http://supergalaxy.blogsky.com بیوگرافی,ورزش,فیزیک,ریاضی,شیمی,هنر,پزشکی,دینی,دانستنی,علمی,فیلم,سینما,نرم افزار,آموزش,کامپیوتر,,موبایل fa RSS Generated by BlogSky.com http://supergalaxy.blogsky.com/1389/06/11/post-150/ <p style="text-align: justify;"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong><font size="4">نورالدّین عبد الرّحمن جامی </font></strong><font size="2">(Abd ar-Rahman ibn Ahmad Jami)</font><br /> <br /> نورالدّین عبد الرّحمن ملقب‌ به‌ ابو البرکات‌ ومتخلص‌ به‌ جامی‌ (۲۳ شعبان ۸۱۷ – ۱۸ محرم ۸۹۸ ه‍ ق) (۱۸ اوت ۱۴۱۴ – ۱۹ نوامبر ۱۴۹۲م) ملقب به خاتم الشعرا شاعر و عارف بزرگ ایرانی در خرجرد جام متولّد شد.<br /> پدرش نظام‌الدّین احمد دشتی مردی فاضل از اهالی دشت اصفهان بود که به علّت ناآرام‌شدن آن منطقه به خراسان کوچ‌کرده و در قصبۀ خرجرد ولایت جام مقیم‌شده بود. جامی مقدّمات ادبیات فارسی و عربی را نزد پدرش آموخت و چون خانواده‌اش شهر هرات را برای اقامت خود برگزیدند، او نیز فرصت‌یافت تا در مدرسه نظامیه هرات که از مراکز علمی معتبر آن زمان بود، مشغول به تحصیل شود و علوم متداول زمان خود را همچون صرف و نحو، منطق،حکمت مشایی، حکمت اشراق، طبیعیات، ریاضیات، فقه، اصول، حدیث، قرائت، و تفسیر به خوبی بیاموزد و از محضر استادانی چون خواجه علی سمرقندی و محمّد جاجرمی استفاده‌کند. جامی‌ در جوانی‌ سرودن‌ شعر را آغاز کرد و به‌ مناسبت‌ مولد خویش‌ و ارادت‌ به‌ شیخ‌ الاسلام‌ احمد جام‌، تخلص‌ جامی‌ را اختیار نمود.</font></p><p style="text-align: justify;"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">در این دوره بود که جامی با تصوّف آشنا و مجذوب آن شد بطوریکه در حلقه مریدان سعد الدین محمّد کاشغری نقشبندی درآمد و به تدریج چنان به مقام معنوی خود افزود که بعد از مرگ مرشدش (۸۶۰ ه‍ ق برابر با ۱۴۵۵ م) خلیفه طریقت نقشبندیه گردید. پس از گذشت چند سالی جامی راه سمرقند را در پیش گرفت که در سایه حمایت پادشاه علم دوست تیموری الغ بیگ به کانون تجمّع دانشمندان و دانشجویان تبدیل شده بود. در سمرقند نیز نورالدّین توانست استادانش را شیفته ذکاوت و دانش خود کند. او که سرودن شعر را در جوانی آغاز کرده و در آن شهرتی یافته بود، با تکیه زدن بر مقام ارشاد و به نظم کشیدن تعالیم عرفانی و صوفیانه به محبوبیتی عظیم در میان اهل دانش و معرفت دست یافت.<br />جامی‌ در طول‌ زندگی‌ خود مورد احترام‌ سلاطین‌ و بزرگان‌ معاصر خود بود و سلطان‌ حسین‌ بایقرا که‌ پادشاهی‌ اهل‌ ذوق‌ ادبی‌ بود و وزیر دانشمندش‌ امیر علیشیر نوائی‌ او راگرامی‌ می‌داشتند ، بطوریکه‌ امیر علیشیر پس‌ از مرگ‌ جامی‌ کتاب‌ (خمسه‌ المتحیرین) را به‌یاد گار او برشته‌ تحریر درآورد.<br />جامی به افتادگی و گشاده رویی معروف بود و با اینکه زندگی‌ای بسیار ساده داشت و هیچ گاه مدح زورمندان را نمی‌گفت، شاهان و امرا همواره به او ارادت می‌‌ورزیدند و خود را مرید او می‌‌دانستند. جانشینان الغ بیگ خصوصا سلطان حسین بایقرا و امیر او علیشیر نوایی تا آخر عمر او را محترم می‌‌داشتند و اوزون حسن آق قویونلو، سلطان محمّد فاتح پادشاه عثمانی و ملک الاشراف پادشاه مصر از ارادتمندان او بودند.<br />&nbsp;سلطان‌ محمد فاتح‌ پادشاه‌ عثمانی‌ نیز به‌ این‌ شاعر احترام‌ می ‌گذاشت‌ و حتی‌ از او دعوت‌ کرد به‌ قسطنطنیه‌ سفر کند که‌ جامی‌ این‌ دعوت‌ را نپذیرفت‌. عبدالرحمن‌ جامی‌ در فنون‌ مختلف‌ و علوم‌ دینی‌ و تاریخ‌ و ادب‌ از اساتید زمان‌ خود بود و در شعر به‌ سعدی و حافظ توجه‌ داشت‌ و از سبک‌ ‌نظامی پیروی‌ می‌ کرد. آثار ادبی‌ جای‌ این‌ شاعر را در ردیف‌ انوری‌، سعدی‌ ،حافظ، خیام‌، فردوسی‌ و مولانا قرار داده‌ است‌ و وی‌ را می ‌توان‌ از آخرین‌ شعرای‌ صوفی‌ ادب دری‌ دانست‌ که‌ به‌ سبک‌ کلاسیک‌ شعرمی ‌سرود است‌.<br />این‌ عارف‌ بزرگ‌ در سال‌ 898 ه.ق‌ و در سن ۸۱ سالگی در هرات‌ در گذشت‌ و طی‌ تشییع‌ جنازه‌ ای‌ باشکوه‌ که‌ سلطان‌ حسین‌ بایقرا شخصا در آن‌ شرکت‌ کرد به‌ خاک‌ سپرده‌ شد. آرامگاه او در حال حاضر معروف به تخت مزار است.<br />می گویند شیخ نورالدین عبدالرحمن جامی روزی از شهری می گذشت. مردی را دید که در گوشه بازاری ایستاده و شعری از اشعار او را می خواند.&nbsp; خوشحال شد و میان مردم ایستاد و شعر را تا آخر شنید.&nbsp; چون شعر به اتمام رسید، جامی نزدیک آن مرد رفت و پرسید:&nbsp; آیا می دانی شعری را که خواندی از کیست؟<br />مرد گفت:&nbsp; البته که شعر از شیخ نورالدین عبدالرحمن جامی است.<br />جامی با قلب لبریز از شادی پرسید :&nbsp; آیا تو جامی را می شناسی؟<br />مرد با طمطراق گفت:&nbsp; چگونه خود را نمی شناسم؟&nbsp; من خود شیخ نور الدین عبدالرحمن جامی هستم!<br />جامی متاثر شد، سکوت کرد، فورا از آن شهر رخت سفربست و با خود میگفت: شعر دزدی بسیاردیده بودم، شاعر دزدی نشنیده بودم. این شهری است که در آن شاعر را نیزمی دزدند!<br /><br /><font size="4"><strong>آثار جامی</strong></font><br />از جامی ده‌ها کتاب و رساله از نظم و نثر به زبان‌های فارسی و عربی به یادگار مانده است. آثار جامی‌ بالغ‌ بر یکصد کتاب‌ است‌ ، مهم‌ترین‌ این‌ تألیفات‌ عبارتند از: - دیوان‌ اشعار (شامل‌ سه‌ بخش‌: فاتح‌ الشباب‌ ، واسطه‌العقد، خاتمه‌ الحیات‌) - هفت‌ اورنگ‌ ( به‌ تقلید از خمسه‌ نظامی‌ شامل‌ هفت‌ بخش‌: سلسله‌ الذهب‌، سلامان‌ وابسال‌، تحفه‌ الاحرار، سیحه‌ الاحرار، یوسف‌ و زلیخا، لیلی‌ و مجنون‌، خرداد نامه‌اسکندری) - نفحات‌ الانس‌ - بهارستان‌ - لوایح‌ - اشعه‌ اللمعات‌ - تاریخ‌ صوفیان‌ و مذهب‌ آنها - نقدالنصوص‌ فی‌ شرح‌ نقش‌ الفصوص‌ ابن‌ عربی‌ - مناسک‌ حج‌ منظوم‌ - مناقب‌ جلال‌ الدین‌ رومی‌ - منشأت<br /><br /><strong>جامی اشعار خود را در دو مجموعه بزرگ گردآوری کرده است:</strong><br />دیوان‌های سه گانه شامل قصاید و غزلیات و مقطعات و رباعیات<br />جامی دیوان خود را در اواخر عمر به تقلید از امیر خسرو دهلوی در سه قسمت زیر مدون نمود:<br />الف) فاتحة الشباب (دوران جوانی)<br />ب) واسطة العقد (اواسط زندگی)<br />ج) خاتمة الحیاة (اواخر حیات)<br /><br /><strong>هفت اورنگ که خود مشتمل بر هفت کتاب در غالب مثنوی است.</strong><br /></font></p><p style="text-align: justify; line-height: 150%;" dir="RTL" class=" "><strong><span lang="FA" style="font-size: 10pt; line-height: 150%;">گردآونده : دنیایی از همه چیز – </span></strong><a href="http://supergalaxy.blogsky.com"><strong><span style="font-size: 10pt; line-height: 150%;" dir="LTR">http://supergalaxy.blogsky.com</span></strong></a></p><p style="text-align: justify;"><br /></p><div style="text-align: left;"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">J<strong>ami</strong></font><strong><br /></strong></div><div style="text-align: left;"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif"><strong>Nur ad-Din Abd ar-Rahman ibn Ahmad Jami</strong> (1414–1492), Persian poet and mystic.</font></div><div style="text-align: left;"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">The Beharistan; or The Abode of Spring.</font></div><div style="text-align: left;"><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">He says:The Prophet Muhammad is quoted as saying, &quot;The believer is high-spirited and speaks pleasantly; the hypocrite is sullen and frowning.&quot; </font></div> Thu, 2 Sep 2010 17:50:26 GMT http://supergalaxy.blogsky.com/Comments.bs?PostID=150 پیمان http://supergalaxy.blogsky.com/1389/06/11/post-150/