) موجود در هدر خوانده شده و در ادامه با لیستی از آدرس های موجود در جدول Lookup ( جستجو) مقایسه می گردد. در شبکه های LAN مبتنی بر اترنت ، هر فریم اترنت شامل یک بسته اطلاعاتی خاص است . بسته اطلاعاتی فوق شامل یک عنوان (هدر) خاص و شامل اطلاعات مربوط به آدرس فرستنده و گیرنده بسته اطلاعاتی است .
سوئیچ های مبتنی بر بسته های اطلاعاتی بمنظور مسیریابی ترافیک موجود در شبکه از سه روش زیر استفاده می نمایند.
Cut-Through
Store-and-forward
Fragment-free

سوئیچ های Cut-through ، بلافاصله پس از تشخیص بسته اطلاعاتی توسط سوئیچ ، آدرس MAC خوانده می شود. پس از ذخیره سازی شش بایت اطلاعات که شامل آدرس می باشند ، بلافاصله عملیات ارسال بسته های اطلاعاتی به گره مقصد آغاز می گردد. ( همزمان با دریافت سایر بسته های اطلاعاتی توسط سوئیچ ) . با توجه به عدم وجود کنترل های لازم در صورت بروز خطاء در روش فوق ، سوئیچ های زیادی از روش فوق استفاده نمی نمایند.
سوئیچ های store-and-forward ، تمام بسته اطلاعاتی را در بافر مربوطه ذخیره و عملیات مربوط به بررسی خطاء ( CRC) و سایر مسائل مربوطه را قبل از ارسال اطلاعات انجام خواهند داد. در صورتیکه بسته اطلاعاتی دارای خطاء باشد ، بسته اطلاعاتی دور انداخته خواهد شد. .در غیراینصورت ، سوئیچ با استفاده از آدرس MAC ، بسته اطلاعاتی را برای گره مقصد ارسال می نماید. اغلب سوئیچ ها از ترکیب دو روش گفته شده استفاده می نمایند. در این نوع سوئیچ ها از روش cut-through استفاده شده و بمحض بروز خطاء از روش store-and-forward استفاده می نمایند.
یکی دیگر از روش های مسیریابی ترافیک در سوئیچ ها که کمتر استفاده می گردد ، fragment-free است . روش فوق مشابه cut-through بوده با این تفاوت که قبل از ارسال بسته اطلاعاتی 64 بایت آن ذخیره می گردد.

سوئیچ های LAN دارای مدل های متفاوت از نقطه نظر طراحی فیزیکی می باشند. سه مدل رایج در حال حاضر بشرح زیر می باشند:
- Shared memory . این نوع از سوئیچ ها تمام بسته های اطلاعاتی اولیه در بافر مربوط به خود را ذخیره می نمایند. بافر فوق بصورت مشترک توسط تمام پورت های سوئیچ ( اتصالات ورودی و خروجی ) استفاده می گردد. در ادامه اطلاعات مورد نظر بکمک پورت مربوطه برای گره مقصد ارسال خواهند شد.
-Matrix . این نوع از سوئیچ ها دارای یک شبکه( تور) داخلی ماتریس مانند بوده که پورت های ورودی و خروجی همدیگر را قطع می نمایند. زمانیکه یک بسته اطلاعاتی بر روی پورت ورودی تشخیص داده شد ، آدرس MAC آن با جدول lookup مقایسه تا پورت مورد نظر خروجی آن مشخص گردد. در ادامه سوئیچ یک ارتباط را از طریق شبکه و در محلی که پورت ها همدیگر را قطع می کنند ، برقرار می گردد.
- Bus Architecture . در این نوع از سوئیچ ها بجای استفاده از یک شبکه ( تور) ، از یک مسیر انتقال داخلی ( Bus) استفاده و مسیر فوق با استفاده از TDMA توسط تمام پورت ها به اشتراک گذاشته می شود. سوئیچ های فوق برای هر یک از پورت ها دارای یک حافظه اختصاصی می باشند.

Transparent Bridging
اکثر سوئیچ های LAN مبتنی بر اترنت از سیستم ی با نام transparent bridging برای ایجاد جداول آدرس lookup استفاده می نمایند. تکنولوژی فوق امکان یادگیری هر چیزی در رابطه با محل گره های موجود در شبکه ، بدون حمایت مدیریت شبکه را فراهم می نماید. تکنولوژی فوق داری پنج بخش متفاوت است :

Learning
Flooding
Filtering
Forwarding
Aging

نحوه عملکرد تکنولوژی فوق بشرح زیر است :
- سوئیچ به شبکه اضافه شده و تمام سگمنت ها به پورت های سوئیچ متصل خواهند شد.
- گره A بر روی اولین سگمنت ( سگمنت A) ، اطلاعاتی را برای کامپیوتر دیگر ( گره B) در سگمنت دیگر ( سگمنت C) ارسال می دارد.
- سوئیچ اولین بسته اطلاعاتی را از گره A دریافت می نماید. آدرس MAC آن خوانده شده و آن را در جدول Lookup سگمنت A ذخیره می نماید. بدین ترتیب سوئیچ از نحوه یافتن گره A آگاهی پیدا کرده و اگر در آینده گره ای قصد ارسال اطلاعات برای گره A را داشته باشد ، سوئیچ در رابطه با آدرس آن مشکلی نخواهد داشت . فرآیند فوق را Learning می گویند.
- با توجه به اینکه سوئیچ دانشی نسبت به محل گره B ندارد ، یک بسته اطلاعاتی را برای تمام سگمنت های موجود در شبکه ( بجز سگمنت A که اخیرا" یکی از گره های موجود در آن اقدام به ارسال اطلاعات نموده است . ) فرآیند ارسال یک بسته اطلاعاتی توسط سوئیچ ، بمنظور یافتن یک گره خاص برای تمام سگمنت ها ، Flooding نامیده می شود.
- گره B بسته اطلاعاتی را دریافت و یک بسته اطلاعاتی را بعنوان Acknowledgement برای گره A ارسال خواهد کرد.
- بسته اطلاعاتی ارسالی توسط گره B به سوئیچ می رسد. در این زمان ، سوئیچ قادر به ذخیره کردن آدرس MAC گره B در جدول Lookup سگمنت C می باشد. با توجه به اینکه سوئیچ از آدرس گره A آگاهی دارد ، بسته اطلاعاتی را مستقیما" برای آن ارسال خواهد کرد. گره A در سگمنتی متفاوت نسبت به گره B قرار دارد ، بنابراین سوئیج می بایست بمنظور ارسال بسته اطلاعاتی دو سگمنت را به یکدیگر متصل نمائید. فرآیند فوق Forwarding نامیده می شود.
- در ادامه بسته اطلاعاتی بعدی از گره A بمنظور ارسال برای گره B به سوئیچ می رسد ، با توجه به اینکه سوئیج از آدرس گره B آگاهی دارد ، بسته اطلاعاتی فوق مستقیما" برای گره B ارسال خواهد شد.
- گره C اطلاعاتی را از طریق سوئیچ برای گره A ارسال می دارد. سوئیچ آدرس MAC گره C را در جدول Lookup سگمنت A ذخیره می نماید ، سوئیچ آدرس گره A را دانسته و مشخص می گردد که دو گره A و C در یک سگمنت قرار دارند. بنابراین نیازی به ارتباط سگمنت A با سگمنت دیگر بمنظور ارسال اطلاعات گره C نخواهد بود. بدین ترتیب سوئیچ از حرکت بسته های اطلاعاتی بین گره های موجود در یک سگمنت ممانعت می نماید. فرآیند فوق را Filtering می گویند.
- Learning و Flooding ادامه یافته و بموازات آن سوئیچ ، آدرس های MAC مربوط به گره ها را در جداول Lookup ذخیره می نماید. اکثر سوئیچ ها دارای حافظه کافی بمنظور ذخیره سازی جداول Lookup می باشند. بمنظور بهینه سازی حافظه فوق ، اطلاعات قدیمی تر از جداول فوق حذف تا فرآیند جستجو و یافتن آدرس ها در یک زمان معقول و سریعتر انجام پذیرد. بذین منظور سوئیج ها از روشی با نام aging استفاده می نمایند. زمانیکه یک Entry برای یک گره در جدول Lookup اضافه می گردد ، به آن یک زمان خاص نسبت داده می شود. هر زمان که بسته ای اطلاعاتی از طریق یک گره دریافت می گردد ، زمان مورد نظر بهنگام می گردد. سوئیچ دارای یک یک تایمر قابل پیکربندی بوده که با عث می شود، Entry های موجود در جدول Lookup که مدت زمان خاصی از آنها استفاده نشده و یا به آنها مراجعه ای نشده است ، حذف گردند . با حذف Entry های غیرضروری ، حافظه قابل استفاده برای سایر Entry ها بیشتر می گردد.
در مثال فوق ، دو گره سگمنت A را به اشتراک گذاشته و سگمنت های A و D بصورت مستقل می باشند. در شبکه های ایده آل مبتنی بر سوئیچ ، هر گره دارای سگمنت اختصاصی مربوط بخود است . بدین ترتیب امکان تصادم حذف و نیازی به عملیات Filtering نخواهد بود.

فراوانی و آشفتگی انتشار
در شبکه های با توپولوژی ستاره (Star) و یا ترکیب Bus و وStar یکی از عناصر اصلی شبکه که می تواند باعث از کار افتادن شبکه گردد ، هاب و یا سوئیچ است .

Spanning tress
بمنظوری پیشگیری از مسئله " آشفتگی انتشار" و سایر اثرات جانبی در رابطه با Looping شرکت DEC پروتکلی با نام STP)Spanning-tree Protocol) را ایجاد نموده است . پروتکل فوق با مشخصه 802.1d توسط موسسه IEEE استاندارد شده است . Spanning tree از الگوریتم STA(Spanning-tree algoritm) استفاده می نماید. الگوریتم فوق بررسی خواهد کرد آیا یک سوئیچ دارای بیش از یک مسیر برای دستیابی به یک گره خاص است . در صورت وجود مسیرهای متعدد ، بهترین مسیر نسبت به سایر مسیرها کدام است ؟ نحوه عملیات STP بشرح زیر است :
- به هر سوئیج ، مجموعه ای از مشخصه ها (ID) نسبت داده می شود. یکی از مشخصه ها برای سوئیچ و سایر مشخصه ها برای هر یک از پورت ها استفاده می گردد. مشخصه سوئیچ ، BID)Bridge ID) نامیده شده و دارای هشت بایت است . دو بایت بمنظور مشخص نمودن اولویت و شش بایت برای مشخص کردن آدرس MAC استفاده می گردد. مشخصه پورت ها ، شانزده بیتی است . شش بیت بمنظور تنظیمات مربوط به اولویت و ده بیت دیگر برای اختصاص یک شماره برا ی پورت مورد نظر است .
- برای هر مسیر یک Path Cost محاسبه می گردد. نحوه محاسبه پارامتر فوق بر اساس استانداردهای ارائه شده توسط موسسه IEEE است . بمنظور محاسبه مقادر فوق ، 1.000 مگابیت در ثانیه ( یک گیگابیت در ثانیه ) را بر پهنای باند سگمنت متصل شده به پورت ، تقسیم می نمایند. بنابراین یک اتصال 10 مگابیت در ثانیه ، دارای Cost به میزان 100 است (1.000 تفسیم بر 10 ) . بمنظور هماهنگ شدن با افزایش سرعت شبکه های کامپیوتری استاندارد Cost نیز اصلاح می گردد. جدول زیر مقادیر جدید STP Cost را نشان می دهد. ( مقدار Path cost می تواند یک مقدار دلخواه بوده که توسط مدیریت شبکه تعریف و مشخص می گردد )
- هر سوئیچ فرآیندی را بمنظور انتخاب مسیرهای شبکه که می بایست توسط هر یک از سگمنت ها استفاده گردد ، آغاز می نمایند. اطلاعات فوق توسط سایر سوئیچ ها و با استفاده از یک پروتکل خاص با نام BPUD)Bridge protocol data units) به اشتراک گذاشته می شود. ساختار یک BPUDبشرح زیر است :
● Root BID . پارامتر فوق BID مربوط به Root Bridge جاری را مشخص می کند.
● Path Cost to Bridge . مسافت root bridge را مشخص می نماید. مثلا" در صورتیکه داده از طریق طی نمودن سه سگمنت با سرعتی معادل 100 مگابیت در ثانیه برای رسیدن به Root bridge باشد ، مقدار cost بصورت (19+19+0=38) بدست می آید. سگمنتی که به Root Bridge متصل است دارای Cost معادل صفر است .
●Sender BID . مشخصه BID سوئیچ ارسال کننده BPDU را مشخص می کند.
●Port ID . پورت ارسال کننده BPDU مربوط به سوئیچ را مشخص می نماید.

تمام سوئیج ها بمنظور مشخص نمودن بهترین مسیر بین سگمنت های متفاوت ، بصورت پیوسته برای یکدیگر BPDUارسال می نمایند. زمانیکه سوئیچی یک BPDU را (از سوئیچ دیگر) دریافت می دارد که مناسبتر از آن چیزی است که خود برای ارسال اطلاعات در همان سگمنت استفاده کرده است ، BPDU خود را متوقف ( به سایر سگمنت ها اراسال نمی نماید ) و از BPDU سایر سوئیچ ها بمنظور دستیابی به سگمنت ها استفاده خواهد کرد.
- یک Root bridge بر اساس فرآیندهای BPDU بین سوئیج ها ، انتخاب می گردد. در ابتدا هر سوئیج خود را بعنوان Root در نظر می گیرد. زمانیکه یک سوئیچ برای اولین بار به شبکه متصل می گردد ، یک BPDU را بهمراه BID خود که بعنوان Root BID است ، ارسال می نماید. زمانیکه سایر سوئیچ ها BPDU را دریافت می دارند ، آن را با BID مربوطه ای که بعنوان Root BID ذخیره نموده اند، مقایسه می نمایند. در صورتیکه Root BID جدید دارای یک مقدار کمتر باشد ، تمام سوئیچ ها آن را با آنچیزی که قبلا" ذخیره کرده اند، جایگزین می نمایند. در صورتیکه Root BID ذخیره شده دارای مقدار کمتری باشد ، یک BPDU برای سوئیچ جدید بهمراه BID مربوط به Root BID ارسال می گردد. زمانیکه سوئیچ جدید BPDU را دریافت می دارد ، از Root بودن خود صرفنظر و مقدار ارسالی را بعنوان Root BID در جدول مربوط به خود ذخیره خواهد کرد.
- با توجه به محل Root Bridge ، سایر سوئیچ ها مشخص خواهند کرد که کدامیک از پورت های آنها دارای کوتاهترین مسیر به Root Bridge است . پورت های فوق، Root Ports نامیده شده و هر سوئیج می بایست دارای یک نمونه باشد.
- سوئیچ ها مشخص خواهند کرد که چه کسی دارای پورت های designated است . پورت فوق ، اتصالی است که توسط آن بسته های اطلاعاتی برای یک سگمنت خاص ارسال و یا از آن دریافت خواهند شد. با داشتن صرفا" یک نمونه از پورت های فوق ، تمام مشکلات مربوط به Looping برطرف خواهد شد.
- پورت های designated بر اساس کوتاهترتن مسیر بین یک سگمنت تا root bridge انتخاب می گردند. با توجه به اینکه Root bridge دارای مقدار صفر برای path cost است ، هر پورت آن بمنزله یک پورت designated است . ( مشروط به اتصال پورت مورد نظر به سسگمنت ) برای سایر سوئیچ ها، Path Cost برای یک سگمنت بررسی می گردد. در صورتیکه پورتی دارای پایین ترین path cost باشد ، پورت فوق بمنزله پورت designated سگمنت مورد نظر خواهد بود. در صورتیکه دو و یا بیش از دو پورت دارای مقادیر یکسان path cost باشند ، سوئیچ با مقادر کمتر BID اتخاب می گردد.
- پس از انتخاب پورت designatedبرای سگمنت شبکه ، سایر پورت های متصل شده به سگمنت مورد نظر بعنوان non -designated port در نظر گرفته خواهند شد. بنابراین با استفاده از پورت های designated می توان به یک سگمنت متصل گردید.
هر سوئیچ دارای جدول BPDU مربوط به خود بوده که بصورت خودکار بهنگام خواهد شد. بدین ترتیب شبکه بصورت یک spanning tree بوده که roor bridge که بمنزله ریشه و سایر سوئیچ ها بمنزله برگ خواهند بود. هر سوئیچ با استفاده از Root Ports قادر به ارتباط با root bridge بوده و با استفاده از پورت های designated قادر به ارتباط با هر سگمنت خواهد بود.

روترها و سوئیچینگ لایه سوم
همانگونه که قبلا" اشاره گردید ، اکثر سوئیچ ها در لایه دوم مدل OSI فعالیت می نمایند (Data Layer) . اخیرا" برخی از تولیدکنندگان سوییچ، مدلی را عرضه نموده اند که قادر به فعالیت در لایه سوم مدل OSI است . (Network Layer) . این نوع سوئیچ ها دارای شباهت زیادی با روتر می باشند.
زمانیکه روتر یک بسته اطلاعاتی را دریافت می نماید ، در لایه سوم بدنبال آدرس های مبداء و مقصد گشته تا مسیر مربوط به بسته اطلاعاتی را مشخص نماید. سوئیچ های استاندارد از آدرس های MAC بمنظور مشخص کردن آدرس مبداء و مقصد استفاده می نمایند.( از طریق لایه دوم) مهمترین تفاوت بین یک روتر و یک سوئیچ لایه سوم ، استفاده سوئیچ های لایه سوم از سخت افزارهای بهینه بمنظور ارسال داده با سرعت مطلوب نظیر سوئیچ های لایه دوم است. نحوه تصمیم گیری آنها در رابطه با مسیریابی بسته های اطلاعاتی مشابه روتر است . در یک محیط شبکه ای LAN ، سوئیچ های لایه سوم معمولا" دارای سرعتی بیشتر از روتر می باشند. علت این امر استفاده از سخت افزارهای سوئیچینگ در این نوع سوئیچ ها است . اغلب سوئیچ های لایه سوم شرکت سیسکو، بمنزله روترهائی می باشند که بمراتب از روتر ها سریعتر بوده ( با توجه به استفاده از سخت افزارهای اختصاصی سوئیچینگ ) و دارای قیمت ارزانتری نسبت به روتر می باشند. نحوه Pattern matching و caching در سوئیچ های لایه سوم مشابه یک روتر است . در هر دو دستگاه از یک پروتکل روتینگ و جدول روتینگ، بمنظور مشخص نمودن بهترین مسیر استفاده می گردد. سوئیچ های لایه سوم قادر به برنامه ریزی مجدد سخت افزار بصورت پویا و با استفاده از اطلاعات روتینگ لایه سوم می باشند و همین امر باعث سرعت بالای پردازش بسته های اطلاعاتی می گردد. سوئیچ های لایه سوم ، از اطلاعات دریافت شده توسط پروتکل روتینگ بمنظور بهنگام سازی جداول مربوط به Caching استفاده می نمایند.
همانگونه که ملاحظه گردید ، در طراحی سوئیچ های LAN از تکنولوژی های متفاوتی استفاده می گردد. نوع سوئیچ استفاده شده ، تاثیر مستقیم بر سرعت و کیفیت یک شبکه را بدنبال خواهد داشت .

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی	- مشاهده میزان کارکرد مانیتور
- افزودن Copy toوMove to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- سرعت واقعی اینترنت	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- پاک کردن حرفه ای اطلاعات	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- آموزش کامل شبکــه	- ترفند در دسترس نبودن
- آموزش راه اندازی شبکه LAN	- شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق
- خدمات رایگان تلفن ثابت	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی -آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

شناسایی عیوب سخت افزاری با بوق

پیمان — Sat, 25 Sep 2010 02:26:54 GMT

آشنایی با خطای سخت افزاری سیستم از طریق بوق آن

همانطور که میدانید یکی از اصلی ترین عملیات کامپیوتر در هنگام روشن شدن عملیات POST یا Power On Self Test می باشد. که تمامی نرم افزارها و قطعات سخت افزاری لازم برای بوت سیستم را تست کرده و آماده به کار میکند و در واقع کامپیوتر شما بعد از فشردن کلید Pwoer توسط شما، در ابتدا تمامی فرمان ها را از بایوس کامپیوتر دریافت می کند. از اینرو بایوس وظیفه دارد که مشکلات سخت افزاری را به شما گوشزد کند.

همه بایوس ها در هنگام درست بوت شدن سیستم یک بوق کوتاه در شروع کارد می زنند که این بوق به معنی درست و کامل کار کردن تمامی نرم افزارها و سخت افزارهای اصلی سیستم است، اما گاهی نیز اتفاق می افتد که یک یا چندی از برنامه ها یا قطعات معیوب شده یا به عللی از انجام وظیفه باز می مانند، اینجاست که بایوس با تنها راه ارتباطی مستقیم با کاربر (بوق) شما را آگاه می سازد. اما تا وقتی که از مفهوم بوقهای بایوس اطلاع نداشته باشید تشخیص اینکه کدام یک از قطعات وظیفه خود را به خوبی انجام نمیدهد، تقریبا غیر ممکن است. ورفع اشکال را با سختی و مشقت بسیار همراه می کند.

در ادامه بوقهای اصلی دو شرکت بزرگ تولید کننده تراشه بایوس (AWARD و AMIBIOS) را شرح داده ایم.

کدهای بوقی بایوس AWARD :
بایوس آوارد عمدتا به پیامهای خطا برای آگاه کردن کاربران از وجود مسئله اتکا دارد، اما چند کد بوقی مشهور وجود دارد که این تراشه بایوس تولید میکند:

تعداد بوقها در عملیات Post مفهوم بوق
نامحدود (تکرار شوند) خطای حافظه سیستم
یک بوق بلند پس از دو بوق کوتاه خطای کارت گرافیک
یک بوق بلند پس از سه بوق کوتاه خطای گرافیک یا حافظه گرافیک
بوقهای با ارتفاع بالای نا محدود (تکرار شونده) خطای داغ شدن پردازنده
بوقهای با ارتفاع بالا ،با ارتفاع پایین (تکرار شونده) خطای پرازنده

کدهای بوقی بایوس AMIBIOS :
بایوس AMIBIOS محصول شرکت American Megatrends یکی از بایوس های متداول است و آخرین نگارش تعدادی کد بوقی دارد که اشکالات زمان بوت شدن را به کاربران می گوید:

تعدا بو ق ها در زمان راه اندازی (پیش از POST) مفهوم بوقها
1 دیسکت را در دیس گردان A قرار دهید.
2 فایل AMIBOOT.ROM بر روی دیسکت بوت شدنی نیست.
3 خطای حافظه سیستمی.
4 عملیات روز آمد سازی بایوس موفقیت آمیز بوده است.
5 خطای خواندن دیسک.
6 خرابی فرمان صفحه کلید.
7 حافظه فلش بایوس تشخیص داده نشده است.
8 خرابی کنترل کننده دیسکت ران.
9 خطای مجموع بررسی (checksum) بایوس.
10 خطای پاک کردن حافظه فلش.
11 خطای برنامه سازی حافظه فلش.
12 اندازه فایل AMIBOOT.ROM درست نیست ( یا حضور ویروس).
13 نا همسانی تصویر BIOS ( فایل ROM دقیقا همان نسخه درون بایوس نیست).

تعداد بوق ها در زمان POST
1 خطای Timer احیای حافظه سیستم.
2 خطای پریتی حافظه سیستم.
3 خطای آزمایش خواندن / نوشتن حافظه سیستم.
4 زمان دار تخته مدار مادر کار نمی کند.
5 خطای پردازنده.
6 کامپیوتر نمی تواند به حافظه حالت حفاظت شده برود.
7 خطای استثنای عمومی (مربوط به پردازنده).
8 خطای حافظه نمایش ( مربوط به کارت ویدئویی).
9 خطای مجموع بررسی AMIBIOS ROM
10 خطای خواندن / نوشتن رجیستر CMOS
11 اشکال آزمایش حافظه نهانگاهی (cache)

نکته : اگر موقع عملیات POST یک ، دو یا سه بوق بشنوید، تعویض کارتهای RAM را در نظر بگیرید یا دست کم آنها را بررسی کنید تا اطمینان یابید که درست نصب شده اند. اگر در عملیات POST هشت بوق بشنوید اطمینان یابید که کارت ویدئویی درست نصب شده است، ممکن است لازم باشد که آن را عوض کنید. اگر موقع عملیات POST تعداد بوقها با آنچه گفته شد متفاوت بود ( چهار تا هفت یا 9 تا یازده بوق)، ممکن است یک مطئله جدی در تخته مدار مادر یا قطعات دیگر وجود داشته باشد، کامپیوتر را به یک تعمیگاه تخصصی ببرید.

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com

ترفندها و آموزش های بیشتر :

- آموزش تایپ سریع ۱۰ انگشتی	- جستجوی تمام فایلهای هارد
- ساختن درایو مجازی	- مشاهده میزان کارکرد مانیتور
- افزودن Copy toوMove to به موس	- حذف فلش آیکن های ShortCut
- فشرده کردن فایلها توسط ویندوز	- مدیریت کلیدهای NumLock،CapsLock
- مرجع خطاهای مودم	- برداشتن پوشه های اشتراکی
- غیرفعال کردن Task Manager	- نمایش فایلهای DAT در Media Player
- نمایش متن برای کاربران ویندوز	- مخفی کردن درایوها
- مخفی کردن فایل ها	- حذف راست کلیک در ویندوز
- سرعت واقعی اینترنت	- خاموش کردن کامپیوتر توسط ویندوز
- حذف هشدار کمبود فضا	- حذف کلمات جستجو شده!!
- حذف کامل یاهو ایدی	- قطع صدای مودم
- حذف فایلهای حذف نشدنی	- ایجاد پسورد برای پوشه ها
- تلفن اینترنتی	- تشخیص اصل بودن گوشی با اینترنت
- ترفند Widows Media Player	- پنهان کردن نشانه گر موس
- پاک کردن حرفه ای اطلاعات	- برداشتن سطل آشغال
- دسکتاپ متحرک	- بسادگی فونت طراحی کنید!!
- ساختن پوشه بی نام	- بستن رجیستری
- آموزش کامل شبکــه	- ترفند در دسترس نبودن
- آموزش راه اندازی شبکه LAN	- خدمات رایگان تلفن ثابت
- مبانی شبکه و سوئیچ	- افزودن متن کنار ساعت ویندوز
- تغییرات رجیستری بدون رستارت	- پسورد دوم برای ویندوز
- اطلاعات اضافی در System Properties	- اصطلاحات چت
- حذف شماره های متعدد ISP	- کنترل Startup
- Beep بی Beep!	- پنج کاربرد جالب کلید Alt

ترفندهای ویندوز xp-ویستا-Seven-7 -آموزش مقدماتی -آموزش شبکه و کامپیوتر-دانلود ترقند رجیستری-آموزش سخت افزار

آموزش تایپ سریع

پیمان — Thu, 26 Aug 2010 11:27:32 GMT

تایپ سریع ۱۰ انگشتی (Fast Typing)

در این گفتار به اختصار روش تایپ 10 انگشتی آموزش داده می شود. همانطور که می دانید، تایپ ده انگشتی مهارتی است که به شما امکان می دهد تا بدون نگاه کردن به صفحه کلید، با سرعتی بیش از 5 برابر افراد عادی (180حرف در دقیقه) تایپ نمایید.

ارزش و اهمیت تایپ ده انگشتی
مدت دوره آموزش تایپ حرفه ای، به طور معمول در آموزشگاه های فنی و حرفه ای 4 ماه است که گاهی بیشتر نیز می شود. اما معتقدم که جهت آموزش این مهارت به افرادی که واقعاً انگیزه و پشتکار یادگیری آن را داشته باشند، یک جلسه نیز کافی بوده و بعد از آن در صورتی که تمرین مرتب و مکرر کنند، به مرور زمان در حد تایپیست های حرفه ای آموزش دیده ظاهر خواهند شد.

- قدم اول
به صفحه کلید نگاه کنید. دو تا از دکمه های صفحه کلید روی خود برجستگی های کوچکی دارند که وجود آنها کمک می کند تا موقعیت این دو دکمه را حتی در تاریکی یا بدون نگاه کردن نیز بتوان پیدا کرد. دکمه های مذکور، حروف F و J می باشند. انگشت اشاره دست راست خود را روی حرف F و انگشت اشاره دست چپتان را روی حرف J بگذارید.

- قدم دوم
دو انگشت سبابه خود را روی دکمه SPACE مستقر نموده و 6 انگشت باقیمانده را به ترتیب روی دکمه های کنار حروف F و J بگذارید. (البته بدون فشردن دکمه ها) با مستقر شدن دستتان در این حالت، موقعیت تمامی دیگر کلیدها، نسبت به این 8 کلید ردیف وسط، قابل دسترس می باشد. این 8 دکمه را کلیدهای خانه (HOME KEYS) می نامند.
لازم به یادآوری است که علت مرتب نبودن دکمه های صفحه کلید به ترتیب الفبایی، آرایش آنها به ترتیب میزان کارایی است. 8 کلید خانه، پرکاربردترین حروف صفحه کلید به شمار می روند.

- قدم سوم
برای تایپ کردن، هر کلیدی را که می خواهید فشار دهید باید از میان 8 انگشت ردیف وسط، فقط یک انگشت که به آن دکمه نزدیکتر است از جای خود بلند شده، کلید مذکور را فشرده و دوباره به جای خود بازگردد. پس از بازگشت انگشت به موقعیت اولیه، انگشت بعدی جهت فشردن دکمه بعدی از جای خود بلند شده، دکمه را فشرده و به جای خود باز می گردد. همینطور، هر دکمه ای را که می خواهیم فشار دهیم، فقط یک انگشت برای فشردن آن از جای خود حرکت کرده، آن کلید را فشرده و دوباره به جای خود باز می گردد.

شروع تایپ سرعتی به روش صحیح :
به عنوان شروع، دست خود را به روش گفته شده روی کلیدهای مبنا گذاشته و هر یک از کلمات زیر (یا دیگر کلمات دلخواه) را در برنامه WORD به قدری تایپ کنید که احساس نمایید نوشتنشان (بدون نگاه به صفحه کلید) برایتان آسان شده است. هر کلمه، حدوداً دو خط.

الف) تمرین با حروف ردیف وسط:
سم، کشک، گک، ات، لب، شک،
بات،بابا ،الب، شبی، یاس، سال، لاک،
کمال، شیما، مینا، امشب، لک لک، نم نم

ب) تمرین با حروف ردیف وسط و بالا:
ضش، صس، ثی، قب، فب، چک، جک، حک، خم، هن، عت، غت
ضامن، صبا، ثمین، قلیان، فلفل، چنگک، جنگل، خلاص، همیشه، علما، غلام
فسنجان، فسقلی، فکستنی، ثنایی، قلقلی، قشنگ، عقاب، خفن، خنک

پ) تمرین با حروف ردیف های وسط، بالا و پایین:
ظش، طس، زی، رب، ذب، /ک، .م، ون، ئت، دت، زکی، رشت، دادار
ظله، طشت، زورو، رب انار، بند رخت، ظالم، طالبی، زنبور، روزی، ذلیل، دهکده، نائب،آبله
(نکته1: جهت نوشتن حرف آ کلیدهای SHIFT+H را بفشارید.)
(نکته2: کلید SHIFT همواره با انگشت کوچک دست مخالف دستی که حرف مربوطه را می زند فشرده می شود)
ملاحظه، کبوتر، آشکار

- قدم چهارم
در شروع کار، ممکن است اجرای این روش، کمی برایتان دشوار بوده و یا احساس کنید روش کندی است. اما فراموش نکنید که به مرور زمان آنقدر در این کار ماهر خواهید شد که سرعت نوشتنتان با صفحه کلید چندان فرقی با سرعت نوشتن با خودکار نخواهد داشت.
تمارین مربوط به کلیدهای اعداد، در اینجا آورده نشده، اما جهت اطلاع از انگشت متناظر با هر عدد، به رنگ دکمه ها در شکل زیر دقت نمایید. (کلیدهای همرنگ با انگشت مشابهی فشرده می شوند)
ممکن است با بلند شدن یک انگشت، انگشت دیگری نیز به طور غیر ارادی از جای خود بلند شود، اما این موضوع ایرادی نداشته و مهم این است که حتماً پس از فشار دادن دکمه مورد نظر، هر دو انگشت به جای اولیه خود باز گردند.

کلیات ماجرا
کلیات ماجرا همین بود. اما یادتان باشد که میزان سرعت و مهارت شما در تایپ کامپیوتری فقط و فقط بستگی به میزان تمرین و تجربه تان خواهد داشت. چنانچه زمانی برسد که بتوانید 180حرف در دقیقه تایپ کنید (با احتساب کسر 5 حرف به ازای هر غلط) یعنی شایستگی دریافت مدرک بین المللی این رشته را داشته و از نظر سازمان فنی و حرفه ای کشور، یک تایپیست حرفه ای به شمار می آیید.

منبع : www.tebyan.net

گردآونده : دنیایی از همه چیز – http://supergalaxy.blogsky.com